نمونه سوال درس ۱۶ عربی هفتم با جواب

در واژه‌نامه، «أَخَوانِ» برای دو برادر، «إِخْوَة» برای برادران و «أَخَوات» برای خواهران آمده است. بنابراین باید هم معنای واژه و هم تفاوت مثنّی و جمع رعایت شود. تنها مجموعهٔ دوم هر سه معنا را درست بیان می‌کند. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۲

در جدول فعل ماضی، صورت جمع مؤنّث مخاطب با پایان «ـتُنَّ» و صورت مثنّی مخاطب با پایان «ـتُما» معرفی شده است. بنابراین هنگام خطاب به سه دختر «جَمَعْتُنَّ» و هنگام خطاب به دو پسر «جَمَعْتُما» به کار می‌رود. (صفحه‌های ۱۲۱ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

«أَنتُما» ضمیر مخاطب مثنّی و به معنای «شما دو نفر» است. «بَدَأْتُما» بر شروع کردن در گذشته دلالت دارد و «ما»ی پیش از آن، فعل را منفی می‌کند. با توجه به کاربرد «بَدَأَ بِـ» برای شروع کردن، ترجمهٔ جمله «شما دو نفر مسابقه را شروع نکردید» است. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۰ و ۱۲۱ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

عبارت اولیه خطاب به جمع مؤنّث است. با محدود شدن مخاطبان به دو دختر، ضمیر «أَنتُنَّ» به «أَنتُما» و فعل «سَمِعْتُنَّ» به «سَمِعْتُما» تبدیل می‌شود؛ زیرا صورت مثنّی مخاطب برای مذکّر و مؤنّث یکسان است. سپس برای منفی کردن فعل ماضی، «ما» پیش از فعل می‌آید. حاصل «أَنتُما ما سَمِعْتُما» است. (صفحه‌های ۱۲۱ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

طبق واژه‌نامه، ترکیب «مَمْلوءٌ بِـ» به معنای «پُر از» است؛ بنابراین در عبارت نخست، «بِـ» در فارسی با «از» بیان می‌شود. در «بِالسَّیّارَةِ»، خودرو وسیلهٔ جابه‌جایی است و ترجمهٔ مناسب «با خودرو» یا «به‌وسیلهٔ خودرو» خواهد بود. پس ترجمهٔ حرف اضافه به ترکیب و کاربرد آن وابسته است. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۳

«قَرَأْتُمْ» خطاب به جمع مذکر، «قَرَأْتُنَّ» خطاب به جمع مؤنث و «قَرَأْتُما» خطاب به دو نفر، خواه مذکر و خواه مؤنث، به کار می‌رود. هر سه ماضیِ مخاطب‌اند و در فارسی می‌توان آن‌ها را «خواندید» ترجمه کرد. در نتیجه، یکسان بودن ترجمهٔ کوتاه فارسی به معنای یکسان بودن مخاطبان عربی نیست. (صفحه‌های ۱۲۱ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

در عبارت‌های نخست تا سوم، ضمیر و پایان فعل با یکدیگر هماهنگ‌اند: «أَنْتُما» با «ـتُما»، «أَنْتُمْ» با «ـتُمْ» و «أَنْتُنَّ» با «ـتُنَّ». اما در عبارت چهارم، ضمیر برای جمع مؤنث است و فعل برای دو مخاطب آمده است. صورت هماهنگ با این ضمیر، «أَنْتُنَّ سَمَحْتُنَّ» خواهد بود. (صفحه‌های ۱۲۱ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در واژه‌نامه، «مُساعَدَة» برای بیان معنای کمک آمده است. «بارِد» معنای سرد دارد و متضاد «حارّ» است؛ «أَکْبَر» بزرگ‌تر یا بزرگ‌ترین معنا می‌دهد و «زَوْجَة» به معنای همسر است. بنابراین فقط یک تطبیق درست است. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۳

پاسخ «برای کمک به پدربزرگمان» هدف و علت انجام کار را بیان می‌کند؛ پس پرسش باید با «لِماذا» ساخته شود. «أَیْنَ» دربارهٔ مکان، «کَیْفَ» دربارهٔ چگونگی و «ماذا» دربارهٔ چیز یا کار می‌پرسد. کاربرد پرسش از علت و پاسخِ بیان‌کنندهٔ هدف در گفت‌وگوهای خانوادگی درس نیز دیده می‌شود. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

«أَنْتُنَّ» ضمیر جمع مؤنث مخاطب است و «بَدَأْتُنَّ» انجام گرفتن کار در گذشته را برای همین مخاطبان بیان می‌کند. «بَدَأَ بِـ» معنای آغاز کردن دارد و «مُساعَدَةِ الْجَدَّةِ» کمک به مادربزرگ را می‌رساند. چون نشانهٔ نفی در جمله نیست، ترجمه باید مثبت باشد. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در «الف»، معنای منفی با «ما» منتقل شده، اما «أَنْتُما» برای دو مخاطب است و باید فعل «جَمَعْتُما» با آن بیاید؛ پس ترجمه درست نیست. در «ب»، ضمیر و فعل از نظر جمع مؤنث بودن هماهنگ‌اند، ولی جملهٔ فارسی منفی است و عبارت عربی نشانهٔ نفی ندارد؛ صورت متناسب، «أَنْتُنَّ ما بَدَأْتُنَّ بِالْمُسابَقَةِ» است. در «پ»، ضمیر و فعل هر دو جمع مذکر مخاطب‌اند و معنای شنیدن صدای کودکان در گذشته نیز درست منتقل شده است. بنابراین تنها ترجمهٔ سوم همهٔ معیارها را رعایت می‌کند. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

معرفی خانواده دو مقایسهٔ جداگانه دارد: عارف با دو برادرش مقایسه شده و سمیّه با دو خواهرش. بنابراین بزرگ‌تر بودن عارف در گروه پسران و بزرگ‌تر بودن سمیّه در گروه دختران روشن است؛ اما هیچ مقایسه‌ای میان سن عارف و سمیّه ارائه نشده است. پس نمی‌توان بزرگ‌تر بودن عارف از سمیّه را نتیجه گرفت. (صفحه‌های ۱۱۷ تا ۱۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۲