سوال ۱۰۳ · شیمی
کنکور تجربی ۱۴۰۲ نوبت دوم · سوال ۱۰۳ · کلید رسمی سازمان سنجش
شیمی · شیمی ۳ · فصل ۲: آسایش و رفاه در سایهٔ شیمی
درباره فرایند زنگ زدن آهن، کدام موارد زیر درست است؟
الف: در این فرایند، فلز، نقش اکسنده و نافلز، نقش کاهنده را دارد.
ب: ، بهصورت غیرمستقیم در تشکیل زنگ آهن نقش دارد.
پ: رطوبت بهعنوان یکی از اجزای فرایند، در نیمواکنش اکسایش نقش دارد.
ت: در انجام واکنش کلی، مواد شرکتکننده با سه حالت فیزیکی متفاوت نقش دارند.
نمایش پاسخ و پاسخ تشریحی
پاسخ درست: گزینهٔ ۲ (کلید رسمی سازمان سنجش)
پاسخ تشریحی
برای داوری دربارهٔ عبارتها، ابتدا نیمواکنشهای زنگ زدن آهن را مینویسیم. مطابق فعالیت کتاب، آهن الکترون از دست میدهد و اکسیژن در حضور آب الکترون میگیرد (شیمی ۳، صفحهٔ ۵۷):
نیمواکنش اکسایش:
نیمواکنش کاهش:
بررسی عبارت «الف»: نادرست است.
طبق تعریف کتاب، دهندهٔ الکترون «کاهنده» و گیرندهٔ الکترون «اکسنده» است (شیمی ۳، صفحهٔ ۴۰). بنابراین آهن که الکترون از دست میدهد، کاهنده است و اکسیژن که الکترون میگیرد، اکسنده است؛ در این عبارت نقشها برعکس بیان شدهاند.
بررسی عبارت «ب»: درست است.
آهن ابتدا به یون تبدیل میشود، اما زنگ آهن دارای یون آهن سهظرفیتی است. پس یون دوظرفیتی در مرحلهای بعد، مطابق نیمواکنش زیر اکسایش مییابد:
سپس یون سهظرفیتی در تشکیل زنگ آهن نقش دارد. بنابراین واسطهٔ این مسیر است و بهصورت غیرمستقیم در تشکیل زنگ آهن شرکت میکند (شیمی ۳، صفحهٔ ۵۷).
بررسی عبارت «پ»: نادرست است.
با مقایسهٔ دو نیمواکنش آغازین میبینیم که آب در نیمواکنش کاهش اکسیژن حضور دارد؛ در نیمواکنش اکسایش آهن، آب نوشته نمیشود. پس ضروری بودن رطوبت برای زنگ زدن، به معنای شرکت آن در نیمواکنش اکسایش نیست (شیمی ۳، صفحهٔ ۵۷).
بررسی عبارت «ت»: درست است.
با در نظر گرفتن فرمول پیشنهادی کتاب برای زنگ آهن، معادلهٔ کلی موازنهشده چنین است:
در واکنشدهندهها، آهن جامد، آب مایع و اکسیژن گاز است؛ بنابراین سه حالت فیزیکی متفاوت در واکنش کلی حضور دارند. زنگ آهن نیز جامد است و حالت فیزیکی تازهای به این مجموعه اضافه نمیکند (شیمی ۳، صفحهٔ ۵۷).
در نتیجه، فقط عبارتهای «ب» و «ت» درستاند.
پاسخ: گزینهٔ ۲
چرا گزینههای دیگر نادرستاند
- گزینهٔ ۱: ممکن است نقش اکسنده و کاهنده را جابهجا بگیرید و حضور رطوبت در فرایند را به معنای حضور آن در نیمواکنش اکسایش بدانید. در واقع آهن کاهنده است و آب در نیمواکنش کاهش اکسیژن شرکت میکند؛ پس هر دو عبارت «الف» و «پ» نادرستاند.
- گزینهٔ ۳: درست بودن عبارت «ت» ممکن است شما را به انتخاب این گزینه برساند؛ اما عبارت «الف» نقشها را وارونه بیان کرده است: آهن الکترون میدهد و کاهنده است، در حالی که اکسیژن الکترون میگیرد و اکسنده است.
- گزینهٔ ۴: این گزینه با تشخیص درست نقش واسطهای یون آهن دوظرفیتی، ولی اشتباه در محل شرکت رطوبت انتخاب میشود. آب در نیمواکنش کاهش حضور دارد، نه در نیمواکنش اکسایش آهن؛ بنابراین عبارت «پ» نادرست است.
راهنمایی قدمبهقدم (پیش از دیدن پاسخ)
- نیمواکنشهای زنگ زدن آهن را در صفحهٔ ۵۷ شیمی ۳ مرور کنید؛ سپس تعریف اکسنده و کاهنده را از صفحهٔ ۴۰ به یاد آورید.
- مشخص کنید آهن الکترون میدهد یا میگیرد و آب در کدام نیمواکنش نوشته میشود. حضور آب در کل فرایند، لزوماً به معنای حضور آن در نیمواکنش اکسایش نیست.
- برای بررسی دو عبارت باقیمانده، مسیر تبدیل آهن فلزی به یون دوظرفیتی و سپس یون سهظرفیتی را دنبال کنید؛ در معادلهٔ کلی نیز حالت فیزیکی آهن، آب و اکسیژن را جداگانه مشخص کنید.