نمونه سوال درس ۱ عربی نهم با جواب

«رَصیف» به معنای پیاده‌رو، «مَمَرُّ الْمُشاةِ» به معنای گذرگاه پیاده و «آمِن» به معنای ایمن است. در گزارش آغاز مدرسه، حرکت دانش‌آموزان روی پیاده‌رو از عبور آنان از گذرگاه پیاده متمایز شده و عبور از گذرگاه با ایمنی ارتباط یافته است. پس این دو مکان هم‌معنا نیستند و «آمِن» نیز نام مکان نیست. (صفحه‌های ۱۲ و ۱۳) پاسخ: گزینهٔ ۳

در جملهٔ نخست، «هُما»، پایان «ـانِ» در فعل و ضمیر متصل «ـهِما» همگی به دو نفر اشاره دارند. برای تبدیل مرجع به چند پسر غایب، ضمیر منفصل باید «هُم»، فعل باید مطابق الگوی «یَفْعَلونَ» به صورت «یَسْأَلونَ» و ضمیر متصل باید «ـهِم» شود. مضارع «سَأَلَ» نیز در واژه‌نامه «یَسْأَلُ» معرفی شده است. (صفحه‌های ۱۲، ۱۹ و ۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۲

در واژه‌نامه، «سَأَلَ» به معنای پرسیدن یا درخواست‌کردن و «دِراسَة» به معنای تحصیل و درس‌خواندن آمده است. در عبارت «عَنِ الدِّراسَةِ»، موضوع پرسش تحصیل است؛ بنابراین جمله از پرسیدن دانش‌آموز دربارهٔ تحصیل خبر می‌دهد، نه تدریس، هشدار یا دانش‌آموخته‌شدن. (صفحهٔ ۱۲) پاسخ: گزینهٔ ۱

«اَلْمَطْعَم» مکانی برای غذا خوردن مردم است. متضاد «قَریب»، واژهٔ «بَعید» و متضاد «النَّهار»، واژهٔ «اللَّیْل» است. پس پس از انجام هر دو جانشینی، مکان موردنظر دور خواهد بود و رفتن به آن در شب انجام می‌شود. (صفحه‌های ۱۷، ۱۸ و ۱۹) پاسخ: گزینهٔ ۲

ردیف «الف» درست است: «هِیَ»، «ـها» و «فَعَلَتْ» همگی مفرد مؤنث غایب‌اند. ردیف «ب» نادرست است، زیرا فعل مثنای مؤنث غایب باید «تَفْعَلانِ» باشد. ردیف «پ» درست است و هر سه جزء به مفرد مذکر مخاطب مربوط‌اند. ردیف «ت» نادرست است، زیرا ضمیر متصل مناسب «هُم»، صورت «ـهُم» است، نه «ـهُنَّ». ردیف «ث» نیز برای مثنای مذکر مخاطب درست است. بنابراین تعداد ردیف‌های کاملاً هماهنگ برابر با $3$ است. (صفحه‌های ۱۹ و ۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۴

در شعر، مدرسه هم با دانش و پرورش دانشمندان پیوند دارد و هم با دعا و نماز. همچنین کتاب با تصویرهایی مانند روشنایی، گنج و دارو ارزش‌گذاری می‌شود. بنابراین برداشت درست باید جنبه‌های علمی و معنوی مدرسه و سودمندی کتاب را هم‌زمان حفظ کند. شعر یاد خدا را نیز با بیشترشدن شادی مرتبط می‌کند و از درخواست کمک برای حل دشواری‌ها سخن می‌گوید. (صفحهٔ ۱۳) پاسخ: گزینهٔ ۱

«تَلامیذ» جمع مکسّرِ «تِلْمیذ» و «صِعاب» جمع مکسّرِ «صَعْب» است. در جدول دسته‌بندی اسم‌ها نیز «أَوْراق» در گروه جمع مکسّر قرار می‌گیرد. پس تعداد جمع‌های مکسّر $3$ است. «رِیاضِیّونَ» جمع مذکر سالم، «سَیِّدات» جمع مؤنث سالم و «مُدَرِّسَتانِ» مثنای مؤنث است؛ بنابراین فقط $1$ واژهٔ مثنی وجود دارد. (صفحه‌های ۱۲، ۱۹ و ۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۴

صورت «تَفْعَلُ» می‌تواند برای مفرد مؤنث غایب یا مفرد مذکر مخاطب به کار رود؛ اما ماضی «فَعَلْتَ» فقط با مفرد مذکر مخاطب، یعنی «أَنْتَ»، هماهنگ است. صورت «تَفْعَلانِ» نیز در جدول برای مثنای مؤنث غایب و مثنای مذکر مخاطب آمده است؛ ولی ماضی «فَعَلَتا» مثنای مؤنث غایب را مشخص می‌کند و ضمیر آن «هُما» است. اگر مخاطب بود، ماضی باید «فَعَلْتُما» می‌شد. (صفحه‌های ۱۹ و ۲۰) پاسخ: گزینهٔ ۳

در واژه‌نامه، «تَخَرَّجَ» به معنای «دانش‌آموخته شد» و «دَرَّسَ» به معنای «درس داد» آمده است. هر دو فعل گذشته‌اند؛ همچنین «فی مَدْرَسَتِنا» یعنی «در مدرسهٔ ما». بنابراین جمله از دانش‌آموخته‌شدن آن دانشمند و درس‌دادن او در مدرسهٔ ما خبر می‌دهد. (صفحهٔ ۱۲) پاسخ: گزینهٔ ۱

برای پرسیدن اینکه یک کتاب متعلق به چه کسی است، ابزار پرسش «لِمَنْ» مناسب است. برای دانستن وسیلهٔ سفر نیز از «بِمَ» استفاده می‌شود. «أَیْنَ» مکان، «مَتیٰ» زمان، «کَیْفَ» چگونگی و «مِنْ أَیْنَ» مبدأ را می‌پرسند و مقصود این دو پرسش را نمی‌رسانند. (صفحه‌های ۱۴ و ۱۵) پاسخ: گزینهٔ ۲

«اَلثّالِث» یعنی سوم و «اَلتّاسِع» یعنی نهم. میان این دو، جایگاه‌های چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم قرار دارند. تعداد آن‌ها از رابطهٔ $9-3-1=5$ به دست می‌آید. عدد شمارشی متناظر در عربی «خَمْسَة» است. (صفحه‌های ۱۶ و ۱۷) پاسخ: گزینهٔ ۳

در سخن مربوط به ادب و طلا، ادب انسان ارزشمندتر از دارایی او معرفی می‌شود؛ پس برتردانستن دارایی، برداشت وارونه است. در سخن دیگر نیز دشمنی فرد خردمند بر دوستی فرد نادان ترجیح داده می‌شود. بنابراین نمی‌توان گفت هر دوستی از هر دشمنی بهتر است؛ ویژگی فرد مقابل نیز در این ارزیابی نقش دارد. تنها گزینهٔ چهارم هر دو برداشت را درست بیان می‌کند. (صفحه‌های ۱۷ و ۱۸) پاسخ: گزینهٔ ۴