سوال ۱۱۰ · شیمی
کنکور تجربی ۱۴۰۵ · سوال ۱۱۰ · کلید رسمی سازمان سنجش
شیمی · شیمی ۱ · فصل ۱: کیهان زادگاه عنصرها
اگر یون پایدار از عنصر (در دورهٔ سوم) و یون پایدار از عنصر (در دورهٔ دوم جدول تناوبی)، هر کدام ۱۰ الکترون داشته باشند، کدام موارد درست است؟
الف ـ ترکیب تشکیلشده از واکنش با ، یونی است.
ب ـ شمار الکترونهای در یون پایدار آنها، برابر است.
ج ـ تفاوت عدد اتمی دو عنصر، حداقل ۳ و حداکثر ۵ است.
د ـ گشتاور دوقطبی ترکیب تشکیلشده از واکنش دو عنصر، میتواند برابر صفر باشد.
نمایش پاسخ و پاسخ تشریحی
پاسخ درست: گزینهٔ ۱ (کلید رسمی سازمان سنجش)
پاسخ تشریحی
ابتدا عنصرهای ممکن را مشخص میکنیم و سپس هر عبارت را جداگانه میسنجیم.
گام اول: شناسایی عنصرها
یونهای موردنظر هرکدام الکترون دارند؛ پس آرایش الکترونی آنها مانند نئون است:
اتمهای دورهٔ سوم که با ازدستدادن الکترون به این آرایش پایدار میرسند، سدیم، منیزیم و آلومینیم هستند:
عدد اتمی آنها بهترتیب ، و است.
اتمهای دورهٔ دوم که با گرفتن الکترون به همین آرایش میرسند، نیتروژن، اکسیژن و فلوئور هستند:
عدد اتمی آنها بهترتیب ، و است. این شناسایی بر پایهٔ جایگاه عنصرها در جدول و تشکیل یون با آرایش گاز نجیب انجام میشود (شیمی ۱، صفحههای ۱۲، ۳۴ و ۳۸).
گام دوم: بررسی عبارت «الف» — درست
همهٔ حالتهای ممکن برای فلز و همهٔ حالتهای ممکن برای نافلز هستند. انتقال الکترون از فلز به نافلز، کاتیون و آنیون ایجاد میکند و جاذبهٔ میان آنها پیوند یونی است؛ بنابراین ترکیب حاصل یونی خواهد بود (شیمی ۱، صفحههای ۳۸–۳۹).
گام سوم: بررسی عبارت «ب» — درست
عدد کوانتومی فرعی به زیرلایهٔ مربوط است. چون آرایش الکترونی همهٔ این یونها یکسان است، شمار الکترونهای زیرلایههای نیز یکسان خواهد بود:
پس هر دو یون، شمار برابری الکترون با دارند. برای این شمارش از آرایش الکترونی و توزیع الکترونها در زیرلایهها استفاده میکنیم (شیمی ۱، صفحهٔ ۳۴).
گام چهارم: بررسی عبارت «ج» — نادرست
برای کمترین اختلاف عدد اتمی، باید سبکترین عنصر ممکنِ دورهٔ سوم، یعنی سدیم، را با سنگینترین عنصر ممکنِ دورهٔ دوم، یعنی فلوئور، مقایسه کنیم:
برای بیشترین اختلاف، آلومینیم را با نیتروژن مقایسه میکنیم:
پس کمینه و بیشینهٔ اختلاف، بهترتیب و هستند، نه و . عددهای اتمی و ترتیب عنصرها از جدول دورهای به دست میآیند (شیمی ۱، صفحهٔ ۱۲).
گام پنجم: بررسی عبارت «د» — نادرست
ترکیب حاصل یونی است و از یونهای مثبت و منفی تشکیل میشود، نه مولکولهای مجزایی که بتوان با تقارن آنها گشتاورهای پیوندی را خنثی کرد. بنابراین توجیه صفرشدن گشتاور دوقطبی با تقارن مولکولی، در اینجا کاربرد ندارد. همچنین خنثیبودن ترکیب یونی فقط یعنی مجموع بار کاتیونها و آنیونها صفر است؛ این ویژگی به معنای نبود جدایی بار و ناقطبیبودن نیست (شیمی ۱، صفحهٔ ۳۸).
در نتیجه، فقط عبارتهای «الف» و «ب» درستاند.
پاسخ: گزینهٔ ۱
چرا گزینههای دیگر نادرستاند
- گزینهٔ ۲: ممکن است خنثیبودن مجموع بارهای ترکیب یونی را به معنای صفر بودن گشتاور دوقطبی بگیرید و «د» را درست بدانید. خنثیبودن بار کل، به معنای نبود جدایی بار نیست؛ همچنین ترکیب یونی را نباید مانند یک مولکول ناقطبی بررسی کرد.
- گزینهٔ ۳: ممکن است هنگام تعیین عنصرهای ممکن، سدیم یا نیتروژن را از قلم بیندازید و بازهٔ ذکرشده در «ج» را بپذیرید. با درنظرگرفتن همهٔ حالتها، اختلاف عدد اتمی از تا تغییر میکند؛ پس «ج» نادرست است.
- گزینهٔ ۴: این انتخاب میتواند حاصل محدودکردن بیدلیل عنصرهای ممکن و یکیگرفتن خنثیبودن الکتریکی با ناقطبیبودن باشد. درحالیکه هم کرانهای اختلاف عدد اتمی در «ج» نادرستاند و هم استدلال مولکول ناقطبی دربارهٔ ترکیب یونی در «د» کاربرد ندارد.
راهنمایی قدمبهقدم (پیش از دیدن پاسخ)
- مبحث رسیدن اتمها به آرایش گاز نجیب را مرور کنید: عنصرهای ابتدای دوره با ازدستدادن الکترون و نافلزهای انتهای دوره با گرفتن الکترون یون پایدار تشکیل میدهند.
- یونهای دادهشده همگی آرایش الکترونی نئون دارند. عنصرهای سازگار با این آرایش را در دو دوره مشخص کنید؛ سپس برای بخش «ب» به یاد آورید که مربوط به زیرلایهٔ است.
- برای آزمودن «ج»، کمترین عدد اتمی ممکن در دورهٔ سوم را با بیشترین عدد اتمی ممکن در دورهٔ دوم مقایسه کنید و برای بیشینه، برعکس عمل کنید. در بررسی «د» نیز میان خنثیبودن بار کل و نبود جدایی بار تفاوت بگذارید.