کار در کلاس، سؤال ۱
برای احداث یک استخر در حاشیهٔ یک کلانشهر، محل مناسبی انتخاب، و با همکاری گروهی متخصص، استخری مجهز و اصولی در آن محل ساخته شد. پس از بهرهبرداری از استخر، مشاهده شد که اغلب اوقات افراد مسن زیادی، که شناگر نبودند، به توصیهٔ پزشکی در قسمت کمعمق در حال راه رفتن در آباند و در قسمت عمیق گاهی فقط چند نفر شنا میکنند.
الف) آگاهی از میانگین سنی افراد منطقهٔ احداث استخر، چگونه میتوانست به اجرای این پروژه کمک کند؟
ب) چگونه مشورت با افراد بومی میتوانست به متخصصان کمک کند که ابعاد قسمت کمعمق و عمیق استخر را متناسب با نیاز منطقه طراحی کنند؟
جواب گامبهگام
گام ۱: مسئله میگوید استخر از نظر فنی خوب ساخته شده، ولی افراد مسن زیادی از آن استفاده میکنند و اغلب آنها شناگر نیستند. یعنی متخصصان ویژگیهای جمعیت منطقه را درست نشناخته بودند.
الف) اگر میانگین سنی ساکنان منطقه معلوم بود (و مثلاً دیده میشد که میانگین سنی بالاست)، متخصصان میفهمیدند که بیشتر استفادهکنندگان احتمالی را سالمندان تشکیل میدهند. در این صورت قسمت کمعمق را بزرگتر و مناسب راه رفتن و ورزشهای درمانی طراحی میکردند و قسمت عمیق را کوچکتر. همچنین امکاناتی مانند نرده، شیب ملایم، کف ضدلغزش و ساعتهای ویژهٔ سالمندان را در نظر میگرفتند. توجه کنید که میانگین بهتنهایی کافی نیست؛ پراکندگی سن (مثلاً انحراف معیار) هم نشان میدهد که آیا جوانان و کودکان هم در منطقه هستند یا نه.
ب) افراد بومی از نیازها، عادتها و ترکیب سنی واقعی منطقه خبر دارند؛ مثلاً میدانند که جمعیت سالمند زیاد است، پزشکان به آنها تمرین در آب توصیه میکنند و شنا کردن در آن منطقه رواج کمی دارد. با مشورت با آنها متخصصان میتوانستند سهم قسمت کمعمق را بیشتر کنند، عمق آن را برای راه رفتن مناسب (مثلاً حدود ۱ تا ۱٫۳ متر) در نظر بگیرند و قسمت عمیق را کوچکتر طراحی کنند. این همان نکتهٔ کتاب است که در منطقهای که ویژگیهایش را نمیشناسیم، باید به دانش اهالی منطقه اولویت دهیم.
جواب نهایی
الف) دانستن میانگین سنی (بالا بودن آن) نشان میداد که بیشتر کاربران سالمند و غیرشناگرند، پس قسمت کمعمق باید بزرگتر و ایمنتر طراحی میشد.
ب) بومیان با شناخت نیاز و ترکیب سنی واقعی منطقه میتوانستند کمک کنند ابعاد قسمت کمعمق را بزرگتر و قسمت عمیق را کوچکتر و متناسب با نیاز منطقه طراحی کنند.