نمونه سوال فصل ۷ فارسی دوازدهم با جواب

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: هدهد عشق بلبل را از اساس ناپاک می‌داند، ولی خواستهٔ طاووس را می‌پذیرد؛ زیرا زیبایی بهشت برخلاف گل از سیمرغ مستقل است.
2. ۲گزینهٔ ۲: هدهد هر دو محبوب را فاقد هرگونه ارزش می‌شمارد و نتیجه می‌گیرد که دل‌بستگی به آنها نشانهٔ آمادگی مرغان برای آغاز سفر است.
3. ۳گزینهٔ ۳: هدهد اصل زیبایی محبوب‌های آنان را انکار نمی‌کند؛ برای بلبل از ناپایداری زیبایی گل و برای طاووس از برتری سرچشمهٔ زیبایی بر جلوهٔ آن سخن می‌گوید.
4. ۴گزینهٔ ۴: هدهد تفاوت گل و بهشت را تنها در ماندگاری آنها می‌بیند و سیمرغ را برخوردار از زیبایی‌ای می‌داند که از بهشت به او رسیده است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: هدهد نخست مرغان را با سیمرغ آشنا کرد و سپس با قرعه راهبر سفر شد؛ در طول راه نیز دلگرمی‌دادن را با بیان دشواری‌ها همراه ساخت.
2. ۲گزینهٔ ۲: هدهد نخست مرغان را با سیمرغ آشنا کرد و سپس به اتّکای جهان‌دیدگی، خود را راهبر خواند؛ در طول راه نیز دشواری‌ها را بیان کرد.
3. ۳گزینهٔ ۳: هدهد نخست به‌عنوان شهریار مطلوب مرغان شناخته شد و سپس با قرعه راهبر سفر شد؛ در طول راه نیز آنان را به شناخت توانایی‌های خویش فراخواند.
4. ۴گزینهٔ ۴: هدهد نخست مرغان را با سیمرغ آشنا کرد و سپس با قرعه راهبر سفر شد؛ در طول راه نیز برای حفظ اشتیاق آنان، خطرهای پیش رو را پوشیده نگه داشت.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: روباه با تأیید ادعای گرگ از رقابت کنار می‌رود و شتر نیز با پذیرش برتری سنّی گرگ، خوراک را به نمایندگی از او برمی‌دارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: شتر با بیان تاریخ تولدی قدیمی‌تر از دو همراه، بر پایهٔ همان معیار پذیرفته‌شده برنده می‌شود و سپس سهم خود را می‌خورد.
3. ۳گزینهٔ ۳: همراهان پس از شنیدن سخن روباه، با توافقی تازه درشتی اندام را جایگزین سن می‌کنند و شتر مطابق این تصمیم نان را برمی‌دارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: روباه در قالب تأیید سخن گرگ، ادعای سال‌خوردگی بیشتری می‌کند؛ شتر نیز با تصاحب خوراک و سپس تکیه بر بزرگی و تجربهٔ خود، نزاع ادعاها را عملاً پایان می‌دهد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: در وادی معرفت، تفاوت میان رهروان به‌کلی از میان می‌رود و در وادی توحید، هرکس حقیقتی مستقل از دیگران می‌یابد.
2. ۲گزینهٔ ۲: در وادی معرفت، بهرهٔ رهروان از شناخت یکسان نیست و در وادی توحید، چندگانگی جای خود را به یگانگی می‌دهد.
3. ۳گزینهٔ ۳: در وادی حیرت، رهرو به شور و سرکشی آتش‌وار می‌رسد و در وادی عشق، حقیقت را به اندازهٔ ظرفیت خویش درمی‌یابد.
4. ۴گزینهٔ ۴: در وادی استغنا، همهٔ رهروان به شناختی هم‌اندازه می‌رسند و در وادی معرفت، ارزش بهشت و دوزخ از میان می‌رود.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: راوی می‌خواهد با جلوگیری از خوردن غاز، مشکل کمبود ظرف را حل کند؛ زیرا دیگر لازم نیست برای همهٔ مهمانان ظرف فراهم شود.
2. ۲گزینهٔ ۲: راوی می‌کوشد با بخشیدن لباس و نشاندن مصطفی در کنار خود، بی‌مهری گذشته را جبران کند و برای این کار هیچ انتظار متقابلی ندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: راوی تنها نگران سلامت مهمانان است و به مصطفی اختیار می‌دهد پس از مشاهدهٔ میزان سیری آنان، دربارهٔ آوردن غاز تصمیم بگیرد.
4. ۴گزینهٔ ۴: راوی می‌کوشد با اجرای نمایشیِ امتناع از سوی مصطفی، نخوردن غاز را خواست مهمانان جلوه دهد و در عین حفظ ظاهرِ مهمان‌نوازی، آن را نگه دارد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: «شکم را صابون زدن» در وصف همکاران، از انتظار مشتاقانهٔ آنان برای خوردن غذای وعده‌داده‌شده حکایت دارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: «سماق مکیدن» در پیشنهاد همسر، به معنای سرزنش‌کردن همکاران به سبب زیاده‌خواهی آنان است.
3. ۳گزینهٔ ۳: «خط‌کشیدن» در سخن همسر، به معنای ثبت نام همکاران کم‌رتبه برای دعوت در فرصتی دیگر است.
4. ۴گزینهٔ ۴: «درست جلو کسی درآمدن» در توصیهٔ همسر، به معنای مقاومت در برابر درخواست مهمانان برای پذیرایی مفصل است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: تکرار آیه پیش از شلیک نشان می‌دهد که سهراب از آن پس، اصابت هر موشک را قطعی می‌داند.
2. ۲گزینهٔ ۲: پذیرش معنای آیه سبب می‌شود سهراب مهارت تیراندازی و بررسی موقعیّت دشمن را کم‌اهمیت بشمارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: کارکرد آیه به ایجاد شوخی میان دوستان محدود می‌ماند و به رفتار سهراب در میدان نبرد راه نمی‌یابد.
4. ۴گزینهٔ ۴: یادآوری آیه با تلاش پیگیر سهراب همراه می‌شود و توجّه او به مسئولیّت و تدبیر عملی را از میان نمی‌برد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: عاشق وجه شبه است و گرمی و سرکشی، دو سوی تشبیه را تشکیل می‌دهند.
2. ۲گزینهٔ ۲: عاشق مشبّه است و گرمی، سوزندگی و سرکشی، ویژگی‌های مشترک او و آتش‌اند.
3. ۳گزینهٔ ۳: آتش استعاره از عاشق است و ذکر ویژگی‌های آن، جای مشبّهِ حذف‌شده را می‌گیرد.
4. ۴گزینهٔ ۴: عاشق مشبّه است، امّا از میان ویژگی‌های یادشده، فقط سوزندگی وجه شبه است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: اظهار شادی راوی «کباب غاز» از دیدار خویشاوندش لحنی وارونه و طنزآمیز دارد، امّا لذّت ارمیا از همراهی دوستانش واقعی گزارش شده است.
2. ۲گزینهٔ ۲: اظهار خشنودی در هر دو متن، پوششی طنزآمیز برای نشان‌دادن ناخشنودی شخصیت‌ها از همراهان خویش است.
3. ۳گزینهٔ ۳: اظهار خشنودی در هر دو متن، معنای مستقیم دارد و نشان‌دهندهٔ علاقهٔ بی‌پیرایهٔ شخصیت‌ها به همراهانشان است.
4. ۴گزینهٔ ۴: راوی «کباب غاز» از دیدار خویشاوندش صادقانه شاد است، امّا ارمیا برای پنهان‌کردن ترس خود، به لذّت‌بردن از همراهی دوستان تظاهر می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: بیمِ دور ماندن از محبوبی که زیبایی‌اش موقّت است
2. ۲گزینهٔ ۲: دل‌بستگی به منزلتی که در همراهی فرمانروایان به دست آورده است
3. ۳گزینهٔ ۳: آرزوی بازگشت به اقامتگاهی که پیش‌تر از آن رانده شده است
4. ۴گزینهٔ ۴: اطمینان به ناتوانی جسمانی خویش برای پیمودن راه

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: مصطفی با خنده به ارمیا می‌فهماند که ساخت فعل امر را نادرست بیان کرده است.
2. ۲گزینهٔ ۲: ارمیا درمی‌یابد که مصطفی نام او را ترجمهٔ کامل آیه می‌پندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: هر دو متوجه می‌شوند که صورت پیشنهادی، به جای یک نفر، دو نفر را خطاب می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: صورت فعل امر با نامی که مادر ارمیا او را با آن خطاب می‌کند، هم‌آوا شده است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۷: ادبیات داستانی

1. ۱گزینهٔ ۱: اعتبار ظاهری مصطفی، مهمانان را به موافقتی برخلاف میلشان می‌کشاند و راوی نیز با تعارف نمایشی، نیت خود را پنهان می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: سیری واقعی مهمانان، آنان را با مصطفی هم‌نظر می‌کند و راوی برای تغییر تصمیم صادقانهٔ آنان اصرار می‌ورزد.
3. ۳گزینهٔ ۳: آگاهی مهمانان از تبانی میزبان و مصطفی، آنان را به همراهی مصلحتی و راوی را به کنار گذاشتن تعارف وامی‌دارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: اشتیاق آشکار مهمانان، مصطفی را از اجرای نقشه منصرف می‌کند و راوی برای جبران رفتار او بر خوردن غاز اصرار می‌ورزد.