نمونه سوال فصل ۷ فارسی دهم با جواب

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: راوی نشان می‌دهد که خسرو با استفاده از نوشته‌های هم‌کلاسی‌هایش، ضعف خود را در انشاپردازی پنهان می‌کرد.
2. ۲گزینهٔ ۲: راوی با آشکار کردن شگرد خسرو و محدودیت بینایی معلّم، فاصلهٔ میان واقعیت ماجرا و برداشت معلّم را نمایان می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: راوی نمره‌های درخشان خسرو را نتیجهٔ تمرین‌های نوشتاری منظّم و آماده کردن انشا پیش از کلاس می‌داند.
4. ۴گزینهٔ ۴: راوی از همراهی آگاهانهٔ معلّم با خسرو پرده برمی‌دارد؛ معلّم برای تقویت اعتمادبه‌نفس او وانمود می‌کرد که نوشته‌ای وجود دارد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: ظاهر اشخاص در هر دو حکایت، نشانه‌ای کافی برای تشخیص منش آنان است و رفتار بعدی تنها آن را تأیید می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر دو شخصیت اصلی، رفتار و وضعیت دیگران را با تجربهٔ شخصی خویش توضیح می‌دهند و این روش تأیید می‌شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: تفاوت سرشت انسان‌ها در هر دو حکایت، هرگونه کوشش برای اصلاح رفتار دیگران را بی‌نتیجه نشان می‌دهد.
4. ۴گزینهٔ ۴: در یکی، تعمیم تجربهٔ خود به دیگری نقد می‌شود و در دیگری، استقلال رفتار پسندیده از بدرفتاری مخاطب نمود می‌یابد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: شیوهٔ بیان منظوم یا منثور، به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ وجود روایت خلاقانه می‌تواند اثر را در قلمرو ادبیات داستانی قرار دهد.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر اثر منظوم، حتی اگر شخصیت و رویداد داشته باشد، بیرون از قلمرو ادبیات داستانی قرار می‌گیرد.
3. ۳گزینهٔ ۳: تنها روایت‌هایی که طولانی‌اند و رخدادهای فراوان دارند، از گونه‌های ادبیات داستانی به شمار می‌آیند.
4. ۴گزینهٔ ۴: اگر هدف نویسنده انتقال اندیشه‌ای اخلاقی باشد، اثر او دیگر نمی‌تواند در شمار ادبیات داستانی قرار گیرد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: جفت نخست ناهمسان است؛ زیرا معناها متفاوت‌اند و جفت دوم همسان است؛ زیرا بیشتر حروف مشترک‌اند.
2. ۲گزینهٔ ۲: جفت نخست همسان است؛ زیرا صورت لفظی یکسان و معنا متفاوت است و جفت دوم ناهمسان است؛ زیرا یک حرف تفاوت دارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: هر دو جفت همسان‌اند؛ زیرا برای این آرایه، شباهت بیشتر حروف کفایت می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: هر دو جفت ناهمسان‌اند؛ زیرا اختلاف معنا مانع شکل‌گیری جناس همسان می‌شود.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: ملایمت عیسی از ناتوانی در مقابله سرچشمه می‌گیرد و پرسش رهگذر نیز همین برداشت را تأیید می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: آرامش عیسی نشان می‌دهد که رفتار انسان‌ها بر یکدیگر بی‌اثر است و هرکس تنها از درون خود فرمان می‌گیرد.
3. ۳گزینهٔ ۳: همان‌گونه که محتویات ظرف از آن بیرون می‌آید، خصلت آدمیان نیز ثابت می‌ماند و با تربیت دگرگون نمی‌شود.
4. ۴گزینهٔ ۴: عیسی نمی‌گذارد بدرفتاری دیگری منش او را دگرگون کند و در عین حال، خوش‌رفتاری خود را زمینهٔ تربیت او می‌داند.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: توانایی‌های خسرو یکدست نبود و کامیابی‌هایش نیز پایدار نماند؛ بااین‌همه، نشانه‌های ذوق ادبی او در روزگار تباهی هم دیده می‌شد.
2. ۲گزینهٔ ۲: سرعت یادگیری خسرو موجب شد دورهٔ ابتدایی را با موفقیت به پایان برساند، اما نتوانست کامیابی ورزشی خود را حفظ کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: خسرو در کودکی از حافظه و بیان توانمندی برخوردار بود، ولی پس از شکست ورزشی، استعداد ادبی او نیز به‌کلی از میان رفت.
4. ۴گزینهٔ ۴: مهارت خسرو در نوشتن انشاهای ازپیش‌آماده، نخستین نشانهٔ استعداد او بود و بعدها همین مهارت در گفت‌وگوی پایانی آشکار شد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: اشتراک موجودات در خوراک و محیط، نشان می‌دهد که تفاوت حاصل کار آنها تنها ظاهری است.
2. ۲گزینهٔ ۲: تفاوت حاصل کار موجودات ثابت می‌کند که خوراک و سرچشمهٔ تغذیهٔ آنها نیز الزاماً متفاوت بوده است.
3. ۳گزینهٔ ۳: شناخت تفاوت‌های درونی موجودات ناممکن است؛ بنابراین، هیچ مقایسه‌ای میان آنها اعتبار ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: یکسانی در برخی ویژگی‌ها یا شرایط، برای یکسان دانستن حقیقت و حاصل کار موجودات کافی نیست.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: خسرو با مجازات خروس پیروز، عدالت را برقرار می‌کند و پرسش‌های راوی نشان‌دهندهٔ ناآگاهی او از هدف انشاست.
2. ۲گزینهٔ ۲: میان ادعای اخلاقی خسرو و کردار او ناسازگاری وجود دارد و رضایت معلّم، بی‌توجّهی به این ناسازگاری را برجسته می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: معلّم با نادیده گرفتن مهارت ادبی خسرو، تنها دربارهٔ درستی رفتار او داوری می‌کند و راوی این سخت‌گیری را نقد می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: دشواری واژگان انشا مانع فهم مقصود خسرو شده است و راوی با پرسش‌های خود، ضرورت ساده‌نویسی را نشان می‌دهد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: خسرو در کودکی مادرش را از دست داده بود؛ پدر در پرورش او اهتمامی نداشت و مادربزرگ تکیه‌گاه عاطفی او بود.
2. ۲گزینهٔ ۲: خسرو در کودکی مادرش را از دست داده بود؛ پدر مسئولیت تربیت او را با جدیّت دنبال می‌کرد و مادربزرگ نسبت به او بی‌اعتنا بود.
3. ۳گزینهٔ ۳: خسرو در کودکی مادرش را از دست داده بود؛ پدر و مادربزرگ نیز هر دو از زندگی او کنار رفته بودند و او حامی خانوادگی نداشت.
4. ۴گزینهٔ ۴: خسرو در کودکی پدرش را از دست داده بود؛ مادر به تربیت او توجّهی نداشت و مادربزرگ جای پدر را برای او پر کرده بود.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: شباهت شیوهٔ بیان خسرو به نثر گلستان، به‌تنهایی برای تضمین دانستن سراسر انشا کافی است.
2. ۲گزینهٔ ۲: وجود تضمین در انشا مانع از آن است که همان نوشته نمونه‌ای از نقیضه‌پردازی نیز به شمار آید.
3. ۳گزینهٔ ۳: تقلید خسرو از گلستان نشان می‌دهد که تمام شعرهای به‌کاررفته در انشا نیز سرودهٔ سعدی‌اند.
4. ۴گزینهٔ ۴: آوردن شعر دیگران به تضمین مربوط است و تقلید طنزآمیز از بیان ادبی را باید جداگانه در شیوهٔ روایت انشا بررسی کرد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: در هر دو ترکیب، نشانهٔ مفعول است.
2. ۲گزینهٔ ۲: در ترکیب نخست، به معنای «به» و در ترکیب دوم، نشانهٔ مفعول است.
3. ۳گزینهٔ ۳: در هر دو ترکیب، به معنای «به» است.
4. ۴گزینهٔ ۴: در ترکیب نخست، نشانهٔ مفعول و در ترکیب دوم، به معنای «به» است.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: پس از خاموش‌شدن طوطی، بقّال از رفتار خود پشیمان شد و برای بازگشت گفتار پرنده کوشش کرد.
2. ۲گزینهٔ ۲: پس از ریختن روغن، بقّال به درویشان هدیه داد تا زیان مالی دکان را برای او جبران کنند.
3. ۳گزینهٔ ۳: پس از خندیدن مردم به پرسش طوطی، بقّال برای نخستین بار از ضربه‌زدن به پرنده پشیمان شد.
4. ۴گزینهٔ ۴: پس از چند روز سکوت طوطی، بقّال با کارهای شگفت‌آور کوشید پرنده را از تکرار خطایش بترساند.