نمونه سوال فصل ۸ فارسی دوازدهم با جواب

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: آموزگار با برقراری سکوت و احضار بزرگان روستا می‌خواهد شاگردان درس‌نخوانده را در حضور دیگران تنبیه کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: مجموعهٔ رفتارها و حالت حاضران از موقعیتی غیرمعمول و اندوه‌بار خبر می‌دهد، هرچند علت دقیق آن هنوز برای راوی روشن نشده است.
3. ۳گزینهٔ ۳: آموزگار برای استقبال از بازرس، شاگردان را ساکت کرده و بزرگان روستا را به تماشای اجرای درس فراخوانده است.
4. ۴گزینهٔ ۴: حضور پیرمردِ دارای کتاب الفبا نشان می‌دهد که آموزش بزرگسالان جای برنامهٔ روزانهٔ دانش‌آموزان را گرفته است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: در سرودهٔ نرودا، خندهٔ محبوب به عاشقِ گرفتار دشواری نیرو می‌بخشد و در سرودهٔ شکسپیر، گذر زمان تازگی تجربهٔ عشق را از میان نمی‌برد.
2. ۲گزینهٔ ۲: در سرودهٔ نرودا، نیروی عشق با آمدن بهار پدید می‌آید و در سرودهٔ شکسپیر، این نیرو تنها با حفظ جوانی معشوق باقی می‌ماند.
3. ۳گزینهٔ ۳: در سرودهٔ نرودا، خنده علت برطرف شدن همهٔ رنج‌های بیرونی است و در سرودهٔ شکسپیر، عشق مانع فرسودگی جسمانی معشوق می‌شود.
4. ۴گزینهٔ ۴: در سرودهٔ نرودا، دگرگون نشدن جهان باعث بی‌اثر شدن خنده می‌شود و در سرودهٔ شکسپیر، تکرار سخن عاشقانه نشان می‌دهد که احساس نخستین پایان یافته است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: مسافر پس از پیمودن راهی طولانی درمی‌یابد که برای رسیدن به مقصد باید نخست نیروی جسمانی خود را بازیابد.
2. ۲گزینهٔ ۲: رهگذر وجود مرزی برای آفرینش را تأیید می‌کند، اما گذشتن از آن را برای خیال انسان ممنوع می‌شمارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: عبور از جایگاه ستارگان نشانهٔ رسیدن مسافر به پایان آفرینش است و فرمان توقف، پایان موفقیت‌آمیز سفر را اعلام می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: جست‌وجوی مرزی برای آفرینش با سخن رهگذر بی‌نتیجه می‌شود و فرمان پایانی، محدودیت اندیشه را در برابر بی‌کرانگی جهان برجسته می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: خندهٔ مخاطب، نیروی ایستادگی گوینده را در وضعیت آسیب و مبارزه تقویت می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: خندهٔ مخاطب نشان می‌دهد که رنج جسمانی گوینده ارزش توجه‌کردن ندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: خندهٔ مخاطب، گوینده را از هرگونه رویارویی با جهان بیرون منصرف می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: خندهٔ مخاطب نشان می‌دهد که او مستقیماً در پدیدآمدن خشونت نقش دارد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: بهاران ـ یاران
2. ۲گزینهٔ ۲: کاویان ـ کوهان
3. ۳گزینهٔ ۳: سحرگاهان ـ بهاران
4. ۴گزینهٔ ۴: خواهان ـ عاکفان

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: برخورد ملایم آموزگار، پیش از اعلام خبر، به‌تنهایی باعث می‌شود راوی از همهٔ فرصت‌های ازدست‌رفته پشیمان شود.
2. ۲گزینهٔ ۲: راوی پس از شنیدن خبر درمی‌یابد که دشواری درس‌ها تنها حاصل تصور او بوده و اکنون بر مطالب آنها مسلط است.
3. ۳گزینهٔ ۳: راوی برای حفظ تصویر مطلوب آموزگار، به این نتیجه می‌رسد که خاطرات تنبیه‌شدنش از ابتدا نادرست بوده‌اند.
4. ۴گزینهٔ ۴: آگاهی از ازدست‌رفتن امکان آموزش زبان ملی، ارزش کتاب‌ها و حضور آموزگار را در نگاه راوی دگرگون می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: او با پذیرفتن کوتاهی مردم در آموزش، فرمان بیگانگان را اقدامی موجه معرفی می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: او با اشاره به رفتار بزرگ‌ترها، دانش‌آموز را از هرگونه مسئولیت در نیاموختن زبان معاف می‌داند.
3. ۳گزینهٔ ۳: او با اعتراف به ترجیح کارهای شخصی، خود را تنها عامل ناآگاهی زبانی شاگردان می‌شمارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: او در کنار یادآوری تعلل دانش‌آموز، سهم خانواده‌ها و کوتاهی حرفه‌ای خود را نیز در ضعف آموزش می‌پذیرد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: گوینده دربارۀ میزان شناخت خود از معشوق تردید دارد و از او راهنمایی می‌خواهد.
2. ۲گزینهٔ ۲: گوینده تأکید می‌کند که مضمون ناگفته‌ای برای بیان عشق خود و فضیلت‌های معشوق باقی نمانده است.
3. ۳گزینهٔ ۳: گوینده اعتراف می‌کند که ابزار نوشتن از بازنمایی احساس او ناتوان است.
4. ۴گزینهٔ ۴: گوینده نتیجه می‌گیرد که برای حفظ ارزش شعر باید موضوع عاشقانه را کنار بگذارد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: شکسپیر ـ آلفونس دوده ـ عبدالحسین زرین‌کوب
2. ۲گزینهٔ ۲: آلفونس دوده ـ شکسپیر ـ عبدالحسین زرین‌کوب
3. ۳گزینهٔ ۳: شکسپیر ـ عبدالحسین زرین‌کوب ـ آلفونس دوده
4. ۴گزینهٔ ۴: شکسپیر ـ آلفونس دوده ـ وحشی بافقی

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: چون راوی یکی از شاگردان است، گزارش او فقط به حالات درونی خودش محدود می‌شود و توصیف دیگران اعتباری ندارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: راوی حضور و ظاهر دیگران را مستقیماً گزارش می‌کند، اما انگیزهٔ آنان را از راه برداشت و گمان توضیح می‌دهد.
3. ۳گزینهٔ ۳: راوی علاوه بر تجربهٔ شخصی خود، به افکار پنهان همهٔ حاضران دسترسی قطعی دارد و آنها را بازگو می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: با مطرح‌شدن انگیزهٔ بزرگ‌ترهای روستا، روایت از زبان شاگرد به روایت شخصی بیرون از داستان تغییر می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: آموزگار با قطع سخن و پایان‌دادن به کلاس، رضایت خود را از اجرای فرمان تازه آشکار می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: آموزگار پس از یک وقفهٔ عاطفی، با نوشتن بر تخته به روال همیشگی پایان کلاس بازمی‌گردد.
3. ۳گزینهٔ ۳: آموزگار چون می‌خواهد سربازان بیرون مدرسه مخاطب او باشند، نوشتن را جایگزین سخن‌گفتن می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: آموزگار با وجود ناتوانی در ادامهٔ سخن، احساس میهن‌دوستانهٔ خود را از راه نوشتن منتقل می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۸: ادبیات جهان

1. ۱گزینهٔ ۱: برخورد ملایم آموزگار با شاگرد دیررس ← توجه راوی به پوشش متفاوت آموزگار ← اعلام پایان آموزش زبان ملّی ← درماندن راوی در پاسخ درس
2. ۲گزینهٔ ۲: توجه راوی به پوشش متفاوت آموزگار ← برخورد ملایم آموزگار با شاگرد دیررس ← اعلام پایان آموزش زبان ملّی ← درماندن راوی در پاسخ درس
3. ۳گزینهٔ ۳: برخورد ملایم آموزگار با شاگرد دیررس ← توجه راوی به پوشش متفاوت آموزگار ← درماندن راوی در پاسخ درس ← اعلام پایان آموزش زبان ملّی
4. ۴گزینهٔ ۴: برخورد ملایم آموزگار با شاگرد دیررس ← اعلام پایان آموزش زبان ملّی ← توجه راوی به پوشش متفاوت آموزگار ← درماندن راوی در پاسخ درس