نمونه سوال درس ۸ عربی هفتم با جواب

«صاحِب» یعنی دارنده؛ بنابراین پرسش نخست می‌پرسد دارندهٔ این کتاب چه کسی است. «لِمَنْ» نیز برای پرسیدن اینکه چیزی متعلق به چه کسی است به کار می‌رود. در نتیجه، با وجود تفاوت ساختار، هر دو پرسش به شناسایی مالک کتاب مربوط‌اند. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۲) پاسخ: گزینهٔ ۲

در یکی از سخنان درس، تنها ماندن بر همراهی با فرد بد ترجیح داده شده است. پس نمی‌توان صرفِ دوری از تنهایی را دلیل مناسبی برای پذیرفتن همنشین بد دانست. این سخن، همهٔ دوستی‌ها را نفی نمی‌کند و دربارهٔ برتری همراهی با هر فردی نیز نیست. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۱) پاسخ: گزینهٔ ۳

در پاسخ، «هِیَ» و «کاتِبَة» هر دو مؤنث‌اند و با یکدیگر سازگاری دارند. پس باید اسم اشارهٔ پرسش نیز مؤنث باشد. با جایگزین کردن «هٰذِهِ» به جای «هٰذَا»، پرسش و پاسخ هر دو دربارهٔ یک زن خواهند بود. تغییر تنها یکی از دو واژهٔ پاسخ، هماهنگی را برقرار نمی‌کند و استفاده از «لِمَنْ» نیز معنای پرسش را نامتناسب می‌سازد. (صفحه‌های ۶۱ تا ۶۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

«أَنْتِ» نشان می‌دهد مخاطب زن است. جملهٔ نخست می‌گوید این زن، خواهرِ رانندهٔ مورد اشاره است؛ پس رانندهٔ مذکر، برادر اوست. پاسخِ «لِهٰذَا السّائِقِ» نیز مالک تلفن همراه را همان راننده معرفی می‌کند. بنابراین تلفن به برادرِ مخاطب تعلق دارد، نه خود مخاطب، و مالکیت مشترکی هم بیان نشده است. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در نخستین حکمت، پاکیزگی با ایمان پیوند داده شده و بخشی از آن معرفی می‌شود؛ اما از این مطلب نمی‌توان نتیجه گرفت که ایمان فقط پاکیزگی است. در ادامه نیز «صاحِب» به دارندهٔ ایمان اشاره دارد، نه دوست او، و جایگاهی در بهشت برای او بیان شده است. بنابراین تنها برداشت نخست، هر دو بخش سخن را درست در نظر گرفته است. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۱) پاسخ: گزینهٔ ۱

در الف، هویت دوستِ نویسنده و در ج، هویت همنشینِ راننده پرسیده می‌شود؛ پس هر دو پرسش هویتی‌اند. در ب و د، «لِمَنْ» نشان می‌دهد پرسش دربارهٔ کسی است که کتاب یا زمین به او تعلق دارد؛ بنابراین این دو پرسش مالکیت‌اند. وجود نام یک شخص یا یک شیء به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و باید ساختار و معنای کامل پرسش را بررسی کرد. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۲) پاسخ: گزینهٔ ۳

مدیر مستقیماً دختران را مخاطب قرار داده است؛ پس برای «شما» باید ضمیر جمع مؤنث مخاطب، یعنی «أَنْتُنَّ»، به کار رود. او در قسمت دوم دربارهٔ خودش سخن می‌گوید؛ بنابراین ضمیر مناسب «أَنا» است. «هُنَّ» برای جمع مؤنث غایب و «أَنْتُم» برای جمع مذکر مخاطب است. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۲ و ۶۵ تا ۶۶) پاسخ: گزینهٔ ۴

«لِمَنْ» برای پرسیدن صاحب یا مالک به کار می‌رود. «تِلْکَ السَّیّارَةُ» به خودروی دور اشاره دارد و «لِأُخْتِ هٰذَا الْکاتِبِ» مالک را خواهرِ این نویسنده معرفی می‌کند. در پاسخ، نویسنده مالک خودرو معرفی نشده و حرفی نیز از مالکیت مشترک دو نفر نیست. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۲) پاسخ: گزینهٔ ۱

در یکی از سخنان، پاکیزگی با ایمان مرتبط شده و در سخن دیگر نیز «حُسْنِ الْعَهْد» چنین نسبتی دارد. بنابراین می‌توان گفت هر دو، ویژگی‌ای پسندیده را به ایمان پیوند می‌دهند. از این اشتراک نمی‌توان نتیجه گرفت که دو ویژگی هم‌معنا هستند. همچنین نمی‌توان ارتباط یکی از آن دو با ایمان را انکار کرد. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۱) پاسخ: گزینهٔ ۱

در توضیح تصاویر، افسانه صفوی بانویی فعال در زمینهٔ شیمی معرفی شده و دربارهٔ فرنگیس حیدرپور، از مقابلهٔ شجاعانه با نیروهای دشمن سخن آمده است. نویسندهٔ کتاب «دا» نیز سیّده اعظم حسینی است، نه افسانه صفوی. بنابراین تنها گزینه‌ای درست است که زمینهٔ علمی و زمینهٔ پایداری در برابر دشمن را به‌ترتیب به این دو شخصیت نسبت دهد. (صفحه‌های ۶۱ تا ۶۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

در جملهٔ نخست، «سائِقَة» مؤنث است؛ پس «أَنْتَ» باید به «أَنْتِ» تبدیل شود. در جملهٔ دوم، «کاتِب» مذکر است؛ پس «أَنْتِ» باید با «أَنْتَ» جایگزین شود. در جملهٔ سوم نیز «أَخ» به برادر اشاره دارد؛ بنابراین «هِیَ» باید «هُوَ» شود. هر جمله دقیقاً به یک جایگزینی نیاز دارد و در مجموع سه واژه تغییر می‌کند. (صفحه‌های ۵۹ تا ۶۲ و ۶۵ تا ۶۶) پاسخ: گزینهٔ ۲

پرسش با «مَنْ» دربارهٔ هویت شخص است و در اینجا می‌خواهد معلم عربی معرفی شود. بنابراین «نَعَمْ» پاسخ کافی و متناسبی نیست. تبدیل آن به «لا» نیز مشکل را رفع نمی‌کند. تغییر «مَنْ» به «لِمَنْ» معنای پرسش را عوض می‌کند و تغییر جنسیت عنوان معلم هم نوع پاسخ موردنیاز را تغییر نمی‌دهد. اصلاح مناسب، آوردن نام یا عنوانی است که معلم را مشخص کند. (صفحه‌های ۶۱ تا ۶۶) پاسخ: گزینهٔ ۳