سوال ۱۰۰ · شیمی
کنکور تجربی ۱۴۰۴ نوبت دوم · سوال ۱۰۰ · کلید رسمی سازمان سنجش
شیمی · شیمی ۳ · فصل ۱: مولکولها در خدمت تندرستی
با درنظر گرفتن دمای ثابت، کدام مورد درست است؟ ()
نمایش پاسخ و پاسخ تشریحی
پاسخ درست: گزینهٔ ۲ (کلید رسمی سازمان سنجش)
پاسخ تشریحی
برای داوری دربارهٔ گزینهها باید میان «قدرت اسید یا باز»، «غلظت یونها» و «شمار کل یونها» تفاوت بگذاریم.
بررسی گزینهٔ ۱:
درجهٔ یونش، سهم ذرات یونیدهشده از کل ذرات حلشده است. در مدل کتاب، یونش اسیدهای قوی کامل در نظر گرفته میشود و برای آنها است (شیمی ۳، صفحهٔ ۱۸–۱۹). بنابراین دو اسید قوی میتوانند درجهٔ یونش برابر داشته باشند، اما از مقایسهٔ غلظت محلولهایشان نمیتوان قدرت اسیدی آنها را تعیین کرد.
برای اسیدهای ضعیف تکپروتونی، در محلول آبی معمول و با صرفنظر از یونش آب، داریم:
پس در درجهٔ یونش برابر، میتوان با استفاده از غلظت، ثابت یونش آنها را مقایسه کرد؛ اما این استدلال را نمیتوان به اسیدهای قوی با یونش کامل تعمیم داد. ملاک قدرت اسیدی در دمای ثابت، ثابت یونش است (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۲–۲۳). بنابراین ادعای «همواره» نادرست است.
بررسی گزینهٔ ۲:
لیتیم اکسید با آب واکنش میدهد و لیتیم هیدروکسید میسازد. این باز در آب بهطور کامل تفکیک میشود:
بنابراین از هر لیتیم اکسید، مجموعاً یون حاصل میشود.
هیدروژن کلرید نیز اسیدی قوی است و در آب کاملاً یونیده میشود (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۳–۲۴):
پس از هر آن، یون حاصل میشود.
اگر مول لیتیم اکسید را بگیریم، مول هیدروژن کلرید برابر است. در نتیجه، مول یونهای حاصل از مواد حلشده برابر است:
چون شمار ذرات با شمار مولها متناسب است، شمار یونهای حاصل در دو محلول برابر خواهد بود. در این شمارشِ متداول کتابی، سهم ناچیز یونش خودِ آب نادیده گرفته میشود.
بررسی گزینهٔ ۳:
برابری مول بازهای حلشده به معنای برابری غلظت یون هیدروکسید نیست. باز قوی کاملاً تفکیک میشود، اما باز ضعیف تنها بخشی از مولکولهایش را یونیده میکند. افزون بر این، باز ضعیف در حجم بیشتری از آب حل شده است. با تقریب معمول حجم محلول، اگر مول هر باز و درجهٔ یونش باز ضعیف باشد:
پس غلظت هیدروکسید در محلول باز قوی بیشتر است. در دمای ثابت، افزایش غلظت هیدروکسید با کاهش غلظت هیدرونیوم همراه است؛ بنابراین دو محلول برابر نیست (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۶–۲۷).
بررسی گزینهٔ ۴:
هر دو اسید قویاند (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۳–۲۴). برای جرم برابر داریم:
بنابراین در حجمهای برابر، غلظت یون هیدرونیوم در محلول هیدروژن کلرید بیشتر است. با توجه به رابطهٔ ، محلول هیدروژن یدید، برخلاف ادعای گزینه، بزرگتری دارد.
پاسخ: گزینهٔ ۲
چرا گزینههای دیگر نادرستاند
- گزینهٔ ۱: ممکن است دانشآموز رابطهٔ ثابت یونش و غلظت را بدون توجه به نوع اسید به کار ببرد. اما دو اسید قوی نیز در تقریب کتاب درجهٔ یونش برابر دارند و غلظت محلولهای آنها بهتنهایی ملاک مقایسهٔ قدرت اسیدی نیست؛ بنابراین واژهٔ «همواره» نادرست است.
- گزینهٔ ۳: این گزینه از یکی دانستن «مول باز حلشده» با «غلظت یون هیدروکسید» ناشی میشود. باز ضعیف فقط تا اندازهای یونیده میشود و حجم بیشتری نیز دارد؛ پس غلظت یون هیدروکسید و در نتیجه آن با محلول باز قوی برابر نیست.
- گزینهٔ ۴: ممکن است دانشآموز قدرت اسیدی را با غلظت یون هیدرونیوم اشتباه بگیرد. هر دو اسید قویاند، اما در جرم برابر، به علت جرم مولی بیشتر، مول کمتری دارد و در حجم یکسان، محلولی با بیشتر ایجاد میکند.
راهنمایی قدمبهقدم (پیش از دیدن پاسخ)
- تعریف درجهٔ یونش و تفاوت الکترولیتهای قوی و ضعیف را مرور کن. برای مقایسهٔ شمار یونها، علاوه بر میزان یونش، ضرایب معادلهٔ واکنش با آب نیز اهمیت دارند.
- برای لیتیم اکسید، ابتدا واکنش با آب و تشکیل لیتیم هیدروکسید را بنویس؛ سپس تفکیک کامل این باز را در نظر بگیر. مول مادهٔ حلشده لزوماً با مول یونهای حاصل برابر نیست.
- اگر مول لیتیم اکسید را بگیری، مول هیدروژن کلرید طبق صورت سؤال است. اکنون مول هر نوع یونِ حاصل از این دو ماده را جداگانه حساب کن و مجموعها را مقایسه کن.