نمونه سوال درس ۹ عربی هشتم با جواب

در واژه‌نامه، «شَلّال» به معنی آبشار و جمع آن «شَلّالات» آمده است. «مَطاعِم» غذاخوری‌ها، «مِنْشَفَة» حوله و «عَشاء» شام معنی می‌دهد؛ بنابراین فقط یک زوج، تطابق معنایی دارد. (صفحه‌های ۱۰۹–۱۱۰) پاسخ: گزینهٔ ۲

در تبدیل جمله به گزارشی دربارهٔ دو دختر، «هُنَّ» به «هُما» تغییر می‌کند. فعل مثنّی مؤنّث غایب بر وزن «تَفْعَلانِ» است؛ پس «یَجْمَعْنَ» به «تَجْمَعانِ» تبدیل می‌شود. چون گل‌ها نیز متعلق به همان دو دخترند، ضمیر متصل «ـهُنَّ» باید «ـهُما» شود. (صفحه‌های ۱۱۲–۱۱۳ و ۱۲۴–۱۲۵) پاسخ: گزینهٔ ۱

در ساخت مالکیت، «لَهُنَّ» مفهوم «آنان دارند» و «عِنْدَنا» مفهوم «ما داریم» را می‌رساند. همچنین «مِنْشَفَة» حوله و «فُرْشاة» مسواک است. پس ترجمهٔ مناسب چنین است: «آنان حوله‌ای کوچک دارند و ما مسواکی داریم.» (صفحهٔ ۱۱۴ و صفحه‌های ۱۰۹–۱۱۰) پاسخ: گزینهٔ ۴

«کَیْفَ» برای پرسش از چگونگی به کار می‌رود. پرسش می‌خواهد بداند دو دانش‌آموز چگونه بیرون می‌روند. عبارت «بِسُرْعَةٍ» شیوهٔ انجام کار را بیان می‌کند؛ سه عبارت دیگر به‌ترتیب مکان، زمان و مدت را نشان می‌دهند. (صفحه‌های ۱۱۳–۱۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

عبارت «الف» درست است؛ فعل مخاطب مثنّی «تَجْمَعانِ» است. عبارت «ب» نادرست است؛ «هُنَّ» به فعل «یَکْتُبْنَ» نیاز دارد. عبارت «پ» درست است؛ برای دو دختر غایب، «تَسْمَعانِ» به کار می‌رود. عبارت «ت» نادرست است؛ با «أَنْتُم» باید «تَخْرُجونَ» بیاید. عبارت «ث» نیز درست است؛ «نَسْأَلُ» با «نَحْنُ» هماهنگ است. بنابراین شمار عبارت‌های درست برابر است با $1+0+1+0+1=3$. (صفحه‌های ۱۲۳–۱۲۵) پاسخ: گزینهٔ ۲

«أَنْتُنَّ» ضمیر جمع مؤنّث مخاطب است؛ بنابراین «تَجْمَعْنَ» در بخش نخست «جمع می‌کنید» ترجمه می‌شود. «هُنَّ» ضمیر جمع مؤنّث غایب است و «سَوْفَ» فعل پس از خود را به آینده مربوط می‌کند؛ پس «سَوْفَ یَکْتُبْنَ» یعنی «خواهند نوشت». ضمیر «ـهُنَّ» در پایان «واجِبَهُنَّ» نیز مالکیت تکلیف را به آنان نسبت می‌دهد. (صفحه‌های ۱۱۱–۱۱۲ و ۱۲۳–۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

در جملهٔ خطاب، «أَنْتُما» و ضمیرهای متصل «ـکُما» به دو دخترِ مخاطب اشاره می‌کنند. برای گزارش دربارهٔ همان دو دختر، ضمیر مستقل به «هُما» و هر دو ضمیر متصل به «ـهُما» تبدیل می‌شوند. فعل «تَجْمَعانِ» تغییر ظاهری نمی‌کند؛ زیرا این صورت هم برای مثنّی مخاطب و هم برای مثنّی مؤنّث غایب کاربرد دارد. «عِنْدَهُما» نیز در اینجا مالکیت را می‌رساند. بنابراین هم دو نفر بودن و هم تعلق گل‌ها و حوله به همان دو دختر حفظ می‌شود. (صفحهٔ ۱۱۴ و صفحه‌های ۱۲۴–۱۲۵) پاسخ: گزینهٔ ۱

«الطّالِبات» به چند دانش‌آموز دختر اشاره دارد؛ پس فعل آن باید جمع مؤنث غایب، یعنی «یَأْکُلْنَ» باشد. «الطّالِبان» دو دانش‌آموز پسر هستند؛ بنابراین فعل مناسب برای آن «یَشْرَبانِ»، یعنی مثنای مذکر غایب است. الگوهای این دو صیغه در بخش فعل مضارع آمده‌اند. (صفحهٔ ۱۱۲ و ۱۱۳؛ صفحهٔ ۱۲۳ و ۱۲۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

مدیر هنگام سفارش به آماده‌کردن لباس، به سردبودن هوای یاسوج اشاره می‌کند؛ بنابراین رابطهٔ علت و معلول میان وضعیت آب‌وهوای مقصد و انتخاب لباس برقرار است. وسایل بهداشتی، محل اقامت و وسیلهٔ رفت‌وآمد، اطلاعات دیگری از سفرند و علت این توصیه نیستند. (صفحهٔ ۱۱۱ و ۱۱۲) پاسخ: گزینهٔ ۱

«یَسْمَعْنَ» فعل مضارع جمع مؤنث غایب است؛ بنابراین عبارت نخست باید «آنان سخن مدیر را می‌شنوند» ترجمه شود، نه «شنیدند». (صفحهٔ ۱۱۲ و ۱۱۳) در عبارت دوم، «عِنْدَهُم» مالکیت را می‌رساند و ترجمهٔ «دارند» درست است. (صفحهٔ ۱۱۴) عبارت سوم خطاب به دو نفر و فعل آن مضارع است. (صفحهٔ ۱۲۳ و ۱۲۴) در عبارت چهارم نیز فعل اول‌شخص جمع با «لا» منفی شده است؛ پس ترجمهٔ «ما دروغ نمی‌گوییم» درست است. (صفحهٔ ۱۱۶ و ۱۱۷؛ صفحهٔ ۱۲۳) پاسخ: گزینهٔ ۱

در واژه‌نامه، «شَلّالات» جمع «شَلّال»، «أَسْنان» جمع «سِنّ» و «مَطاعِم» جمع «مَطْعَم» است. اما «أَزْهار» به معنی گل‌هاست و مفرد آن «زَهْر» یا «زَهْرَة» است؛ «أَخْضَر» معنی سبز می‌دهد و مفرد آن نیست. (صفحهٔ ۱۰۹ و ۱۱۰) پاسخ: گزینهٔ ۴