نمونه سوال فصل ۵ فارسی دوازدهم با جواب

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: آزادگی هنگامی کامل می‌شود که انسان برای حفظ استقلال خود، از ارتباط و دادوستد با دیگران بپرهیزد.
2. ۲گزینهٔ ۲: ارزش بخشندگی به آن است که نه وسیلۀ طلب تحسین شود و نه دستاویزی برای بزرگ‌کردن خویشتن.
3. ۳گزینهٔ ۳: بخشندگیِ راستین موهبتی موروثی است و آموزش و الگوپذیری در پدیدآمدن آن نقشی ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: نیکی زمانی نشانۀ کرامت است که در پاسخ به مهربانی دیگران باشد و بدرفتاران از آن بهره نبرند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: راوی از ابتدا تا انتها در کنار فرمانده زنده حضور دارد و رویدادها را هم‌زمان با وقوع برای او شرح می‌دهد.
2. ۲گزینهٔ ۲: ناتوانی راوی از رفتن در آغاز و پایان، مربوط به دو فرمان مستقل است و تکرار آن صرفاً بر نافرمانی او تأکید می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: روایت با نخستین رویداد زمانی آغاز می‌شود و سپس دیدار دوبارهٔ شاگرد و معلم را در امتداد همان رویداد شرح می‌دهد.
4. ۴گزینهٔ ۴: آغاز روایت بخشی از موقعیتی نزدیک به پایان ماجرا را پیش می‌کشد و پایان، هم آن موقعیت و هم جایگاه کنونیِ راوی را روشن می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: نسبت‌دادن کنجکاوی به گلوله، جان‌بخشی است؛ گودال امکان اختفا می‌دهد، اما آشکارشدن ماه پنهان‌ماندن را دشوارتر می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: توصیف کنجکاوی گلوله گزارشی حقیقی است؛ گودال و روشنایی ماه هر دو وسیلۀ دورماندن راوی از دید دیگران‌اند.
3. ۳گزینهٔ ۳: جان‌بخشی به گلوله و ماه، فضای خطر را کاملاً از میان می‌برد و به راوی اطمینان می‌دهد که دیگر نیازی به پنهان‌شدن ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: سربلندی ماه کنایه از پیروزی قطعی رزمندگان است؛ ازاین‌رو، راوی با دیدن آن از مخفیگاه بیرون می‌آید.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: او با مجازدانستن استراحت کوتاه مخالفت می‌کند و سپس با نادیده‌گرفتن جراحت، همان نفی نیازهای جسمانی را عملی می‌سازد.
2. ۲گزینهٔ ۲: او تسلط بر خویشتن را لازمهٔ پیروزی می‌شمارد، اما هنگام جراحت، موفقیت حمله را وابسته به ادامهٔ حضور شخص خود می‌داند.
3. ۳گزینهٔ ۳: او مهار خواسته‌ها را توصیه می‌کند، اما هنگام جراحت از نیروها می‌خواهد به جای ادامهٔ حمله، مراقبت از او را مقدم بدانند.
4. ۴گزینهٔ ۴: او مهار خواسته‌ها را زمینهٔ مقاومت می‌داند و هنگام جراحت نیز با مقدم‌داشتن مأموریت و تعیین ادامه‌دهندهٔ فرماندهی، به همان اصل پایبند می‌ماند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: تصویرهای سوختن و داغ نشان می‌دهند که رنج گذشته، امکان هرگونه شکوفایی در آینده را از میان برده است.
2. ۲گزینهٔ ۲: دگرگونی فضای اندوه به بهار، با دعوت به کوشش جمعی و امید به رسیدن به مقصدی آرامش‌بخش همراه است.
3. ۳گزینهٔ ۳: تصویرهای باغ و باران صرفاً برای توصیف طبیعت آمده‌اند و با وضعیت انسان‌ها ارتباط معنایی ندارند.
4. ۴گزینهٔ ۴: رسیدن به آرامش در تصویر دریا، مستلزم کنارگذاشتن شور و حرکت و پذیرفتن وضع موجود است.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: شاعر با کنار هم نشاندن پایان حیات و سرشاری زندگی، و با پناه‌جو نشان‌دادن گرگ، عظمت معنوی مخاطب را برجسته می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: شاعر با ناسازگار نشان‌دادن زندگی و مرگ، از داوری دربارهٔ شخصیت مخاطب بازمی‌ماند و تصویری بی‌نتیجه می‌سازد.
3. ۳گزینهٔ ۳: شاعر با زنده نشان‌دادن لحظهٔ مرگ و پناه‌آوردن گرگ، توجه را از شهید به مهربانی و حمایتگری دشمن منتقل می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: شاعر با توصیف نفس‌های پایانی و نزدیک‌شدن گرگ، تنها رخدادی طبیعی را گزارش می‌کند و از ارزش‌گذاری عاطفی می‌پرهیزد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: ماضی ساده ـ ماضی استمراری ـ ماضی ساده
2. ۲گزینهٔ ۲: ماضی بعید ـ ماضی استمراری ـ ماضی ساده
3. ۳گزینهٔ ۳: ماضی بعید ـ ماضی بعید ـ ماضی استمراری
4. ۴گزینهٔ ۴: ماضی نقلی ـ ماضی استمراری ـ ماضی نقلی

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: شاعر زیبایی ظاهری شهید را مستقل از مقام شهادت، هم‌پای زیبایی یوسف معرفی می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: شاعر یوسف را برای اثبات بی‌گناهی شهید، به گواهی‌دادن در دادگاه عشق فرا می‌خواند.
3. ۳گزینهٔ ۳: شاعر با یادکرد یوسف، احساس شرمندگی شهید را در برابر زیبایی او تصویر می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: شاعر با تلمیح به زیبایی یوسف، برتری شکوه شهید را به‌صورتی اغراق‌آمیز بیان می‌کند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: از توجه معلّم به موفقیتش خرسند است، اما احتمال پایان‌یافتن همراهی با او نگرانش می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: از رهایی موقت از تیراندازی خرسند است، اما ترس از بازگشت به خط مقدم نگرانش می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: از برتری خود بر دیگر نیروها خرسند است، اما کافی‌نبودن تقدیر فرمانده نگرانش می‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: از یافتن فرمانده خرسند است، اما تردید او در توانایی رزمی خود را نگران‌کننده می‌یابد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: در هر دو عبارت، مفعول است و به آقای موسوی بازمی‌گردد.
2. ۲گزینهٔ ۲: در عبارت نخست، مضاف‌الیه و در عبارت دوم، مفعول است؛ مرجع هر دو آقای موسوی است.
3. ۳گزینهٔ ۳: در عبارت نخست، مفعول و در عبارت دوم، مضاف‌الیه است؛ مرجع هر دو آقای موسوی است.
4. ۴گزینهٔ ۴: در هر دو عبارت، مضاف‌الیه است و به آقای موسوی بازمی‌گردد.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: شاعر صحنه‌ای واقعی از محاکمه می‌سازد که در آن، شهید باید بی‌گناهی خود را در برابر اتهامی ثابت کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: شاعر با کنارگذاشتن شاهد، نشان می‌دهد که حقیقت عشق شهید اصولاً اثبات‌پذیر نیست.
3. ۳گزینهٔ ۳: شاعر از رگ گردن می‌خواهد همچون انسانی سخنگو، جزئیات واقعه را برای حاضران بازگو کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: شاعر اثر جان‌فشانی بر پیکر شهید را برای اثبات صدق عشق او کافی می‌شمارد و گواهی دیگران را ضروری نمی‌داند.

فارسی · فارسی ۳ · فصل ۵: ادبیات انقلاب اسلامی

1. ۱گزینهٔ ۱: در هر دو، طبیعت واسطهٔ ماندگاری یاد انسان است؛ یکی از باقی‌ماندن یادگار پس از جان‌سپردن می‌گوید و دیگری یادآوری گوینده را با بازگشت بهار پیوند می‌دهد.
2. ۲گزینهٔ ۲: در هر دو، گل و بهار صرفاً برای وصف زیبایی طبیعت آمده‌اند و ارتباطی با حضور یا غیاب انسان ندارند.
3. ۳گزینهٔ ۳: در «فصل شکوفایی»، گوینده از مخاطب می‌خواهد هر بهار او را به یاد آورد؛ در سرودهٔ بهار، گوینده از باقی‌گذاشتن گل پس از جان‌سپردن خود خبر می‌دهد.
4. ۴گزینهٔ ۴: در هر دو، بازگشت بهار نشانهٔ آن است که طبیعت جای انسان را می‌گیرد و یاد او را به‌تدریج از میان می‌برد.