نمونه سوال فصل ۸ فارسی دهم با جواب

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: احترام تیمور به بزرگان نشان می‌دهد که شاعر و کشورگشا، فارغ از کردارشان، در حافظۀ مردم جایگاهی یکسان دارند.
2. ۲گزینهٔ ۲: تقابل تصویر دو آرامگاه، تفاوت میان میراث فرهنگ‌آفرینی و پیامدهای قدرتِ آمیخته با ستم را برجسته می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: شکوه فرمانروایی در زندگی چنگیز نشان می‌دهد که ماندگاری نام انسان، بیش از هر چیز به گسترش قلمرو او وابسته است.
4. ۴گزینهٔ ۴: تیمور با دیدن آرامگاه نیای خود، از کشورگشایی دست می‌کشد و ادامۀ زندگی را به بزرگداشت شاعران اختصاص می‌دهد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: هر دو بخش، مطالعۀ آثار و طرح پرسش را مانع دستیابی به شناخت درست معرفی می‌کنند.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر دو بخش نشان می‌دهند که انسان برای درست زیستن باید اندیشیدن را کنار بگذارد و تنها عمل کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: هر دو بخش، خدمت به دیگران را یگانه راه شناخت جهان و رسیدن به حقیقت می‌شمارند.
4. ۴گزینهٔ ۴: در هر دو بخش، فراتر رفتن از دانستن یا گفت‌وگوی صرف دیده می‌شود؛ یکی با تجربۀ حسی و دیگری با مشارکت عملی.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: این عناصر با یکدیگر تناسب دارند و در بافت شعر، بازگشت زندگی و امید را در برابر ویرانی تداعی می‌کنند.
2. ۲گزینهٔ ۲: این عناصر هم‌معنا هستند و تکرار معنای واحد آن‌ها، شکوه طبیعت جنوب را برجسته می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: هر یک از این عناصر، از نظر معنای واژگانی، معادل پایداری است و بدون توجه به بافت نیز همین معنا را دارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: این عناصر فقط برای زیباتر شدن بیان آمده‌اند و با درخواست شاعر برای رهایی از تباهی ارتباطی ندارند.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: هر آفریده می‌تواند خداوند را به‌طور کامل معرفی کند؛ بنابراین شناخت یک پدیده برای پایان دادن به جست‌وجو کافی است.
2. ۲گزینهٔ ۲: چون توجه به آفریده‌ها مانع شناخت خداوند است، انسان باید از مشاهده و بررسی جهان خودداری کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: چون آفریده‌ها پایدار نیستند، مشاهدهٔ آنها هیچ نقشی در توجه انسان به آفریدگار ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: آفریده‌ها می‌توانند راهنمای توجه به خداوند باشند، اما نباید نگاه انسان را چنان در خود نگه دارند که مقصد فراموش شود.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: در جملهٔ نخست، منادا بدون نشانهٔ آشکار آمده است؛ در جملهٔ دوم، هم نشانهٔ ندا و هم منادا حضور دارند.
2. ۲گزینهٔ ۲: در جملهٔ نخست، «ناتانائیل» نهاد است؛ در جملهٔ دوم، مجموع «ای جنوب» منادا به شمار می‌آید.
3. ۳گزینهٔ ۳: فقط جملهٔ دوم منادا دارد؛ زیرا در جملهٔ نخست هیچ نشانهٔ ندایی به کار نرفته است.
4. ۴گزینهٔ ۴: در جملهٔ نخست، منادا حذف شده است؛ در جملهٔ دوم نیز «ای» جانشین منادای محذوف است.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: فرزانگان، دستیاران حکومتی و کشیشان را در شمار مهم‌ترین کارهای زندگی تزار قرار دادند.
2. ۲گزینهٔ ۲: تزار به سبب ناسازگاری پاسخ‌های فرزانگان، هیچ پاسخی را نپذیرفت و برای مشورت نزد راهب رفت.
3. ۳گزینهٔ ۳: فرزانگان در پاسخ به پرسش مربوط به مهم‌ترین کار، پزشکی و دانش‌اندوزی را پیشنهاد کردند.
4. ۴گزینهٔ ۴: راهب چون سخنان تزار را نشنیده بود، به پرسش‌های او پاسخ نداد و کارش را ادامه داد.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: چون عمل با فرسودگی همراه است، انسان برای حفظ ارزش جان باید از عمل دوری کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: کردار انسان جلوه‌ای بیرونی است که پیوندی با حقیقت وجود او ندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: هرچه رنج انسان بیشتر باشد، جان او، فارغ از چگونگی کردار، ارزشمندتر است.
4. ۴گزینهٔ ۴: کردار از وجود انسان جدا نیست و رنج همراه آن می‌تواند مایهٔ شکوه و بالندگی جان شود.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: حضور یک مکان ایرانی به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ فصل، موضوع‌های مشترک انسانی را نیز در بر می‌گیرد.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر متنی که بخشی از رویدادهایش در ایران بگذرد، باید بیرون از فصل ادبیات جهان قرار گیرد.
3. ۳گزینهٔ ۳: اگر شخصیت مورد توجه روایت ایرانی باشد، اثر الزاماً فقط به فضای فرهنگی ایران تعلق دارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: متن‌های این فصل باید صرفاً ویژگی‌های سرزمین‌های بیگانه را معرفی کنند و از موضوع‌های مشترک بشری بپرهیزند.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: روحانیان ـ پزشکان
2. ۲گزینهٔ ۲: دستیاران حکومتی ـ دانش‌اندوزی
3. ۳گزینهٔ ۳: مهارت در امور نظامی ـ جنگاوران
4. ۴گزینهٔ ۴: پرستش خداوند ـ دستیاران حکومتی

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: ایستادگی سرزمینِ مخاطب در امتداد الگویی از فداکاری قرار می‌گیرد و شهادت، سرچشمۀ تداوم زندگی تصویر می‌شود.
2. ۲گزینهٔ ۲: هدف اصلی، بازگویی رخدادهای کربلاست و خطاب به سرزمین، تنها مقدمه‌ای برای روایت آن رخدادهاست.
3. ۳گزینهٔ ۳: شاعر با تصویر گل و رویش، از موضوع مقاومت فاصله می‌گیرد و به وصف مستقل طبیعت می‌پردازد.
4. ۴گزینهٔ ۴: شهادت نشانۀ پایان نیروی مقاومت است و تصویرهای رویش، تنها حسرتِ زندگی ازدست‌رفته را بیان می‌کنند.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: هر سه ترکیب وصفی‌اند و هسته‌های آنها به‌ترتیب «سرزمین»، «روشنایی» و «شاعر» است.
2. ۲گزینهٔ ۲: هر سه ترکیب اضافی‌اند و هسته‌های آنها به‌ترتیب «سرزمین»، «روشنایی» و «شاعر» است.
3. ۳گزینهٔ ۳: ترکیب‌های نخست و سوم وصفی و ترکیب دوم اضافی است؛ هسته‌ها به‌ترتیب «ارجمند»، «بامداد» و «نامدار» است.
4. ۴گزینهٔ ۴: ترکیب‌های نخست و سوم وصفی و ترکیب دوم اضافی است؛ هسته‌ها به‌ترتیب «سرزمین»، «روشنایی» و «شاعر» است.

فارسی · فارسی ۱ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: برای رهایی از رنج انتظار، باید نسبت به آمدن و نیامدن رویدادها بی‌احساس شد.
2. ۲گزینهٔ ۲: انتظار زمانی ارزشمند است که انسان خوشبختی خود را به تحقق آرزویی در آینده وابسته کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: می‌توان پذیرای رویدادهای پیش رو بود، بی‌آنکه بهره‌مندی از زندگی اکنون را به وقوع خواسته‌ای خاص مشروط کرد.
4. ۴گزینهٔ ۴: برای پذیرش زندگی باید همۀ داشته‌های گوناگون را به یک اندازه دوست داشت و حفظ کرد.