خلاصه درس ۳ زبان انگلیسی هشتم؛ درسنامه و نکات مهم

وقتی یک واژه را هجی می‌کنی، نام حروفش را می‌گویی؛ اما هنگام خواندن، صدای کل واژه را می‌سازی. برای نام بردن از دو حرف O پشت سر هم می‌گوییم double O. این نامِ حروف است، نه دستور تلفظ آن‌ها!

در football صدای oo کوتاه است؛ در afternoon همان دو حرف صدایی بلند دارند. پس ظاهر واژه به‌تنهایی برای تشخیص صدا کافی نیست. هر دو را آرام بگو و روی کوتاهی و کشیدگی صدا تمرکز کن. بعد در واژه‌های آشنای good، cooking، book و too دنبال oo بگرد؛ پیدا کردن حروف، قدم اول است و توجه به صدا قدم بعدی.

گاهی عادت‌های فارسی را ناخواسته وارد تلفظ انگلیسی می‌کنیم. مثلاً ممکن است بخواهیم بین دو صدای آغاز play یک صدای اضافه بگذاریم. اما باید از صدای p مستقیم به l برویم؛ بین آن‌ها صدای /e/ وجود ندارد. لازم نیست برای راحت‌تر شدن، واژه را تغییر بدهیم.

در swimming هم صدای s را مستقیم به w وصل کن و پیش از آن یا میانشان صدای اضافی نگذار. یک بار آهسته و بعد با سرعت معمول بگو. اگر در کلاس دربارهٔ تلفظ شک داشتی، می‌توانی مؤدبانه شروع کنی: Excuse me, I have a question. یعنی «ببخشید، یک سؤال دارم.»

در فعالیت شنیداری، قرار نیست همهٔ جمله‌ها را بنویسی. جدول صفحهٔ کتاب فقط نام و توانایی را می‌خواهد؛ پس توجهت را روی همین دو چیز نگه دار. بار اول موضوع کلی را دنبال کن و بار بعد، نام و کاری را که شخص می‌تواند انجام دهد یادداشت کن. به تفاوت can و can’t هم دقت کن تا ناتوانی را به‌جای توانایی ننویسی.

متن یا فایل گفت‌وگوهای این جدول در صفحه‌های فرستاده‌شده نیست؛ بنابراین پاسخ واقعی جدول را حدس نمی‌زنیم. فقط برای تمرین روش، این جملهٔ ساختگی را بخوان و با صدای خودت تکرار کن: My name’s Mina. I can take photos. حالا اطلاعات لازم را جدا کن.

برای پیدا کردن فردی با یک توانایی، دو راه داری. Can you ride a bicycle? می‌پرسد «می‌توانی دوچرخه‌سواری کنی؟» اما Are you good at riding a bicycle? دربارهٔ مهارت داشتن در آن می‌پرسد. بعد از can شکل سادهٔ فعل می‌آید؛ بعد از good at در این فعالیت‌ها از شکل دارای ing استفاده می‌کنیم.

اگر مخاطب مشخص نیست و دنبال فرد مناسب می‌گردی، بپرس: Who can ride a bicycle? برای تمرین تنهایی، نام چند دوست یا شخصیت خیالی را در نظر بگیر. برای جدول، کنار هر نام توانایی مربوط را بنویس و دو فعالیت مثل swim و play football اضافه کن. پاسخ خیالی را با اطلاعات واقعی هم‌کلاسی‌ها اشتباه نگیر.

حالا آموخته‌ها را در یک مصاحبه به کار ببر. در نقش مصاحبه‌گر، دربارهٔ نام، سن، شغل، ملیت، شهر، ویژگی شهر، غذای محبوب و توانایی ورزشی سؤال می‌کنی. در نقش مهمان، اول یک شخصیت خیالی بساز تا مجبور نباشی دربارهٔ زندگی یک فرد مشهور اطلاعات دقیق داشته باشی.

برای کار با گوشی، سؤال‌های کارت A را یکی‌یکی بخوان، مکث کن و در نقش مهمان پاسخ بده. مثلاً برای What’s your nationality? می‌توانی بگویی I’m Iranian. بعد نقش‌ها را عوض کن. مهم‌ترین نکته این است که پاسخ با سؤال جور باشد: سؤالِ شهر، نام شهر می‌خواهد و سؤالِ ورزش، توانایی ورزشی.