سوال ۹۶ · شیمی
کنکور ریاضی ۱۴۰۲ نوبت دوم · سوال ۹۶ · کلید رسمی سازمان سنجش
شیمی · شیمی ۳ · فصل ۱: مولکولها در خدمت تندرستی
کدامیک از موارد زیر درست است؟
الف: اگر غلظت آغازی باز DOH در محلول، برابر ۰/۱ مولار و درصد یونش آن در دمای اتاق برابر ۱۶ باشد، غلظت مولی یون هیدرونیوم در این محلول برابر است.
ب: هرچه شمار اتمهای کربن در مولکول پاککنندهٔ غیرصابونی بیشتر باشد، انحلالپذیری در آب و پاککنندگی آن افزایش مییابد.
پ: از انحلال مولهای برابر از و در ۱۰۰ میلیلیتر آب، محلولی با pH خنثی تشکیل میشود.
ت: با افزایش غلظت محلول اسیدی HA در دمای ثابت، pH محلول کاهش و ثابت یونش اسید افزایش مییابد.
نمایش پاسخ و پاسخ تشریحی
پاسخ درست: گزینهٔ ۴ (کلید رسمی سازمان سنجش)
پاسخ تشریحی
هر چهار عبارت را جداگانه بررسی میکنیم.
الف) درست است.
درجهٔ یونش برابر نسبت مقدار یونیدهشده به مقدار اولیه است و درصد یونش از ضرب آن در به دست میآید (شیمی ۳، صفحهٔ ۱۸–۱۹). بنابراین:
باز به ازای هر واحد یونیدهشده، یک یون هیدروکسید تولید میکند:
پس غلظت هیدروکسید برابر است با:
در دمای اتاق، حاصلضرب غلظت یونهای هیدرونیوم و هیدروکسید برابر است (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۶–۲۷). در نتیجه:
این مقدار با مقدار دادهشده در عبارت برابر است.
ب) نادرست است.
مولکول پاککنندهٔ غیرصابونی دارای بخش یونی آبدوست و زنجیر هیدروکربنی آبگریز است. با افزایش شمار اتمهای کربن زنجیر، سهم بخش ناقطبی و آبگریز بیشتر میشود و انحلالپذیری در آب کاهش مییابد، نه افزایش. همچنین نمیتوان نتیجه گرفت که افزایش طول زنجیر، همواره پاککنندگی را افزایش میدهد؛ عملکرد پاککننده به تناسب بخشهای آبدوست و آبگریز وابسته است.
پ) درست است.
لیتیم اکسید، اکسیدی بازی است و با آب، لیتیم هیدروکسید تولید میکند:
دینیتروژن پنتااکسید، اکسیدی اسیدی است و با آب، نیتریک اسید تولید میکند:
بنابراین اگر از هر اکسید مول وارد آب شود، از هر یک از مواد و به اندازهٔ مول تولید میشود. این اسید و باز قوی با نسبت مولی برابر یکدیگر را خنثی میکنند:
نمک حاصل، یعنی لیتیم نیترات، در چارچوب مباحث کتاب درسی محلول خنثی ایجاد میکند؛ پس اسید یا باز اضافی باقی نمیماند. معیار خنثی بودن نیز برابری غلظت یونهای هیدرونیوم و هیدروکسید است (شیمی ۳، صفحهٔ ۱۵ و ۲۶). حجم آب، برابری مقدار اسید و باز تولیدشده را تغییر نمیدهد.
ت) نادرست است.
با افزایش غلظت محلول اسید در دمای ثابت، غلظت یون هیدرونیوم افزایش و در نتیجه مقدار کاهش مییابد؛ این جهت تغییر با مقیاس معرفیشده در کتاب سازگار است (شیمی ۳، صفحهٔ ۲۶). اما ثابت یونش برای یک اسید معین، در دمای ثابت تغییر نمیکند:
پس بخش دوم عبارت نادرست است. باید میان «غلظت یون هیدرونیوم»، «درجهٔ یونش» و «ثابت یونش» تفاوت گذاشت.
در نتیجه، فقط عبارتهای «الف» و «پ» درستاند.
پاسخ: گزینهٔ ۴
چرا گزینههای دیگر نادرستاند
- گزینهٔ ۱: ممکن است دانشآموز افزایش بخش ناقطبی پاککننده را همیشه به معنای پاککنندگی بیشتر بداند و ثابت یونش را نیز وابسته به غلظت تصور کند. درحالیکه افزایش طول زنجیر کربنی، انحلالپذیری در آب را کاهش میدهد و ثابت یونش در دمای ثابت تغییر نمیکند؛ پس هر دو عبارت «ب» و «ت» نادرستاند.
- گزینهٔ ۲: در این گزینه، درست بودن «پ» با این تصور نادرست همراه شده است که افزایش غلظت اسید باعث افزایش ثابت یونش آن میشود. افزایش غلظت میتواند مقدار را کاهش دهد، اما در دمای ثابت، ثابت یونش تغییر نمیکند.
- گزینهٔ ۳: ممکن است دانشآموز محاسبهٔ عبارت «الف» را درست انجام دهد، اما جذب بهتر چربی بهوسیلهٔ بخش ناقطبی را با افزایش همزمان انحلالپذیری در آب اشتباه بگیرد. زنجیر کربنی بلندتر آبگریزتر است؛ بنابراین ادعای عبارت «ب» درست نیست.
راهنمایی قدمبهقدم (پیش از دیدن پاسخ)
- برای بررسی عبارتها، مفهوم درصد یونش، رابطهٔ غلظت یونهای هیدرونیوم و هیدروکسید، و تفاوت بخش آبدوست و آبگریز پاککننده را مرور کن؛ همچنین به ثابت بودن دما در عبارت «ت» توجه کن.
- در «الف»، ابتدا درصد یونش را به درجهٔ یونش تبدیل کن و از رابطهٔ کمک بگیر. در «پ»، معادلهٔ واکنش هر اکسید با آب را بنویس و مقدار اسید و باز تولیدشده را مقایسه کن.
- در «الف»، غلظت هیدروکسید بهدستآمده را در رابطهٔ قرار بده. برای «پ» نیز ضرایب واکنشها نشان میدهند که هر مول از دو اکسید، ظرفیت یکسانی برای تولید اسید و باز دارد؛ سپس خنثیشدن آنها را بررسی کن.