نمونه سوال درس ۲ عربی یازدهم با جواب

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: معلم کتابی دربارهٔ آموزش خواند و با دانش‌آموزانش مدرسه‌ای نوشت.
2. ۲گزینهٔ ۲: معلم کتابی دربارهٔ آموزش می‌نویسد و با دانش‌آموزانش مدرسه‌ای می‌سازد.
3. ۳گزینهٔ ۳: دانش‌آموزان کتابی دربارهٔ آموزش نوشتند و با معلمشان مدرسه‌ای ساختند.
4. ۴گزینهٔ ۴: معلم کتابی دربارهٔ آموزش نوشت و با دانش‌آموزانش مدرسه‌ای ساخت.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: تذکر معلم شیمی بلافاصله رفتار دانش‌آموز را اصلاح کرد و انشای مهران تنها تأییدی بر این تغییر بود.
2. ۲گزینهٔ ۲: تذکر مستقیم معلم به اصلاح فوری رفتار نینجامید، ولی نوشتهٔ مهران زمینهٔ شرمندگی و پشیمانی دانش‌آموز را فراهم کرد.
3. ۳گزینهٔ ۳: دانش‌آموز اخلالگر به مهران پیشنهاد کرد برای حل مشکل کلاس، کتاب‌های تربیتی بخواند.
4. ۴گزینهٔ ۴: مهران پس از مراجعه به معلم ادبیات، از نوشتن دربارهٔ مشکل کلاس منصرف شد.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: «مَنْ» ادات شرط، «صَبَرَ» فعل شرط و «فَهُوَ ناجِحٌ» جواب شرط است.
2. ۲گزینهٔ ۲: «مَنْ» ادات شرط، «صَبَرَ» فعل شرط و فقط «ناجِحٌ» جواب شرط است.
3. ۳گزینهٔ ۳: «مَنْ» اسم پرسشی است و جمله دربارهٔ هویت فرد صبور سؤال می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: چون «صَبَرَ» ماضی است، عبارت معنای شرطی ندارد و فقط رویدادی در گذشته را گزارش می‌کند.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: هرکس دربارهٔ آموزش بنویسد، او را در این کتاب می‌یابی.
2. ۲گزینهٔ ۲: دربارهٔ آموزش نوشتی و آن را در این کتاب یافتی.
3. ۳گزینهٔ ۳: دربارهٔ آموزش ننویس تا آن را در این کتاب نیابی.
4. ۴گزینهٔ ۴: هرچه دربارهٔ آموزش بنویسی، آن را در این کتاب می‌یابی.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: یک مورد
2. ۲گزینهٔ ۲: دو مورد
3. ۳گزینهٔ ۳: سه مورد
4. ۴گزینهٔ ۴: چهار مورد

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: نخست: «این قلم را به کار نگیر»؛ دوم: «او این قلم را به کار نمی‌گیرد».
2. ۲گزینهٔ ۲: نخست: «او این قلم را به کار نمی‌گیرد»؛ دوم: «این قلم را به کار نگیر».
3. ۳گزینهٔ ۳: نخست: «او این قلم را به کار نمی‌گیرد»؛ دوم: «تو این قلم را به کار نمی‌گیری».
4. ۴گزینهٔ ۴: نخست: «او این قلم را به کار می‌گیرد»؛ دوم: «این قلم را به کار بگیر».

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: هر فردی که تدریس می‌کند، از نظر جایگاه دقیقاً پیامبر به شمار می‌آید.
2. ۲گزینهٔ ۲: ارزش آموزش فقط در رعایت شیوهٔ برخاستن شاگرد در برابر معلم خلاصه می‌شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: دانش و آموزش، با روشن کردن راه دیگران و پرورش اندیشه و شخصیت آنان ارزش می‌یابد.
4. ۴گزینهٔ ۴: فایدهٔ دانش تنها به خودِ فرد دانا می‌رسد و دیگران از آن بهره‌ای ندارند.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: «لا تَسْتَمِعوا» فعل شرطِ منفی است و ترجمهٔ جمله با «اگر به سخنان دیگران گوش ندهید» آغاز می‌شود.
2. ۲گزینهٔ ۲: «لا تَسْتَمِعوا» نهیِ مستقل است و جمله با فرمانِ «به سخنان دیگران گوش ندهید» آغاز می‌شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: «تُزْعِجوهُمْ» فعل ماضی است و باید «آنان را آزار دادید» ترجمه شود.
4. ۴گزینهٔ ۴: شرط جمله، گوش دادن به دیگران است و «لا» در ترجمهٔ آن نقشی ندارد.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: دانش‌آموز اخلالگر دور شده است؛ با معلم همنشینی کن و عقب‌نشینی نکن.
2. ۲گزینهٔ ۲: دانش‌آموز اخلالگر دور می‌شود؛ با معلم همنشینی کردی و عقب‌نشینی نکن.
3. ۳گزینهٔ ۳: دانش‌آموز اخلالگر دور شده است؛ با معلم همنشینی می‌کنی و عقب‌نشینی نمی‌کنی.
4. ۴گزینهٔ ۴: دانش‌آموز اخلالگر دور خواهد شد؛ با معلم همنشینی کن و عقب‌نشینی کن.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: «إِثْم، وُدّ» ـ «تارَةً، مَرَّةً»
2. ۲گزینهٔ ۲: «تَبْجیل، اِحْتِرام» ـ «فَرَّ، هَرَبَ»
3. ۳گزینهٔ ۳: «تَبْجیل، إِزْعاج» ـ «إِثْم، ذَنْب»
4. ۴گزینهٔ ۴: «وُدّ، عَداوَة» ـ «فَرَّ، هَرَبَ»

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: دانش‌آموزی که پاسخ درست را می‌داند، پیش از تمام شدن سخن هم‌کلاسی‌اش آن را بیان کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: دانش‌آموزی هنگام صحبت هم‌کلاسی‌اش، با صدای آهسته با نفر کناری شوخی کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: دانش‌آموزی برای ساکت ماندن در کلاس، از انجام تکلیف تعیین‌شده خودداری کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: دانش‌آموزی پرسش خود را نگه دارد تا سخن هم‌کلاسی‌اش پایان یابد.

عربی · عربی، زبان قرآن ۲ · درس ۲: اَلدَّرْسُ الثّاني: في مَحْضَرِ الْمُعَلِّمِ

1. ۱گزینهٔ ۱: «یَسْتَمِعوا» ـ «یَسْتَمِعوا»
2. ۲گزینهٔ ۲: «یَسْتَمِعْنَ» ـ «یَسْتَمِعونَ»
3. ۳گزینهٔ ۳: «یَسْتَمِعْنَ» ـ «یَسْتَمِعوا»
4. ۴گزینهٔ ۴: «یَسْتَمِعوا» ـ «یَسْتَمِعونَ»