نمونه سوال فصل ۲ پیام‌های آسمان هشتم با جواب

کتاب از یک سو توضیح می‌دهد که خواسته‌های بهشتیان فراهم است و بخشش خداوند به آنها به همان خواسته‌ها محدود نمی‌شود؛ از سوی دیگر، تأکید می‌کند که نعمت‌ها از آنان گرفته نمی‌شود و زندگی بهشتی آنان همیشگی است. بنابراین، گستردگی و ماندگاری، هر دو از ویژگی‌های این نعمت‌ها هستند. (صفحهٔ ۳۱ و ۳۲) پاسخ: گزینهٔ ۱

در روایت، ذکر مؤمن به مصالح ساختن قصر تبدیل می‌شود و با قطع آن، مصالح مربوط به این کار پایان می‌یابد. بااین‌حال، توضیح کتاب تصریح می‌کند که فراهم‌شدن پاداش تنها به این ذکر محدود نیست و دیگر کارهای نیک نیز سبب جلب رحمت و پاداش خداوند می‌شوند. همچنین هیچ سخنی از نابودی قسمت‌های ساخته‌شده وجود ندارد. (صفحهٔ ۳۲ و ۳۳) پاسخ: گزینهٔ ۳

در سخن نقل‌شده از گرفتارشدگان، دو کوتاهی مطرح است: به‌کارنبستن پند پیامبران و نیندیشیدن به نتیجهٔ رفتار. بنابراین، مسئله نه کمبود امکانات مادی و نه صرفاً نشنیدن سخن هدایتگران، بلکه استفاده‌نکردن درست از هدایت و توانایی اندیشیدن است. (صفحهٔ ۳۴ و ۳۵) پاسخ: گزینهٔ ۴

کتاب برای کسی که پیوسته با زبانش دیگران را آزار می‌دهد، گرفتارشدن در میان مارها و عقرب‌های گزنده را مثال می‌زند. در بخش احادیث نیز آمده است که فرد متکبر در قیامت مانند مورچه‌ای کوچک محشور می‌شود. پس ترتیب خواسته‌شده، ابتدا پیامد آزار زبانی و سپس پیامد تکبر است. (صفحهٔ ۳۴ و ۳۵) پاسخ: گزینهٔ ۲

در بخش «بهشت‌آفرینان»، اعمال صالح انسان در فراهم‌شدن نعمت‌های بهشتی مؤثر دانسته شده‌اند. در فرازهای دعای کمیل نیز از خداوند آمرزش گناهانی خواسته می‌شود که آثاری مانند دگرگونی نعمت‌ها یا فرودآمدن بلاها دارند. وجه مشترک این دو بخش، اثرگذار بودن رفتار انسان است. از این مطالب نمی‌توان نابودی قطعی تمام پاداش‌ها با هر گناه یا بی‌اثر بودن گناه را نتیجه گرفت. (صفحهٔ ۳۲، ۳۳، ۳۷ و ۳۸) پاسخ: گزینهٔ ۱

گزارهٔ «الف» درست است؛ روزه در قیامت به صورت سپری در برابر آتش معرفی شده است. گزارهٔ «ب» نادرست است؛ برای آزار همسایه، محرومیت از بهشت و جایگاه آتش بیان شده، نه فقط خواری دنیوی. گزارهٔ «پ» درست است؛ دروغ‌گویی با خواری دنیا و عذاب آخرت ارتباط داده شده است. گزارهٔ «ت» نادرست است؛ کوچک محشورشدن پیامد تکبر است و برای گذشت از دیگران، دورشدن عذاب آتش بیان شده است. بنابراین تعداد گزاره‌های درست برابر است با $1+0+1+0=2$. (صفحهٔ ۳۵) پاسخ: گزینهٔ ۲

در توصیف بهشت، فرشتگان به استقبال مؤمنان می‌آیند و بهشتیان با مهربانی با یکدیگر گفت‌وگو می‌کنند. در مقابل، ورود به جهنم با ناسزا و نفرین همراه است و گروه‌هایی که در دنیا با هم دوست بوده‌اند، یکدیگر را سرزنش می‌کنند. همچنین درخواست پذیرش عذاب دیگران پذیرفته نمی‌شود. بنابراین، تفاوت دو جایگاه تنها مادی نیست و کیفیت روابط نیز متفاوت توصیف شده است. (صفحهٔ ۳۱، ۳۲ و ۳۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

گزارهٔ «الف» درست است؛ در توضیح روز جزا، حتی کارهای کوچک نیز دارای پاداش یا مجازات متناسب معرفی شده‌اند. گزارهٔ «ب» نادرست است؛ کتاب امکان پیش‌بینی وضعیت با توجه به اعمال را مطرح می‌کند، نه آگاهی دقیق از تمام جزئیات پاداش و عذاب. گزارهٔ «پ» نیز نادرست است؛ بخشش خداوند نقش اعمال انسان را حذف نمی‌کند. گزارهٔ «ت» درست است، زیرا کتاب نعمت‌های بهشت را حاصل کارهای نیک انسان و لطف و بخشش فراوان الهی می‌داند. پس فقط «الف» و «ت» پذیرفتنی‌اند. (صفحهٔ ۳۲، ۳۳ و ۳۵) پاسخ: گزینهٔ ۳

آیهٔ نقل‌شده ابتدا فراهم‌بودن آنچه بهشتیان می‌خواهند را بیان می‌کند و سپس از بخششی بیشتر از خواسته‌های آنان خبر می‌دهد. بنابراین، نه می‌توان خواسته‌های آنان را برآورده‌نشده دانست و نه می‌توان نعمت‌های الهی را به همان خواسته‌ها یا چند نعمت معرفی‌شده محدود کرد. (صفحهٔ ۳۲) پاسخ: گزینهٔ ۲

دوستان گمراه‌کننده در پاسخ دوزخیان، اجبارکردن آنان را رد می‌کنند. شیطان نیز یادآور می‌شود که آنان وعده‌های راست خداوند را رها کرده و وعده‌های دروغ او را پذیرفته‌اند. پس تأثیر دوستان و وسوسه‌های شیطان پذیرفته شده، اما این تأثیر به معنای ازبین‌رفتن قدرت انتخاب انسان نیست. ادعای نبودن هیچ انتخاب دیگر، با مبنای این گفت‌وگو ناسازگار است. (صفحهٔ ۳۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در احادیث نقل‌شده، برای دروغ‌گویی دو پیامد بیان شده است: خوارشدن در زندگی دنیا و گرفتارشدن به عذاب در آخرت. برای آزار همسایه، محرومیت از بهشت و آتش، و برای تکبر، کوچک‌محشورشدن بیان شده است؛ بنابراین نباید پیامدهای این رفتارها را جابه‌جا کرد. (صفحهٔ ۳۵) پاسخ: گزینهٔ ۱