نمونه سوال درس ۱ عربی هفتم با جواب

حرف آغازین «صُندوق»، «ص» و حرف آغازین «ضَعف»، «ض» است. در گزینهٔ دوم همین دو حرف با ترتیب معکوس آمده‌اند و دو گزینهٔ دیگر نیز حروف آغازین متفاوتی دارند. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

در واژه‌نامه، «أَنَا» ضمیرِ مربوط به گوینده و به معنای «من» است. «أُحِبُّ» نیز معنای «دوست دارم» می‌دهد؛ بنابراین باید این دو معنا با همین ترتیب انتخاب شوند. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

مقایسهٔ «أَب» با «أَبـی» نشان می‌دهد که معنای «پدر» به «پدرم» تبدیل می‌شود. همین تغییر در «أُمّ» و «أُمّی» نیز دیده می‌شود: «مادر» به «مادرم» تبدیل می‌شود. پس «ی» در این دو نمونه، نسبت خانوادگی را به گوینده مرتبط می‌کند. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

حروف «عَسَل» عبارت‌اند از «ع، س، ل» و حروف «غُروب» عبارت‌اند از «غ، ر، و، ب». این دو مجموعه حرف مشترکی ندارند؛ پس تعداد حروف متفاوت برابر با $3+4=7$ است. حرکت‌های فتحه و ضمه در شمارش وارد نمی‌شوند. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۳

بر اساس واژه‌نامه، «هٰذِهِ» برای اشاره به خانم و «هٰذا» برای اشاره به آقا به کار می‌رود. چون ترتیب معرفی، نخست مادر و سپس پدر است، ترتیب واژه‌های اشاره نیز باید «هٰذِهِ؛ هٰذا» باشد. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۱

در جفت نخست، «أَب» باید «پدر» و «أَبـی» باید «پدرم» معنا شود؛ بنابراین دو معنا جابه‌جا ثبت شده‌اند. در جفت دوم، «أُمّ» به معنای «مادر» و «أُمّی» به معنای «مادرم» است و خطایی وجود ندارد. پس فقط جفت نخست اصلاح می‌شود. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

حروف آغازین این چهار واژه «ق، ف، غ، ع» هستند. در ترتیب ارائه‌شدهٔ درس، این حروف به صورت «ع، غ، ف، ق» قرار می‌گیرند. با جایگزین کردن واژه‌ها، ترتیب «عَسَل، غُروب، فیل، قَلَم» به دست می‌آید. (صفحه‌های ۹ تا ۱۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

در این عبارت، «أَنَا» به خودِ گوینده اشاره دارد، «أُحِبُّ» بیانگر دوست داشتن است و «أُمّی» مادرِ گوینده را مشخص می‌کند. بنابراین، گوینده می‌گوید که مادرش را دوست دارد؛ نه اینکه مادرش او را دوست دارد. (صفحهٔ ۹–۱۴)
پاسخ: گزینهٔ ۲

صورت «ـعـ» متعلق به حرف «ع»، صورت «ـغـ» متعلق به حرف «غ» و صورت «ـهـ» متعلق به حرف «ه» است. در نمونه‌های درس، «عَسَل»، «غُروب» و «هُدهُد» به‌ترتیب با همین سه حرف آغاز می‌شوند. (صفحهٔ ۹–۱۴)
پاسخ: گزینهٔ ۴

واژهٔ «توت» دو حرف «ت» دارد و هر «ت» دارای دو نقطه است؛ بنابراین سهم آن $2\times2=4$ نقطه است. واژهٔ «بُلبُل» نیز دو «ب» دارد و سهم آن $2\times1=2$ نقطه است. «و» و «ل» بدون نقطه‌اند و حرکت‌ها نیز شمرده نمی‌شوند. پس مجموع برابر است با $4+2=6$. (صفحهٔ ۹–۱۴)
پاسخ: گزینهٔ ۱

در فهرست معرفی حروف، نمونهٔ حرف «ق» واژهٔ «قَلَم» است. سه واژهٔ دیگر به‌ترتیب برای حروف «ک»، «ف» و «ل» آمده‌اند. (صفحهٔ ۹–۱۴)
پاسخ: گزینهٔ ۲

«هٰذا» برای اشاره به آقا به کار می‌رود و «أَبی» به معنای پدرِ گوینده است؛ بنابراین عبارت، هم شخص مورد اشاره و هم نسبت او با گوینده را مشخص می‌کند. بااین‌حال، نامِ گوینده در این عبارت نیامده است. در گفت‌وگوی درس، نام احمد در جمله‌ای جداگانه معرفی شده و نمی‌توان آن نام را تنها از «هٰذا أَبی» نتیجه گرفت. (صفحهٔ ۹–۱۴)
پاسخ: گزینهٔ ۳