نمونه سوال درس ۶ عربی نهم با جواب

در واژه‌نامه، «اِسْتَلَمَ» به معنای «دریافت کرد» و «غَیَّرَ» به معنای «تغییر داد» آمده است. بنابراین «اِسْتَلَمَتْ» در جملهٔ نخست، دریافت‌کردن پرونده و «غَیَّرَتْ» در جملهٔ دوم، تغییر دادن روش تدریس را می‌رساند. (صفحه‌های ۷۵ و ۷۶) پاسخ: گزینهٔ ۴

صورت «لا تَکْتُبْنَ» برای جمع مؤنث مخاطب می‌تواند مضارع منفی یا فعل نهی باشد و تشخیص آن به بافت جمله وابسته است. در جملهٔ نخست، «رَجاءً» نشان می‌دهد از دختران خواسته شده است ننویسند؛ پس فعل نهی است. در جملهٔ دوم، گوینده با «لِماذا» علت ننوشتن را می‌پرسد؛ پس فعل مضارع منفی است. (صفحه‌های ۷۹ و ۸۰) پاسخ: گزینهٔ ۱

«یا بِنتانِ» خطاب به مثنّی مؤنث است؛ فعل نهی آن «لا تَجْلِسا» می‌شود. «یا بَناتُ» خطاب به جمع مؤنث است؛ بنابراین «لا تَکْتُبْنَ» لازم است. «یا أَوْلادُ» نیز به جمع مذکر خطاب می‌کند و صورت مناسب آن «لا تَلْعَبوا» است. پس ترتیب درست «تَجْلِسا ـ تَکْتُبْنَ ـ تَلْعَبوا» خواهد بود. (صفحه‌های ۷۹، ۸۰، ۸۵ و ۸۶) پاسخ: گزینهٔ ۳

در شیشهٔ هدیه‌شده عطر اندکی باقی مانده بود و شاگردان به هدیه خندیدند؛ اما معلم مانع خندیدن آنان شد و از همان عطر استفاده کرد. سپس ساره بوی معلم را به بوی مادرش شبیه دانست. کنار هم گذاشتن این رخدادها نشان می‌دهد هدیه برای ساره ارزش عاطفی و پیوندی با خاطرهٔ مادر داشت و رفتار معلم نیز پذیرش و احترام به آن را نشان می‌داد. (صفحه‌های ۷۷ و ۷۸) پاسخ: گزینهٔ ۲

در پروندهٔ سال نخست، ساره دانش‌آموزی کوشا، باهوش و دقیق در انجام تکالیف معرفی می‌شود. در سال دوم، با بستری‌شدن مادرش اندوهگین است. در سال سوم، مادر خود را از دست می‌دهد و اندوهش شدت می‌یابد. در گزارش سال چهارم، بی‌علاقگی به مدرسه و خوابیدن در کلاس دیده می‌شود. بنابراین باید همین ترتیب زمانی حفظ شود. (صفحهٔ ۷۷) پاسخ: گزینهٔ ۲

مورد «الف» درست است؛ «لا تَکْتُبا» برای نهی دو مخاطب، چه مذکر و چه مؤنث، به کار می‌رود. مورد «ب» نادرست است؛ «لا تَجْلِسوا» جمع مذکر است، نه جمع مؤنث. مورد «ج» درست است؛ «لا تَلْعَبوا» صورت نهی جمع مذکر است. مورد «د» نادرست است؛ «لا تَکْتُبْنَ» به جمع مؤنث تعلق دارد، نه دو پسر. بنابراین تعداد موارد درست برابر با $1+0+1+0=2$ است. (صفحه‌های ۷۹، ۸۰، ۸۵ و ۸۶) پاسخ: گزینهٔ ۱

معلم پس از آگاهی از وضعیت خانوادگی و تحصیلی ساره، خود را سرزنش کرد و روش تدریسش را تغییر داد. سپس با تشویق او در پیشرفتش نقش داشت. در پایان نیز معلم دگرگونی زندگی خود را به آموختن شیوهٔ درست تدریس پیوند می‌دهد. بنابراین اثرگذاری در داستان یک‌طرفه نیست: ساره از حمایت معلم بهره برد و معلم نیز با شناخت شرایط ساره در روش خود بازنگری کرد. (صفحه‌های ۷۷ و ۷۸) پاسخ: گزینهٔ ۴

در حکمت نخست، معیار توجه از فراوانی اعمال عبادی به راستگویی و امانت‌داری منتقل می‌شود؛ پس در سپردن امانت، بررسی درستکاری فرد اهمیت دارد. حکمت دوم بر سنجش خود سخن، به جای داوری صرف بر پایهٔ گوینده، تأکید می‌کند. حکمت چهارم نیز دورکردن خشم را رفتاری پسندیده با پیامدی الهی معرفی می‌کند. تنها گزینهٔ سوم هر سه پیام را بدون جابه‌جایی معیارها در موقعیت‌های تازه به کار می‌برد. (صفحه‌های ۸۳ و ۸۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

در واژه‌نامهٔ درس، «راقِد» برای شخص بستری به کار رفته و «لامَ» به معنای سرزنش کرد آمده است. «مردود» برابر «راسِب»، «خوابید» برابر «نامَ» و «تغییر داد» برابر «غَیَّرَ» است؛ بنابراین تنها یک گزینه هر دو واژه را درست معنا کرده است. (صفحهٔ ۷۵–۷۶) پاسخ: گزینهٔ 2

حکمت مربوط به جهل و ادب، نادانی را به فقری بسیار سنگین و ادب را به میراثی بسیار ارزشمند مانند می‌کند. بنابراین پیام آن، برجسته‌کردن زیان نادانی و ارزش ادب است. از این مقایسه نمی‌توان نتیجه گرفت که همهٔ نادانان از نظر مالی فقیرند، ادب کم‌ارزش‌تر از دارایی است یا ادب به‌تنهایی تمام نیازهای زندگی را برطرف می‌کند. (صفحهٔ ۸۳–۸۴) پاسخ: گزینهٔ 3

در روایت، ساره ابتدا با تشویق معلم به دانش‌آموزی نمونه تبدیل می‌شود. سال‌ها بعد، نامه‌ای از او به معلم می‌رسد که در آن از پزشک‌بودن خود و تأثیر معلم بر سرنوشتش سخن می‌گوید. نامهٔ دیگری پس از آن فرستاده می‌شود که در آن ساره معلم را به عروسی دعوت می‌کند و از او می‌خواهد جای مادر عروس بنشیند. پس نه نمونه‌شدن، خبر اصلی نامهٔ نخست است و نه معلم فرستندهٔ دعوت‌نامه است. (صفحهٔ ۷۸) پاسخ: گزینهٔ 1