سوال ۱۳۱ · ریاضی
کنکور تجربی ۱۴۰۳ نوبت اول · سوال ۱۳۱ · کلید رسمی سازمان سنجش
ریاضی · ریاضی ۱ · فصل ۷: آمار و احتمال
دو تاس را پرتاب میکنیم. با کدام احتمال اعداد ظاهرشده متوالی و برابر نیستند؟
نمایش پاسخ و پاسخ تشریحی
پاسخ درست: گزینهٔ ۲ (کلید رسمی سازمان سنجش)
پاسخ تشریحی
منظور عبارت سؤال این است که اعداد ظاهرشده «نه متوالی باشند و نه برابر».
گام اول: تشکیل فضای نمونهای
نتیجهٔ پرتاب دو تاس را بهصورت زوج مرتب مینویسیم؛ بنابراین مثلاً و دو حالت متفاوتاند. مطابق جدول پرتاب دو تاس در کتاب، تعداد کل حالتهای همشانس برابر است با:
(ریاضی ۱، صفحههای ۱۴۲–۱۴۳)
گام دوم: شمارش حالتهای نامطلوب
پیشامد برابر بودن دو عدد را مینامیم:
پس .
پیشامد متوالی بودن دو عدد را مینامیم. جفتهای متوالی بدون توجه به ترتیب عبارتاند از:
هر جفت با دو ترتیب روی تاسها ظاهر میشود؛ بنابراین:
دو عدد نمیتوانند هم برابر و هم متوالی باشند؛ پس و تعداد حالتهای نامطلوب برابر است با:
گام سوم: استفاده از متمم و محاسبهٔ احتمال
پیشامد مطلوب، متممِ «برابر یا متوالی بودن» است. استفاده از متمم برای سادهتر شدن شمارش، در مثال پرتاب دو تاس کتاب نیز به کار رفته است (ریاضی ۱، صفحهٔ ۱۴۹). بنابراین:
طبق تعریف احتمال در فضای نمونهای همشانس (ریاضی ۱، صفحههای ۱۴۶–۱۴۷):
پاسخ: گزینهٔ ۲
چرا گزینههای دیگر نادرستاند
- گزینهٔ ۱: ممکن است با شمردن جفتهای نامساوی بدون توجه به ترتیب، به حالت و احتمال برسید. این شمارش هم ترتیب دو تاس را نادیده میگیرد و هم جفتهای متوالی را حذف نمیکند.
- گزینهٔ ۳: اگر حالتهای متوالی را بهاشتباه حالت بشمارید و همراه با حالت برابر کنار بگذارید، به میرسید. اما حالتهای متوالی با درنظرگرفتن هر دو ترتیب، حالتاند.
- گزینهٔ ۴: احتمال مربوط به برابر بودن دو عدد است، زیرا این پیشامد حالت از حالت دارد. در سؤال، حالتهای برابر باید کنار گذاشته شوند، نه اینکه خودشان پیشامد مطلوب باشند.
راهنمایی قدمبهقدم (پیش از دیدن پاسخ)
- جدول فضای نمونهای پرتاب دو تاس و روش استفاده از پیشامد متمم را به یاد بیاورید؛ گاهی شمردن حالتهای نامطلوب سادهتر است.
- منظور سؤال این است که دو عدد نه متوالی باشند و نه برابر. پس حالتهای «برابر بودن» و «متوالی بودن» را بشمارید؛ این دو پیشامد اشتراک ندارند.
- برای برابر بودن، حالت و برای متوالی بودن، جفت با دو ترتیب وجود دارد. مجموع این حالتهای نامطلوب را از تعداد کل حالتهای همشانس کم کنید و سپس نسبت بگیرید.