نمونه سوال قرآن هفتم با جواب

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱: ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

1. ۱گزینهٔ ۱: هدف از تعیین منزل‌های ماه، آگاه‌کردن انسان از تعداد نشانه‌های آفرینش است.
2. ۲گزینهٔ ۲: درستی آفرینش خورشید و ماه هنگامی تحقق می‌یابد که انسان بتواند زمان را محاسبه کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: نظم منزل‌های ماه به شناخت شمار سال‌ها و حساب زمان کمک می‌کند و آفرینش این پدیده‌ها نیز بر حق استوار است.
4. ۴گزینهٔ ۴: تنها کسانی می‌توانند از نظم ماه برای حساب زمان استفاده کنند که پیش‌تر همهٔ نشانه‌های الهی را شناخته باشند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱: ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

1. ۱گزینهٔ ۱: لِلنّاسِ؛ برای مردم
2. ۲گزینهٔ ۲: لِالنّاسِ؛ برای مردم
3. ۳گزینهٔ ۳: لِلنّاسِ؛ از مردم
4. ۴گزینهٔ ۴: لِالنّاسِ؛ از مردم

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۲: هرچه کنی به خود کنی

1. ۱گزینهٔ ۱: چون نتیجهٔ انتخاب به خود انسان برمی‌گردد، او برای موفقیت به یاری خدا نیازی ندارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: انسان پیامد انتخاب خود را می‌بیند و در همان حال، موفقیتش وابسته به یاری خداست.
3. ۳گزینهٔ ۳: چون توفیق از خداست، انتخاب هدایت یا گمراهی در سرنوشت انسان اثری ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: اگر انسان از خدا یاری بخواهد، پیامد گمراهی او بر عهدهٔ دیگران قرار می‌گیرد.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۲: هرچه کنی به خود کنی

1. ۱گزینهٔ ۱: پروردگار ـ معبود من
2. ۲گزینهٔ ۲: پروردگار من ـ معبود آنان
3. ۳گزینهٔ ۳: پروردگار شما ـ معبود من
4. ۴گزینهٔ ۴: پروردگار من ـ معبود شما

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۳: با توکّل زانوی اشتر ببند

1. ۱گزینهٔ ۱: چون سرانجام کارها به خدا بازمی‌گردد، تلاش انسان دیگر ضرورتی ندارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: چون نهان جهان از آنِ خداست، فقط کارهای پنهانی انسان مورد توجه اوست.
3. ۳گزینهٔ ۳: بازگشت همهٔ کارها به خدا، پشتوانهٔ توکّل است؛ بااین‌حال، کردار انسان از توجه او دور نمی‌ماند.
4. ۴گزینهٔ ۴: فرمان توکّل یعنی انسان مسئولیت رفتار خود را نیز به خدا واگذار کند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۳: با توکّل زانوی اشتر ببند

1. ۱گزینهٔ ۱: در جملهٔ نخست، «آیین» به «گروه» تغییر کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: در جملهٔ نخست، «پدرانم» به «پدرم» تغییر کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: در جملهٔ دوم، «مردم» به «پدران یوسف» تغییر کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: در جملهٔ دوم، «سپاسگزارند» به «سپاسگزاری نمی‌کنند» تغییر کند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۴: تو نیکی می‌کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز

1. ۱گزینهٔ ۱: با رعایت پرهیزکاری و شکیبایی، نیکی را ادامه دهد و پاداش خود را نزد خدا محفوظ بداند.
2. ۲گزینهٔ ۲: انتظار داشته باشد همان کسانی که از نیکی او بهره برده‌اند، بی‌درنگ کارش را جبران کنند.
3. ۳گزینهٔ ۳: شکیبایی را برای محفوظ ماندن پاداش کافی بداند، حتی اگر پرهیزکاری را کنار بگذارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: از نیکوکاری خود نتیجه بگیرد که پس از این نباید با هیچ دشواری روبه‌رو شود.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۴: تو نیکی می‌کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز

1. ۱گزینهٔ ۱: «قالوا یا اَبانا»: گفتند: ای پدر شما!
2. ۲گزینهٔ ۲: «اَجرَ المُحسِنینَ»: پاداش نیکوکار
3. ۳گزینهٔ ۳: «اَءِنَّکَ لَاَنتَ یوسُفُ»: آیا به‌راستی تو همان یوسف هستی؟
4. ۴گزینهٔ ۴: «اِذ اَنتُم جاهِلونَ»: هنگامی که تو نادان بودی

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۵: ای نمازم همه تو، راز و نیازم همه تو

1. ۱گزینهٔ ۱: ثَمَرات: میوه‌ها ـ مُؤمِنات: زنان مؤمن
2. ۲گزینهٔ ۲: ثَمات: میوه‌ها ـ مُؤمِنات: زنان مؤمن
3. ۳گزینهٔ ۳: ثَمَرَةات: میوه‌ها ـ مُؤمِنَةات: زنان مؤمن
4. ۴گزینهٔ ۴: ثَمَرات: میوه‌ها ـ مُؤمِن: زنان مؤمن

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۵: ای نمازم همه تو، راز و نیازم همه تو

1. ۱گزینهٔ ۱: ای پروردگار ما ـ دعای ما
2. ۲گزینهٔ ۲: ای پروردگار من ـ دعای من
3. ۳گزینهٔ ۳: ای پروردگار ما ـ دعای من
4. ۴گزینهٔ ۴: ای پروردگار من ـ دعای ما

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۶: همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار

1. ۱گزینهٔ ۱: «غ» را محکم و بدون کشش، و «ق» را نرم و با قابلیت کشش ادا کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر دو حرف را نرم و با قابلیت کشش ادا کند تا تفاوت آن‌ها کمتر شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: هر دو حرف را محکم و بدون کشش ادا کند تا روشن‌تر شنیده شوند.
4. ۴گزینهٔ ۴: «غ» را نرم و با قابلیت کشش، و «ق» را محکم و بدون کشش ادا کند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۶: همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار

1. ۱گزینهٔ ۱: پدیده‌های آسمانی به فرمان خدا در خدمت زندگی انسان‌اند و اندیشیدن در آن‌ها راه شناخت نشانه‌های الهی است.
2. ۲گزینهٔ ۲: پدیده‌های آسمانی در خدمت انسان‌اند؛ پس حرکت آن‌ها مستقیماً تابع خواست و دستور انسان است.
3. ۳گزینهٔ ۳: پدیده‌های آسمانی فرمان‌بردار خدا هستند؛ پس تعبیر مسخّر بودن، ارتباطی با بهره‌مندی انسان از آن‌ها ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: پدیده‌های آسمانی برای انسان دیدنی‌اند؛ پس مشاهدهٔ آن‌ها، بدون تعقّل نیز همان دریافت مورد تأکید آیه است.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۷: قرآن که پیام آسمانی است روشنگر راه زندگانی است

1. ۱گزینهٔ ۱: «مُبین»: دشمن؛ «صالِحات»: کارهای نیک
2. ۲گزینهٔ ۲: «باطل»: درست و پایدار؛ «عَدُوّ»: دشمن
3. ۳گزینهٔ ۳: «یَهدی»: راهنمایی می‌کند؛ «کَبیر»: بزرگ
4. ۴گزینهٔ ۴: «یُؤمِنونَ»: راهنمایی می‌کنند؛ «آخِرَة»: قیامت

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۷: قرآن که پیام آسمانی است روشنگر راه زندگانی است

1. ۱گزینهٔ ۱: بشارت پاداش به مؤمنانِ نیکوکار مربوط است و در آیهٔ دیگر نیز نتیجهٔ مواجههٔ مؤمنان و ستمگران با قرآن یکسان توصیف نشده است.
2. ۲گزینهٔ ۲: بشارت پاداش به هر کسی که مؤمن نامیده شود مربوط است، حتی اگر هیچ کار شایسته‌ای انجام ندهد.
3. ۳گزینهٔ ۳: چون قرآن پیام الهی است، در آیات درس برای مؤمنان و ستمگران نتیجه‌ای یکسان بیان شده است.
4. ۴گزینهٔ ۴: در آیات آغاز درس، مؤمنانِ نیکوکار به عذاب دردناک و منکران آخرت به پاداش بزرگ وعده داده شده‌اند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۸: ندایی در زمین و آسمان است که این دنیا برای امتحان است

1. ۱گزینهٔ ۱: میزان بهره‌مندی از زیبایی‌های زمین، نشان‌دهندهٔ برتری انسان در آزمون الهی است.
2. ۲گزینهٔ ۲: زیبایی‌های زمین زمینهٔ آزمون انسان‌اند و در این آزمون، بهتر بودن عمل اهمیت دارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: زیبایی‌های زمین برای آزمونی فراهم شده‌اند که ملاک آن، بیشتر بودن تعداد کارهاست.
4. ۴گزینهٔ ۴: زیبایی‌های زمین تنها برای آراستگی آن هستند و با آزمون رفتار انسان ارتباطی ندارند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۸: ندایی در زمین و آسمان است که این دنیا برای امتحان است

1. ۱گزینهٔ ۱: «لِلمَلائِکَةِ»: برای فرشتگان؛ «هٰذَا الکِتابِ»: این کارنامهٔ کردار
2. ۲گزینهٔ ۲: «لِلمَلائِکَةِ»: به فرشتگان؛ «هٰذَا الکِتابِ»: این قرآن
3. ۳گزینهٔ ۳: «لِلمَلائِکَةِ»: برای فرشتگان؛ «هٰذَا الکِتابِ»: این قرآن
4. ۴گزینهٔ ۴: «لِلمَلائِکَةِ»: به فرشتگان؛ «هٰذَا الکِتابِ»: این کارنامهٔ کردار

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۹: اگر مشتاق دیدار خدایی عمل، شایسته‌تر تا می‌توانی

1. ۱گزینهٔ ۱: فقط بگو: من بشری مانند شما هستم.
2. ۲گزینهٔ ۲: بگو: من فقط بشری مانند شما هستم.
3. ۳گزینهٔ ۳: بگو: فقط من بشری مانند شما هستم.
4. ۴گزینهٔ ۴: بگو: من بشری فقط مانند شما هستم.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۹: اگر مشتاق دیدار خدایی عمل، شایسته‌تر تا می‌توانی

1. ۱گزینهٔ ۱: امید به دیدار پروردگار، حتی بدون تغییر در کردار و پرستش، کافی است.
2. ۲گزینهٔ ۲: انجام کار شایسته، حتی با شریک گرفتن در پرستش، برای تحقق این امید کافی است.
3. ۳گزینهٔ ۳: پرهیز از شریک گرفتن در پرستش، انسان را از انجام کار شایسته بی‌نیاز می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: امید به دیدار پروردگار باید با کار شایسته و شریک نگرفتن در پرستش همراه شود.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۰: این خانه با نماز و دعا خو گرفته است

1. ۱گزینهٔ ۱: چون روزی خانواده را خدا می‌رساند، اعضای خانه دیگر وظیفه‌ای برای دعوت یکدیگر به نماز ندارند.
2. ۲گزینهٔ ۲: برای انجام مسئولیت خانوادگی، یک‌بار دعوت به نماز کافی است و ادامه‌دادن آن ضرورتی ندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: اعضای خانواده باید یکدیگر را به نماز فراخوانند و در پیگیری این مسئولیت شکیبا باشند.
4. ۴گزینهٔ ۴: دعوت خانواده به نماز هنگامی لازم است که ابتدا افزایش روزی آنان آشکار شده باشد.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۰: این خانه با نماز و دعا خو گرفته است

1. ۱گزینهٔ ۱: «عالِمین» را می‌توان در این بافت «دانا» ترجمه کرد، ولی «آباؤکم» به پدرانِ مخاطبان اشاره دارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: «عالِمین» را می‌توان در این بافت «گمراه» ترجمه کرد، ولی «آباؤکم» به پدرانِ مخاطبان اشاره دارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: «عالِمین» را می‌توان در این بافت «دانا» ترجمه کرد و «آباؤکم» نیز تنها به یک پدر اشاره دارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: «عالِمین» را باید حتماً با واژه‌ای جمع در فارسی ترجمه کرد و «آباؤکم» به پدرانِ مخاطبان اشاره دارد.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۱: چو یونس از خدا باید طلب کرد

1. ۱گزینهٔ ۱: آن را مانند «ز» فارسی بخواند و تفاوت را فقط در شکل نوشتاری بداند.
2. ۲گزینهٔ ۲: آن را نوک‌زبانی بخواند، ولی حالت درشت و پُر صدا را کنار بگذارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: آن را با شیوه‌ای نوک‌زبانی، نزدیک به ادای «ذ»، و با صدایی درشت و پُر بخواند.
4. ۴گزینهٔ ۴: آن را با صدایی درشت و پُر بخواند، ولی حالت نوک‌زبانی را کنار بگذارد.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۱: چو یونس از خدا باید طلب کرد

1. ۱گزینهٔ ۱: یونس خدا را منزّه دانست و به خطای خود اقرار کرد؛ سپس رهایی او بیان شد و سخن از نجات مؤمنان نیز به میان آمد.
2. ۲گزینهٔ ۲: یونس خدا را منزّه دانست و به خطای خود اقرار کرد؛ سپس رهایی او بیان شد، ولی این نجات تنها ویژهٔ خود او معرفی شد.
3. ۳گزینهٔ ۳: یونس خود را پاک و بی‌عیب معرفی کرد و از خدا یاری خواست؛ سپس رهایی او بیان شد و سخن از نجات مؤمنان نیز به میان آمد.
4. ۴گزینهٔ ۴: یونس نخست از اندوه رهایی یافت و پس از آن به خطای خود اقرار کرد؛ سپس سخن از نجات مؤمنان نیز به میان آمد.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۲: ولایت خدا بود تو را نصیر و رهنما

1. ۱گزینهٔ ۱: آن را نزدیک به «ظ»، با نوک زبان و با صدایی درشت و استوار ادا کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: آن را همانند «ز» در گفتار معمول فارسی، بدون تغییر تلفظ ادا کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: آن را نزدیک به «ظ»، اما با صدایی نازک و سست ادا کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: آن را فقط در واژه‌های تمرین مانند «ظ» و در دیگر آیات مانند «ز» ادا کند.

آموزش قرآن · آموزش قرآن هفتم · درس ۱۲: ولایت خدا بود تو را نصیر و رهنما

1. ۱گزینهٔ ۱: مخاطب، مؤمنان‌اند؛ «مَولی» یاور و «نَصیر» سرپرست معنا می‌دهد.
2. ۲گزینهٔ ۲: مخاطب، مؤمنان‌اند؛ دربارهٔ نماز فرمان پرداختن و دربارهٔ زکات فرمان برپاداشتن آمده است.
3. ۳گزینهٔ ۳: مخاطب، مؤمنان‌اند؛ برپاداشتن نماز و پرداخت زکات از آنان خواسته شده و خدا سرپرستشان معرفی شده است.
4. ۴گزینهٔ ۴: مخاطب، منکران ایمان‌اند؛ برپاداشتن نماز و پرداخت زکات از آنان خواسته شده و خدا سرپرستشان معرفی شده است.