نمونه سوال درس ۱۲ عربی هفتم با جواب

عبارت آغازین خطاب به چند دختر است. در صورت جدید باید به جای مخاطب جمع، از غایب مثنّی استفاده کنیم؛ بنابراین ضمیر «هُما» لازم است. چون مرجع دو دختر است، صفت نیز باید مثنّای مؤنّث، یعنی «مَسرورَتانِ»، باشد. مشترک‌بودن «هُما» میان دو جنس، نیاز به هماهنگی صفت با جنسیت مرجع را از بین نمی‌برد. (صفحهٔ ۹۳–۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

در مثنّای غایب، «هُما» برای دو مذکّر و دو مؤنّث به کار می‌رود. در مثنّای مخاطب نیز «أَنتُما» و ضمیر متّصل «ـکُما» میان دو جنس مشترک‌اند. در دیگر مجموعه‌ها، دست‌کم یک ضمیر مخصوص مذکّر یا مؤنّث وجود دارد. (صفحهٔ ۹۳–۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

در این فهرست، «أَنا» و «نَحنُ» برای متکلّم مذکّر و مؤنّث به کار می‌روند. «هُما» و «أَنتُما» نیز در مثنّی میان دو جنس مشترک‌اند. «هُنَّ» و «أَنتُنَّ» مخصوص جمع مؤنّث هستند. بنابراین تعداد ضمیرهای مشترک برابر است با $2+2=4$. (صفحهٔ ۹۳–۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

مخاطبان چند دخترند؛ بنابراین برای «شما شادید» باید ضمیر «أَنتُنَّ» و صفت جمع مؤنّث «مَسروراتٌ» را به کار برد. در بخش دوم، «خانواده» معادل «أُسْرَة» است و مالکیتِ «ما» با «ـنا» بیان می‌شود؛ پس «أُسْرَتُنا» لازم است. «هُناکَ» نیز معنای «آنجا» را می‌رساند. (صفحهٔ ۸۹–۹۰، صفحهٔ ۹۱–۹۳ و صفحهٔ ۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در ترکیب «وَجْهُهُما»، بخش «ـهُما» ضمیر متّصل غایب مثنّی است؛ پس به آن دو نفر اشاره دارد. این ضمیر برای مثنّای مذکّر و مؤنّث یکسان است و به‌تنهایی جنسیت مرجع را مشخص نمی‌کند. همچنین نباید آن را با «ـکُما»، ضمیر دو مخاطب، اشتباه گرفت. (صفحهٔ ۸۹–۹۰ و صفحهٔ ۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

سمیر کشور خود را عراق و شهر خود را بصره معرفی می‌کند. حمید نیز ایرانی است و در پاسخ به پرسش دربارهٔ مشهد، پاسخ منفی می‌دهد و اهواز را معرفی می‌کند. پس تنها گزارشی درست است که بصره را به سمیر و اهواز را به حمید نسبت دهد. (صفحهٔ ۹۱–۹۳) پاسخ: گزینهٔ ۱

در «هتل آن دو نفر»، مالک غایب مثنّی است؛ پس باید «ـهُما» به «فُنْدُق» افزوده شود. در «خانوادهٔ شما چند پسر»، مالکان مخاطب جمع مذکّرند؛ بنابراین ضمیر مناسب «ـکُم» است. ترکیب‌های درست به‌ترتیب «فُنْدُقُهُما» و «أُسْرَتُکُم» هستند. (صفحهٔ ۸۹–۹۰ و صفحهٔ ۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

در عبارت نخست، «هُنَّ» جمع مؤنّث غایب است، ولی «مَسرورونَ» جمع مذکّر است؛ پس صفت باید به «مَسروراتٌ» تغییر کند. عبارت دوم درست است، زیرا «أَنتُما» برای دو دختر نیز به کار می‌رود و «جالِسَتانِ» مثنّای مؤنّث است. عبارت سوم نیز می‌تواند سخن چند پسر دربارهٔ خودشان باشد؛ در نتیجه «نَحنُ» با «واقِفونَ» سازگار است. تنها اصلاح لازم، تغییر صفت عبارت نخست است. (صفحهٔ ۹۳–۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

ضمیر متصل، در این ترکیب‌ها صاحبِ خانواده یا صاحبِ صورت را معرفی می‌کند. برای اشاره به یک مرد، ضمیر «ـهُ» و برای اشاره به یک زن، ضمیر «ـها» به کار می‌رود. پس «خانوادهٔ او» با مرجع مرد، «أُسْرَتُهُ» و «صورتِ او» با مرجع زن، «وَجْهُها» است. ظاهر مؤنث یا مذکرِ اسمِ پیش از ضمیر، تعیین‌کنندهٔ جنسیت این ضمیر نیست. معنای واژه‌ها در واژه‌نامه آمده است. (صفحه‌های ۸۹، ۹۰ و ۹۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

برای بیان مفهوم خانواده، واژهٔ «أُسْرَة» مناسب است؛ «حِوار» معنای گفت‌وگو دارد. همچنین هنگام خداحافظی می‌توان «مَعَ السَّلامَةِ» گفت. «صَباحَ النّورِ» از عبارت‌های صبح‌به‌خیر و «أَنا بِخَیرٍ» بیانگر خوب‌بودن حال گوینده است. بنابراین فقط جفتِ «أُسْرَة ـ مَعَ السَّلامَةِ» هر دو معنای خواسته‌شده را می‌رساند. (صفحه‌های ۸۹ و ۹۰) پاسخ: گزینهٔ ۳

پرسش نخست باید اهل کجا بودن حمید را جویا شود؛ بنابراین ساخت «مِنْ أَیْنَ أَنْتَ» مناسب است. در پرسش دوم، هدف دانستن جای خانوادهٔ سمیر است؛ پس باید از «أَیْنَ» همراه با «أُسْرَتُکَ» استفاده شود. «کَیْفَ» برای پرسش از چگونگی حال و «ما اسْمُکَ» برای پرسش از نام به کار می‌رود و هیچ‌یک جای پرسش‌های خواسته‌شده را نمی‌گیرد. (صفحه‌های ۹۱ تا ۹۳) پاسخ: گزینهٔ ۲