این درسنامه را هوش مصنوعی 1xAi از روی صفحههای همان درس در کتاب درسی نوشته است (برچسب «تولید هوش مصنوعی»). کنار توضیحها شمارهٔ صفحهٔ کتاب آمده تا با کتاب مقایسه کنی، و مثال حلشدهٔ هر درس یک بار دیگر جداگانه حل و بررسی شده؛ مثالی که درست درنیامده حذف شده است.
درس ۱ · صفحهٔ ۷۳ تا ۷۶ · حدود ۱۳ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
اهداف فصل سوم
در این درس یاد میگیری چالشهای جهانی را از چند جهت دستهبندی کنی و توضیح دهی که در روایت کتاب، لیبرالیسم اولیه چگونه زمینهٔ چالش فقر و غنا و بهرهکشی از کارگران را فراهم کرد.
پیش از شروع
چطور ممکن است کشاورزان از وابستگی به زمین آزاد شوند، اما کمی بعد «بردگان جدید» نام بگیرند؟
آزادیِ جابهجایی و انتخاب شغل، لزوماً به معنای داشتن زندگی بهتر نیست. در روایت کتاب، کشاورزانِ آزادشده به کارگرانی تبدیل شدند که برای گذران زندگی به سرمایهداران وابسته بودند و از آنها بهرهکشی میشد.
چالشها چگونه جهانی میشوند؟
چالشها چگونه جهانی میشوند؟
اگر مشکلی در یک جامعه پدید بیاید، آیا همیشه در همانجا میماند؟ برای پاسخ، باید ببینیم شیوهٔ زندگی و فعالیت آن جامعه چقدر گسترش پیدا میکند.
در روایت کتاب، فرهنگ جدید غرب با امید به تسلط انسان بر طبیعت و ساختن زندگی بهتر شکل گرفت. این فرهنگ، سیاست، اقتصاد و صنعت متناسب با خود را پدید آورد و سپس از مرزهای جغرافیایی غرب فراتر رفت. اما در مسیر تحقق این امیدها، چالشهایی نیز از درون آن سربرآورد؛ مانند شکاف فقر و غنا و بحرانهای زیستمحیطی.
نکتهٔ اصلی، پیوند گسترش فرهنگ و گسترش چالشهای آن است. برای نزدیکشدن به موضوع، شیوهای از تولید را تصور کن که به محیطزیست آسیب میزند؛ اگر این شیوه در کشورهای بیشتری رواج پیدا کند، مشکل ناشی از آن هم میتواند گستردهتر شود.
پس در تحلیل کتاب، چالشهای برخاسته از فرهنگ جدید غرب، همراه با جهانیشدن آن، دیگر فقط مسئلهٔ جوامع غربی باقی نمیمانند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۳
یک چالش، چند ویژگی
یک چالش، چند ویژگی
برای توصیف یک چالش، لازم نیست فقط یک برچسب انتخاب کنیم. همانطور که یک لباس میتواند هم زمستانی باشد و هم ورزشی، یک چالش هم میتواند چند ویژگی داشته باشد؛ البته هر ویژگی به پرسش متفاوتی پاسخ میدهد:
موضوعش چیست؟ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی یا فرهنگی؟
گسترهاش کجاست؟ منطقهای یا فرامنطقهای؟
چهقدر ادامه دارد؟ مقطعی یا مستمر؟
ریشهاش کجاست؟ ذاتی یا عارضی؟
در دستهبندی کتاب، چالش ذاتی در عقاید و ارزشهای درونی یک جهان اجتماعی ریشه دارد؛ اما چالش عارضی بر اثر عوامل خارجی پدید میآید. پس برای تشخیص این دو، باید علت را بررسی کنیم، نه فقط مدت یا گسترهٔ مشکل را.
مثلاً اگر فعالیت اقتصادی یک جامعه بر اثر حملهٔ خارجی مختل شود، چالش از نظر موضوع «اقتصادی» و از نظر منشأ «عارضی» است. این دو برچسب با هم تعارضی ندارند؛ هرکدام جنبهای از همان چالش را نشان میدهند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۵
از کشاورز وابسته تا کارگر آزاد
از کشاورز وابسته تا کارگر آزاد
آزاد بودن برای جابهجایی، آیا حتماً به معنای رهایی از بهرهکشی است؟ برای فهم روایت کتاب، این تغییر را دنبال کن:
پیش از تغییر: در روابط ارباب ـ رعیتی، کشاورز به زمین وابسته بود و امکان جابهجایی نداشت.
پس از تغییر: با برچیدهشدن این روابط، کشاورزان توانستند مهاجرت کنند و دربارهٔ شیوهٔ زندگی خود تصمیم بگیرند. اما بسیاری از آنان به کارگرانی تبدیل شدند که نیروی کارشان را به صاحبان سرمایه و صنعت میفروختند.
برای تصور این وضعیت، کشاورزی را در نظر بگیر که حالا میتواند به شهر برود، اما برای گذران زندگی ناچار است در کارخانه کار کند. او دیگر به زمین بسته نیست، ولی نیازش به دستمزد میتواند او را در برابر بهرهکشی آسیبپذیر کند.
کتاب در توصیف این وضعیت میگوید: «کارگران، بردگان جدیدی بودند که ظاهراً از همه قید و بندهای پیشین، آزاد شده بودند.» منظور، بازگشت همان وابستگی حقوقی گذشته نیست؛ آزادی جابهجایی به دست آمده، اما وابستگی اقتصادی تازهای شکل گرفته است.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۶
آزادی اقتصادی بدون حمایت
آزادی اقتصادی بدون حمایت
اگر کارگری دستمزد کافی برای زندگی نداشته باشد، آیا دولت باید به او کمک کند؟ برای فهم دیدگاه لیبرالیسم اولیه، باید ببینیم طرفداران آن چه چیزی را راه پیشرفت جامعه میدانستند.
در روایت کتاب، نظریهپردازان این جریان معتقد بودند صاحبان سرمایه باید آزادانه فعالیت اقتصادی کنند؛ همین آزادی را ضامن پیشرفت جامعه میدانستند و با دخالت دولت در اقتصاد مخالف بودند. لیبرالیسم اولیه، نام لیبرالیسم قرنهای هجدهم و نوزدهم است؛ پس اینجا دربارهٔ دیدگاه مشخصی در یک دورهٔ تاریخی صحبت میکنیم.
مثلاً در مسئلهٔ فقر یک کارگر، انتظار ما ممکن است کمک دولت باشد؛ اما طرفداران این دیدگاه حتی کمک به مستمندان را بیهوده میدانستند. بنابراین، آزادی فعالیت اقتصادی به معنای حمایت از همه نبود: کشاورزان از وابستگی پیشین رها شده بودند، ولی این آزادی بهخودیخود مانع بهرهکشی از آنان نمیشد. این نکته به فهم چالش فقر و غنا در جوامع صنعتی کمک میکند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۶
مثال حلشده
دانشآموزی میگوید: «وقتی کشاورزان توانستند آزادانه مهاجرت کنند، دیگر امکان بهرهکشی از آنان وجود نداشت.» با تکیه بر روایت کتاب، آیا نتیجهگیری او درست است؟
ابتدا نوع آزادی را مشخص میکنیم: کشاورزان دیگر به زمین وابسته نبودند و میتوانستند جابهجا شوند.
سپس وضعیت تازهٔ آنان را بررسی میکنیم: بسیاری به کارگرانی تبدیل شدند که نیروی کار خود را به صاحبان سرمایه میفروختند.
به شرایط اقتصادی توجه میکنیم: لیبرالیسم اولیه با مداخلهٔ دولت در اقتصاد و حمایت از فقرا مخالف بود و سرمایهداران آزادانه به بهرهکشی میپرداختند.
نتیجه میگیریم که رفع وابستگی به زمین، به معنای برطرفشدن همهٔ شکلهای وابستگی و بهرهکشی نبود.
جواب: نه؛ آزادی جابهجایی یک محدودیت قدیمی را برطرف کرد، اما وابستگی کارگران به صاحبان سرمایه و نبود حمایت، زمینهٔ بهرهکشی تازهای را فراهم کرد.
نکات مهم
در تحلیل کتاب، با گسترش فرهنگ جدید غرب، چالشهای برخاسته از آن نیز میتوانند جهانی شوند.
یک چالش میتواند چند ویژگی داشته باشد و ذاتی یا عارضیبودن آن با توجه به ریشهٔ درونی یا عامل خارجی تشخیص داده میشود.
در روایت کتاب، آزادی جابهجایی کشاورزان بهتنهایی مانع بهرهکشی نشد و لیبرالیسم اولیه نیز از آزادی فعالیت سرمایهداران بدون مداخلهٔ دولت و حمایت از فقرا دفاع میکرد.
درس ۲ · صفحهٔ ۷۶ تا ۷۹ · حدود ۱۴ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
چالش فقر و غنا
در این درس یاد میگیری چالش فقر و غنا چگونه در جوامع صنعتی شکل گرفت، مارکس چه پاسخی به آن داد و مارکسیسم، سوسیالیسم، کمونیسم و نامگذاری جریانهای چپ و راست چه معنایی دارند.
پیش از شروع
چطور ممکن است کشاورزان از وابستگی به ارباب آزاد شوند، اما باز هم گرفتار فقر و بهرهکشی بمانند؟
آزادیِ انتخاب محل زندگی و کار، بهتنهایی زندگیِ مناسبی برای کشاورزان فراهم نمیکرد؛ آنها برای گذران زندگی به کار در برابر مزد وابسته شدند. در روایت کتاب، آزادی اقتصادیِ صاحبان سرمایه همراه با بیتوجهی به عدالت، زمینهٔ بهرهکشی و چالش فقر و غنا را فراهم کرد.
آزادی، اما همراه با وابستگی تازه
آزادی، اما همراه با وابستگی تازه
تصور کن اجازه داشته باشی محل زندگی و کارت را انتخاب کنی، اما برای تأمین غذا ناچار باشی کاری سخت با دستمزدی ناچیز بپذیری. آیا حق انتخاب، بهتنهایی تو را از بهرهکشی حفظ میکند؟
در روابط ارباب ـ رعیتی، کشاورزان به زمین وابسته بودند و امکان جابهجایی نداشتند. لیبرالیسم اولیه این محدودیتها را کنار زد؛ کشاورزان توانستند مهاجرت کنند و دربارهٔ زندگی خود تصمیم بگیرند.
اما بسیاری از آنان به کارگرانی تبدیل شدند که برای گذران زندگی، نیروی کارشان را به صاحبان سرمایه و صنعت میفروختند. در روایت کتاب، سرمایهداران از این وضعیت برای بهرهکشی از کارگران استفاده کردند. پس وابستگی پیشین از میان رفت، ولی وابستگی اقتصادی تازهای شکل گرفت.
وقتی کتاب این کارگران را «بردگان جدید» مینامد، منظورش این نیست که حق جابهجایی نداشتند؛ منظور این است که آزادی از قیدهای گذشته، لزوماً به رهایی از بهرهکشی منجر نشد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۶
وقتی عدالت نادیده گرفته شد
وقتی عدالت نادیده گرفته شد
آزادشدن از وابستگی به ارباب، لزوماً به معنای رهایی از فقر نبود. حالا باید بپرسیم: اگر کارگران گرفتار فقر میشدند، چه کسی قرار بود از آنها حمایت کند؟
در روایت کتاب، نظریهپردازان لیبرالیسم اولیه آزادی فعالیت صاحبان سرمایه را عامل پیشرفت جامعه میدانستند. آنها با دخالت دولت در اقتصاد مخالف بودند و حتی کمک به مستمندان را بیهوده میشمردند؛ بنابراین، حمایت از فقرا در این نگاه جایگاهی نداشت.
برای درک مسئله، کارگاهی را تصور کن که صاحبش برای سود بیشتر، دستمزد کمی میدهد. اگر کارگران امکان بهبود شرایطشان را نداشته باشند و دولت هم از آنها حمایت نکند، آزادی صاحب کارگاه بهتنهایی زندگی عادلانهای برای همه نمیسازد.
کتاب، خودداری دولت انگلیس از کمک در قحطی ایرلند را نمونهای از پیامدهای این نگاه معرفی میکند. پس نکته فقط وجود فقر نیست: آزادی اقتصادیِ صاحبان ثروت، بدون توجه به عدالت، زمینهٔ بهرهکشی و شکلگیری چالش فقر و غنا را فراهم کرد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۸
پاسخ انقلابی مارکس
پاسخ انقلابی مارکس
اگر فقر و بهرهکشی نتیجهٔ شیوهٔ ادارهٔ اقتصاد باشد، آیا کمک به چند کارگر برای حل ریشهای مشکل کافی است؟ مارکس پاسخ را در تغییر بنیادی میدید.
برخی اندیشمندان اروپایی کوشیدند در چارچوب ارزشها و آرمانهای فرهنگ جدید غرب، راهی برای چالش فقر و غنا پیدا کنند. مارکس هم در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم به نقد لیبرالیسم اقتصادی پرداخت. او معتقد بود چالشهای جامعهٔ سرمایهداری فقط با انقلاب حل میشوند، نه با اصلاحات محدود در همان نظام.
برای نزدیکشدن به این تفاوت، مدرسهای را تصور کن که قوانینش همیشه امکانات را نابرابر تقسیم میکند. کمک موردی به چند دانشآموز با تغییر بنیادی قوانین توزیع امکانات یکسان نیست. این مثال فقط تفاوتِ کمک محدود و تغییر ریشهای را روشن میکند؛ پاسخ خود مارکس به مسئلهٔ جامعهٔ سرمایهداری، انقلاب بود.
پس هنگام توضیح دیدگاه او، هم نقد لیبرالیسم اقتصادی را به یاد داشته باش و هم ضرورت انقلاب از نظر مارکس را.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۹
سه اصطلاح، سه معنای متفاوت
سه اصطلاح، سه معنای متفاوت
مارکسیسم، سوسیالیسم و کمونیسم به هم مربوطاند، اما هممعنا نیستند. مارکسیسم نام دیدگاههایی است که به اندیشههای سیاسی مارکس پایبندند؛ پس این واژه، وابستگی فکری به مارکس را نشان میدهد.
برای فهم دو اصطلاح دیگر، به جایگاه مالکیت خصوصی توجه کن. در توضیح کتاب، سوسیالیسم مالکیت خصوصی را میپذیرد، اما برخلاف سرمایهداری آن را مطلق نمیداند؛ یعنی پذیرش آن بیقیدوشرط نیست. در مقابل، کمونیسم مالکیت خصوصی را نمیپذیرد. پس «محدودکردن مالکیت خصوصی» را نباید با «نپذیرفتن آن» یکی بگیریم.
مارکس سوسیالیسم را مرحلهٔ گذار به کمونیسم میدانست، نه مقصد نهایی. همچنین، کتاب هر دو را در برابر فردگرایی لیبرال، رویکردهایی جامعهگرا معرفی میکند.
برای بهخاطرسپردن تفاوتها، سه پرسش داشته باش: پیروی از اندیشههای چه کسی؟ مارکسیسم. پذیرش غیرمطلق مالکیت خصوصی؟ سوسیالیسم. نپذیرفتن مالکیت خصوصی؟ کمونیسم.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۹
چرا چپ و راست؟
چرا چپ و راست؟
تا اینجا با نقد مارکس به لیبرالیسم اقتصادی آشنا شدی. حالا ببینیم نامهای چپ و راست از کجا آمدهاند؛ چرا برای جریانهای فکری از نامِ جهتها استفاده میکنیم؟
پس از انقلاب فرانسه، در مجلس این کشور، طرفداران نظریههای لیبرالیستی در سمت راست مینشستند و منتقدان این نظریهها در سمت چپ قرار میگرفتند. به همین دلیل، محل نشستنِ این دو گروه به نامی برای جریانهایشان تبدیل شد.
تصور کن در یک نشست مدرسه، موافقان یک پیشنهاد همیشه کنار پنجره و منتقدانش کنار در بنشینند؛ ممکن است کمکم دیگران آنها را با جای نشستنشان بشناسند. پیدایش نامهای چپ و راست هم به چنین ارتباطی میان جای نشستن و موضع فکری برمیگردد.
پس نکتهٔ اصلی، منشأ تاریخی این نامهاست؛ صرفِ نشستن در یک سمت، کسی را طرفدار یک اندیشه نمیکند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۹
مثال حلشده
فردی میگوید: «برای کاهش فقر، دولت باید دخالت کند. مالکیت خصوصی میتواند باقی بماند، اما نباید نامحدود باشد.» این دیدگاه با لیبرالیسم اولیه سازگار است؟ موضع آن دربارهٔ مالکیت به سوسیالیسم نزدیکتر است یا کمونیسم؟ آیا همین گفته برای مارکسیستی دانستن آن کافی است؟
ابتدا موضع فرد دربارهٔ دولت را بررسی میکنیم: او دخالت دولت برای کاهش فقر را لازم میداند، درحالیکه لیبرالیسم اولیهٔ توصیفشده در کتاب با دخالت دولت در اقتصاد مخالف بود.
سپس به مالکیت توجه میکنیم: این فرد اصل مالکیت خصوصی را میپذیرد، اما آن را نامحدود نمیداند؛ این موضع به توضیح کتاب از سوسیالیسم نزدیکتر است، نه کمونیسم.
در پایان، میان شباهت یک دیدگاه و پیروی از یک اندیشمند فرق میگذاریم: در گفتهٔ او نشانهٔ کافی از پایبندی به اندیشههای سیاسی مارکس نداریم، پس نمیتوانیم با اطمینان آن را مارکسیستی بنامیم.
جواب: این دیدگاه با لیبرالیسم اولیه سازگار نیست، چون هم دخالت دولت را میپذیرد و هم مالکیت خصوصی را نامحدود نمیداند؛ دربارهٔ مالکیت، به توضیح کتاب از سوسیالیسم نزدیکتر است، اما برای مارکسیستی دانستن آن اطلاعات کافی نداریم.
نکات مهم
در روایت کتاب، لیبرالیسم اولیه وابستگی ارباب ـ رعیتی را برچید، اما آزادی اقتصادی صاحبان سرمایه و نادیدهگرفتن عدالت به شکلگیری چالش فقر و غنا انجامید.
مارکس انقلاب را برای حل چالشهای سرمایهداری ضروری میدانست؛ مارکسیسم نام دیدگاههای پایبند به اندیشههای سیاسی اوست و در اندیشهٔ او، سوسیالیسم مرحلهٔ گذار به کمونیسم است.
طبق توضیح کتاب، سوسیالیسم مالکیت خصوصی را مطلق نمیداند و کمونیسم آن را نمیپذیرد؛ نامهای چپ و راست نیز از محل نشستن منتقدان و طرفداران لیبرالیسم در مجلس فرانسه گرفته شدهاند.
درس ۳ · صفحهٔ ۷۹ تا ۸۴ · حدود ۱۵ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
شکلگیری بلوک شرق و غرب
در این درس یاد میگیری شکلگیری و ماهیت چالش بلوک شرق و غرب را توضیح بدهی، پیامدهای تفرقه را بشناسی و با شواهد جنگهای جهانی، پیشبینی کنت دربارهٔ پایان جنگ را بررسی کنی.
پیش از شروع
آیا دو قدرتی که با هم دشمناند، حتماً به دو فرهنگ متفاوت تعلق دارند؟ پس چرا کتاب، بلوک شرق و غرب را با وجود اختلافهایشان، درون یک فرهنگ میداند؟
اختلاف سیاسی و اقتصادی لزوماً به معنای تفاوت در بنیانهای فرهنگی نیست. در نگاه کتاب، بلوک شرق و غرب با وجود دشمنی و رقابت جهانی، هر دو بر بنیانهای فرهنگ سکولار غرب تکیه داشتند.
از نقد سرمایهداری تا جریان چپ
از نقد سرمایهداری تا جریان چپ
اگر گروهی با نابرابری اقتصادی مخالف باشند، آیا حتماً دربارهٔ مالکیت خصوصی هم نظر یکسانی دارند؟ نه؛ برای شناخت دیدگاهشان باید دقیقتر نگاه کنیم.
مارکس در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم، لیبرالیسم اقتصادی را نقد کرد. او معتقد بود چالشهای جامعهٔ سرمایهداری فقط با انقلاب حل میشوند. به دیدگاههای پایبند به اندیشههای سیاسی او مارکسیسم میگویند.
در توضیح کتاب، سوسیالیسم مالکیت خصوصی را میپذیرد، اما آن را مطلق و بیقیدوشرط نمیداند؛ در مقابل، کمونیسم مالکیت خصوصی را نمیپذیرد. پس «محدودکردن مالکیت خصوصی» با «ازبینبردن آن» یکسان نیست. مارکس سوسیالیسم را مرحلهای گذرا برای رسیدن به کمونیسم میدانست. هر دو رویکرد، در برابر فردگرایی لیبرالی، بر جامعه تأکید میکنند.
اما چرا به مخالفان سرمایهداری «چپ» میگویند؟ ریشهٔ این نام به مجلس فرانسه پس از انقلاب برمیگردد: طرفداران نظریههای لیبرالیستی سمت راست و منتقدانشان سمت چپ مینشستند. بنابراین، این نامگذاری ابتدا به جای نشستن دو جریان سیاسی مربوط بود.
کتاب درسی، صفحهٔ ۷۹
دو بلوک و دشواریهای سوسیالیسم
دو بلوک و دشواریهای سوسیالیسم
مخالفت با سرمایهداری فقط در حد نظریه نماند. مخالفان آن، حزبهای سوسیالیستی و کمونیستی تشکیل دادند و حزب کمونیست با انقلاب سال میلادی در روسیه به قدرت رسید. در قرن بیستم، این تقابل به شکلگیری دو بلوک انجامید:
بلوک شرق: شوروی سابق، کشورهای اروپای شرقی و چین.
بلوک غرب: آمریکا و اروپای غربی.
جوامع سوسیالیستی شعار عدالت اجتماعی و توزیع مناسب ثروت میدادند؛ اما طبق توضیح کتاب، با دو مشکل اساسی روبهرو شدند: آزادیهای افراد به بهانهٔ عدالت محدود شد و طبقهٔ جدیدی شکل گرفت که جایگاهش بر پایهٔ قدرت بود، نه ثروت.
برای فهم مشکل دوم، گروهی را تصور کن که قرار است امکاناتش عادلانه تقسیم شود، اما تصمیمگیرندگان به دلیل اختیارشان امتیاز بیشتری میگیرند. این مثال نشان میدهد که نابرابری فقط از تفاوت ثروت پدید نمیآید؛ تمرکز قدرت هم میتواند سرچشمهٔ آن باشد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۰
رقابت جهانی در یک فرهنگ
رقابت جهانی در یک فرهنگ
آیا هر دشمنی بزرگی، نبرد میان دو فرهنگ متفاوت است؟ برای شناخت رقابت شرق و غرب، باید سه ویژگی آن را جدا کنیم:
جهانی بود: نفوذ و رقابت دو بلوک به یک منطقه محدود نمیشد. آمریکا و شوروی در مرکز دو قطب قرار داشتند و رقابتشان در سطح جهان جریان داشت.
مستمر بود: این چالش رویدادی کوتاه و گذرا نبود؛ در طول قرن بیستم تا فروپاشی بلوک شرق در سال ۱۹۹۱ میلادی ادامه داشت.
درونفرهنگی بود: دو بلوک از نظر سیاست و اقتصاد تفاوت داشتند، اما هر دو در چارچوب فرهنگ سکولار غرب قرار میگرفتند. نقد مارکس هم بر همان بنیانهای فرهنگی استوار بود، نه بر فرهنگی بیرون از آن.
برای نزدیکشدن به موضوع، دو عضو یک خانواده را تصور کن که دربارهٔ شیوهٔ خرجکردن درآمد اختلاف جدی دارند؛ اختلافشان لزوماً به معنای نداشتن زمینهٔ مشترک نیست. پس گستردگی یک چالش را نباید با تفاوت ریشههای فرهنگی طرفهای آن یکی دانست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۱
همبستگی یا هدررفتن توان جامعه
همبستگی یا هدررفتن توان جامعه
فرض کن اعضای یک گروه درسی، بهجای انجام کار مشترک، مدام یکدیگر را کنار بزنند و نتیجهٔ کار هم را خراب کنند. آیا داشتن اعضای توانا بهتنهایی برای موفقیت این گروه کافی است؟
آغاز درس دهم با توصیف قرآنیِ دو نوع جامعه، توجه ما را به شیوهٔ کنار هم قرارگرفتن انسانها جلب میکند:
در یک جامعه، انسانها بر محور آرمانی حقیقی و اصیل گرد میآیند و عواملی مثل نژاد، طبقه و ملیت، منشأ دشمنی آنان نمیشود.
در جامعهٔ دیگر، مردم به گروههای پراکنده و دشمن یکدیگر تبدیل میشوند؛ در نتیجه، امکانات و نیروهایی که میتوانست صرف پیشرفت شود، پراکنده و نابود میشود.
پس مسئله، صرفاً متفاوتبودن افراد نیست؛ تبدیل تفاوتها به تفرقه و دشمنی است که توان جامعه را هدر میدهد. مثال گروه درسی هم کمک میکند بفهمیم چرا وجود توانایی و امکانات، بدون همبستگی، موفقیت را تضمین نمیکند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۳
چرا پیشبینی کنت درست نبود؟
چرا پیشبینی کنت درست نبود؟
آیا پیشرفت ابزارها حتماً به بهترشدن روابط انسانها میانجامد؟ اگوست کنت، جامعهشناس فرانسوی، فکر میکرد در گذشته فاتحان با غنیمتهای جنگی ثروتمند میشدند؛ اما با رشد علم تجربی و صنعت، انسان میتواند از راه غلبه بر طبیعت ثروت تولید کند. پس پیشبینی میکرد پس از انقلاب صنعتی، جنگ از زندگی بشر کنار برود. او جنگ را ویژگی ذاتی جامعهٔ جدید غربی نمیدانست، بلکه آن را امری عارضی و تحمیلی میشمرد.
اما رویدادهای تاریخی با این پیشبینی سازگار نبودند. در نیمهٔ اول قرن بیستم، دو جنگ جهانی رخ داد که شمار کشتههایشان را تا صد میلیون نفر برآورد کردهاند. در جنگ جهانی اول، برای نخستین بار از سلاحهای شیمیایی و در جنگ جهانی دوم از بمب اتم استفاده شد. جنگ به شهرها هم کشیده شد و غیرنظامیان را درگیر کرد.
بنابراین، رشد علم و صنعت بهتنهایی پایان جنگ را تضمین نکرد؛ ابزارهای پیشرفته حتی در خدمت ویرانی قرار گرفتند. البته این شواهد به معنای آن نیست که علم حتماً باعث جنگ میشود؛ بلکه نشان میدهد پیشرفت علمی، لزوماً جنگ را از بین نمیبرد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۴
مثال حلشده
دانشآموزی میگوید: «چون آمریکا و شوروی در دو بخش جغرافیایی جدا قرار داشتند و سیاست و اقتصاد متفاوتی داشتند، رقابتشان حتماً بینفرهنگی بود.» استدلال او را بررسی کن.
نخست معیارها را جدا میکنیم: گسترهٔ جغرافیایی یک چالش با نوع رابطهٔ فرهنگی طرفهای آن یکسان نیست.
آمریکا و شوروی در مرکز دو بلوک قرار داشتند و رقابت آنها به یک منطقه محدود نبود؛ پس چالش جهانی بود.
برای تشخیص نوع فرهنگی چالش، بنیانهای فرهنگی را بررسی میکنیم؛ طبق کتاب، هر دو بلوک درون فرهنگ سکولار غرب قرار داشتند.
نتیجه میگیریم که تفاوت سیاسی، اقتصادی و جغرافیایی برای اثبات بینفرهنگی بودن کافی نیست؛ این رقابت جهانی و درونفرهنگی بود.
جواب: این استدلال درست نیست؛ رقابت شرق و غرب از نظر گستره جهانی بود، اما چون هر دو بلوک به فرهنگ سکولار غرب تعلق داشتند، از نظر فرهنگی درونفرهنگی محسوب میشد.
نکات مهم
نقد سرمایهداری به گسترش جریان چپ و شکلگیری بلوک شرق کمک کرد، اما جوامع سوسیالیستی نیز با محدودشدن آزادیها و پیدایش طبقهای بر مدار قدرت روبهرو شدند.
رقابت بلوک شرق و غرب تا فروپاشی بلوک شرق ادامه داشت و با وجود گسترهٔ جهانی، چالشی درون فرهنگ سکولار غرب بود.
تفرقه و دشمنی توان جامعه را هدر میدهد و وقوع جنگهای جهانی، برخلاف پیشبینی کنت، نشان داد که رشد علم و صنعت بهتنهایی پایان جنگ را تضمین نمیکند.
درس ۴ · صفحهٔ ۸۴ تا ۸۸ · حدود ۱۵ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
جنگهای جهانی
در این درس یاد میگیری … علتها و ویژگیهای جنگهای جهانی، تداوم درگیریها در جنگ سرد، دیدگاه جنگ تمدنها و معنای صلح عادلانه را توضیح بدهی و اصطلاحات مربوط به تقابل کشورهای غنی و فقیر را از هم تشخیص بدهی.
پیش از شروع
اگر پیشرفت علم و صنعت زندگی انسانها را بهتر میکند، چرا پس از انقلاب صنعتی، دو جنگِ بسیار ویرانگر در جهان رخ داد؟
اگوست کنت پیشبینی میکرد که با رشد علم و صنعت، جنگ از زندگی بشر کنار میرود؛ اما وقوع دو جنگ جهانی نشان داد که این پیشبینی درست نبود. در این درس، مسیر رقابتها و درگیریهای جهانی را دنبال میکنیم و میبینیم چرا پایان یک جنگ، لزوماً به معنای برقراری صلح پایدار نیست.
پیشرفت صنعت، پایان جنگ نبود
پیشرفت صنعت، پایان جنگ نبود
آیا وقتی انسان بتواند با علم و صنعت ثروت تولید کند، دیگر جنگ نمیکند؟ اگوست کنت چنین پیشبینیای داشت: در گذشته، فاتحان با غنیمتهای جنگی ثروتمند میشدند؛ اما با رشد صنعت، انسان از راه تسلط بر طبیعت ثروت به دست میآورد و دیگر نیازی به جنگ ندارد.
ولی وقوع دو جنگ جهانی در دوران پیشرفت صنعتی نشان داد پیشبینی او درست نبود. مثل این است که تصور کنیم چون دو فروشگاه میتوانند تولیدشان را افزایش دهند، دیگر هرگز بر سر بازار فروش رقابت نمیکنند؛ افزایش توان تولید، بهتنهایی رقابت را از بین نمیبرد.
در تحلیل کتاب، یکی از مهمترین علتهای این جنگها، رقابت کشورهای اروپایی بر سر مناطق استعماری بود. این جنگها منشأ یا ظاهر دینی نداشتند؛ طرفهای درگیر، رفتارشان را با اندیشههای ناسیونالیستی، لیبرالیستی و سوسیالیستی توجیه میکردند.
جنگها از اروپا آغاز شدند، اما به آن محدود نماندند. استفاده از سلاح شیمیایی در جنگ جهانی اول و بمب اتم در جنگ جهانی دوم، ابعاد ویرانگری آنها را نشان میدهد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۵
جنگ سرد و درگیریهای گرم
جنگ سرد و درگیریهای گرم
آیا پایان یک جنگ بزرگ، حتماً به معنای آغاز صلح است؟ پس از جنگ جهانی دوم، چنین نشد. بلوک شرق و بلوک غرب، با محوریت شوروی و آمریکا، هرکدام بخشهایی از جهان را زیر نفوذ خود گرفتند و رقابتشان ادامه یافت.
به این دورهٔ رقابت، جنگ سرد میگویند؛ اما «سرد» بودن به این معنا نیست که در سراسر جهان خبری از نبرد نظامی نبود! همزمان با رقابت این دو بلوک، در مناطق پیرامونی آنها جنگهای گرم، یعنی درگیریهای نظامی واقعی، جریان داشت. جنگهای کره و ویتنام از نمونههای درگیریهای این دوره بودند. این وضعیت تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ادامه داشت.
این رقابتها پیامد اقتصادی هم داشت: نیاز به سلاح و تجهیزات، به اقتصاد کشورهای صنعتیِ وابسته به تولید تسلیحات رونق میداد. مثل کارخانهای که با بیشتر شدن سفارشِ محصولاتش، فعالیتش بیشتر میشود؛ با این تفاوت مهم که اینجا محصول، ابزار جنگ بود و رونق تولید به معنای امنیت و آرامش مردم نبود.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۵
جنگ تمدنها؛ یک نظریه
جنگ تمدنها؛ یک نظریه
با فروپاشی بلوک شرق، آیا رقابتهای جهانی هم تمام شد؟ ساموئل هانتینگتون برای توضیح درگیریهای پس از آن، نظریهٔ «جنگ تمدنها» را مطرح کرد.
از نظر او، در مرحلهٔ تازه، بازیگران اصلی درگیریها دیگر دولتـملتها نیستند؛ بلکه فرهنگها و تمدنهای بزرگ در برابر یکدیگر قرار میگیرند. او در چارچوب نظریهٔ خود، فرهنگ اسلامی را بزرگترین تهدید برای غرب معرفی میکند. این ادعای هانتینگتون است، نه واقعیتی که باید بدون بررسی بپذیریم.
برای فهم تفاوت، تصور کن دربارهٔ یک درگیری دو توضیح بشنوی: یکی آن را اختلاف میان دو کشور بداند؛ دیگری آن را رویارویی دو حوزهٔ تمدنی معرفی کند. توضیح دوم به زاویهٔ نگاه هانتینگتون نزدیکتر است.
کتاب چه ارزیابیای دارد؟ کتاب این نظریه را توجیهی برای عملیات نظامی قدرتهای غربی در برابر مقاومت کشورهای غیرغربی میداند. پس باید میان «ادعای نظریه» و «ارزیابی کتاب از نقش آن» تفاوت بگذاریم.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۶
صلحی فراتر از سکوت سلاحها
صلحی فراتر از سکوت سلاحها
فرض کن در مدرسهای دعوا تمام شده، اما دانشآموزی همچنان با تهدید، وسایل دیگران را میگیرد. آیا فقط چون کسی درگیر نمیشود، میتوان گفت صلح برقرار است؟
نبود جنگ، بهتنهایی برای صلح کافی نیست. صلح معنایی گستردهتر دارد؛ باید به برطرفکردن اختلافها و شکلگیری رابطهای عادلانه هم توجه کنیم. برای همین، صلح یک ارزش بشری است که حفظ آن به تلاش انسانها نیاز دارد، نه صرفاً پایان تیراندازی.
در نگاه اسلامیِ مطرحشده در کتاب، انسانها به ایجاد صلح و دوستی دعوت میشوند؛ اما این صلح باید عادلانه باشد. اگر توافقی باعث شود ستمگر بدون تغییر رفتار به ستم خود ادامه دهد، نمیتوان آن را صلح مطلوب دانست.
پس هنگام ارزیابی یک توافق، دو پرسش را کنار هم بگذار: «آیا درگیری متوقف شده است؟» و «آیا راهی برای رفع ستم و اختلاف فراهم شده است؟»
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۷
شمال و جنوب؛ فراتر از جغرافیا
شمال و جنوب؛ فراتر از جغرافیا
اگر در یک خبر بشنوی «شکاف شمال و جنوب بیشتر شده»، نباید فقط به جای کشورها روی نقشه فکر کنی. اینجا شمال و جنوب به تقابل کشورهای غنی و فقیر اشاره دارد. این نامگذاری از جای جغرافیایی بیشتر این کشورها گرفته شده، اما معنایش صرفاً جغرافیایی نیست.
پس از جنگ جهانی دوم، برخی اندیشمندان مسئلهٔ اصلی جهان را شکاف ثروت میدانستند، نه رقابت بلوک شرق و غرب. اصطلاحهای دیگر، هرکدام زاویهای متفاوت دارند:
جهان اول، دوم و سوم: جهان اول کشورهای سرمایهداری بلوک غرب بود؛ جهان دوم کشورهای کانون بلوک شرق؛ جهان سوم کشورهایی بیرون از این دو بلوک، اما زیر نفوذ آنها.
توسعهیافته و توسعهنیافته یا در حال توسعه: در این نامگذاری، کشورهای صنعتی و ثروتمند الگوی حرکت دیگر کشورها در نظر گرفته میشوند.
مرکز و پیرامون: بر رابطهٔ کشورها تأکید دارد؛ در این دیدگاه، عملکرد کشورهای ثروتمندِ مرکزی، علت ضعف و فقر کشورهای پیرامونی دانسته میشود.
پس این اصطلاحها کاملاً هممعنا نیستند: یکی بر جایگاه در بلوکها، دیگری بر الگوی توسعه و دیگری بر رابطهٔ نابرابر کشورها تأکید میکند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۸
مثال حلشده
دانشآموزی میگوید: «با پایان جنگ جهانی دوم، صلح پایدار برقرار شد؛ چون دیگر جنگی با همان نام ادامه نداشت.» با استفاده از مطالب درس، استدلال او را بررسی کن.
ابتدا ادعا را مشخص میکنیم: او پایان یک جنگ مشخص را با پایان همهٔ درگیریها و برقراری صلح پایدار یکی گرفته است.
شواهد تاریخی درس را بررسی میکنیم: پس از جنگ جهانی دوم، بلوک شرق و غرب شکل گرفتند و رقابت آنها به صورت جنگ سرد و جنگهای گرم در مناطق پیرامونی ادامه یافت.
معیار صلح را در نظر میگیریم: نبود یک جنگ مشخص کافی نیست؛ صلح معنایی گستردهتر دارد و در نگاه اسلامیِ مطرحشده در کتاب، باید با عدالت همراه باشد.
نتیجه میگیریم که تغییر شکل یا محل درگیری، دلیل پایانیافتن آن نیست؛ بنابراین ادعای برقراری صلح پایدار با شواهد درس سازگار نیست.
جواب: این نتیجهگیری درست نیست؛ پایان یک جنگ بزرگ لزوماً به معنای برقراری صلح پایدار و عادلانه نیست، همانطور که پس از جنگ جهانی دوم رقابت بلوکها و جنگهای مناطق پیرامونی ادامه یافت.
نکات مهم
دو جنگ جهانی پیشبینی کنت دربارهٔ پایان جنگ با رشد صنعت را رد کردند و پس از آنها نیز رقابت بلوکها در قالب جنگ سرد و درگیریهای پیرامونی ادامه یافت.
هانتینگتون تمدنها را محور درگیریهای آینده میدانست و کتاب نظریهٔ او را توجیهی برای عملیات نظامی غرب ارزیابی میکند؛ صلح مطلوب نیز تنها نبود جنگ نیست و باید عادلانه باشد.
اصطلاحات شمال و جنوب، جهانهای اول تا سوم، توسعهیافته و توسعهنیافته، و مرکز و پیرامون، از زاویههای متفاوتی جایگاه و روابط کشورها را توضیح میدهند.
درس ۵ · صفحهٔ ۸۸ تا ۹۱ · حدود ۱۳ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
شمال و جنوب
در این درس یاد میگیری معنای اجتماعی شمال و جنوب را توضیح بدهی و تشخیص دهی اصطلاحهای جهان اول و دوم و سوم، توسعهیافته و عقبمانده، مرکز و پیرامون و استعمارگر و استعمارزده، هرکدام چه نگاهی به تفاوت کشورها دارند.
پیش از شروع
آیا برای تشخیص کشورهای «شمال» و «جنوب» کافی است جای آنها را روی نقشه ببینیم، یا باید چیز دیگری را هم بدانیم؟
در این درس، شمال و جنوب فقط جهتهای جغرافیایی نیستند؛ این نامها به تفاوت میان کشورهای ثروتمند و صنعتی و کشورهای فقیر اشاره دارند. اصطلاحهای دیگری هم برای توضیح این تفاوت به کار میروند که هرکدام بر جنبهای از آن تأکید میکنند.
شمال و جنوب؛ فراتر از نقشه
شمال و جنوب؛ فراتر از نقشه
وقتی در اخبار از «شکاف شمال و جنوب» میشنوی، فقط به جهتهای روی نقشه فکر نکن! اینجا شمال و جنوب معنای اجتماعی و اقتصادی دارند: شمال به کشورهای صنعتی و ثروتمند و جنوب به کشورهای فقیر اشاره میکند.
چرا این نامها انتخاب شدهاند؟ چون بیشتر کشورهای صنعتی و ثروتمند در نیمکرهٔ شمالی قرار دارند و اغلب کشورهای فقیر در نیمکرهٔ جنوبیاند. پس برای تشخیص جایگاه یک کشور در این تقسیمبندی، دانستن موقعیت جغرافیایی آن کافی نیست؛ باید وضعیت اقتصادیاش را هم بشناسیم.
این اصطلاحها عمدتاً پس از جنگ جهانی دوم رواج یافتند. بعضی اندیشمندان معتقد بودند مهمترین چالش جهان، نه رویارویی بلوک شرق و غرب، بلکه شکاف میان کشورهای غنی و فقیر است.
مثلاً اگر در خبری بخوانی «کشورهای جنوب خواهان کاهش نابرابری جهانیاند»، منظور صرفاً کشورهای پایینِ نقشه نیست؛ خبر دربارهٔ جایگاه اقتصادی آنها در جهان است.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۸
سه جهان و دو بلوک
سه جهان و دو بلوک
وقتی میشنوی «جهان اول» یا «جهان سوم»، شاید تصور کنی کشورها را فقط از نظر ثروت رتبهبندی کردهاند؛ اما برای فهم این اصطلاحها باید به جایگاه کشورها نسبت به دو بلوک شرق و غرب توجه کنی.
در این تقسیمبندی تاریخی:
جهان اول به کشورهای سرمایهداری بلوک غرب گفته میشود.
جهان دوم کشورهایی را در بر میگیرد که در کانون بلوک شرق قرار داشتند.
جهان سوم شامل کشورهای دیگری است که خارج از این دو بلوک بودند، اما تحت نفوذ آنها قرار داشتند.
برای بهخاطرسپردن، دو گروه را در حیاط مدرسه تصور کن: عدهای عضو گروه اولاند، عدهای در مرکز گروه دوم قرار دارند و عدهای عضو هیچکدام نیستند، ولی از آنها تأثیر میگیرند. این فقط مثالی برای فهم دستهبندی است.
پس خارجبودن از دو بلوک، به معنای رهایی از نفوذ آنها نیست؛ این نکته برای شناخت جهان سوم مهم است.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۸
توسعه با کدام الگو؟
توسعه با کدام الگو؟
وقتی کشوری را «در حال توسعه» مینامند، قرار است به کدام مقصد برسد؟ این نامگذاری فقط وضعیت اقتصادی کشورها را توصیف نمیکند؛ تصویری هم از مسیر آیندهٔ آنها میدهد.
در این تقسیمبندی، کشورهای صنعتی و ثروتمند را توسعهیافته مینامند. کشورهای دیگر، در مقایسه با آنها، «عقبمانده»، «توسعهنیافته» یا «در حال توسعه» خوانده میشوند. نکتهٔ مهم این است که در این نگاه، کشورهای توسعهیافته الگو هستند و کشورهای دیگر باید راه آنها را دنبال کنند.
فرض کن برای سنجیدن پیشرفت همهٔ دانشآموزان، روش درسخواندن یک دانشآموز را معیار بگذارند و انتظار داشته باشند بقیه هم همان روش را دنبال کنند. اینجا هم فقط تفاوتها بیان نشده؛ یک الگو برای حرکت دیگران تعیین شده است. پس هنگام دیدن این اصطلاحها، از خودت بپرس: «چه کشورهایی معیار پیشرفت قرار گرفتهاند؟»
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۸
مرکز و پیرامون؛ مسیر ثروت
مرکز و پیرامون؛ مسیر ثروت
چطور ممکن است کشوری منابع ارزشمند داشته باشد، اما فقیر بماند؟ نگاه مرکز و پیرامون برای توضیح این وضعیت، رابطهٔ کشورها را بررسی میکند.
در این نگاه، کشورهای صنعتی و ثروتمند «مرکز» نامیده میشوند. طرفداران این دیدگاه معتقدند ضعف و فقر کشورهای «پیرامون» به عملکرد کشورهای مرکزی پیوند دارد؛ یعنی فقط نباید علت فقر را درون خود کشورهای فقیر جستوجو کرد.
برای تصور این رابطه، فرض کن منابع ارزشمند یک کشور استخراج شود، اما بخش بزرگی از ثروت حاصل به کشورهای مرکزی برسد. در این مثال، داشتن منابع لزوماً به رفاه مردم کشورِ صاحب منابع نمیانجامد.
بر اساس این دیدگاه، کشورهای مرکزی با بهرهکشی از پیرامون، بخشی از ثروت آن را به دست میآورند و برای تأمین رفاه کارگران و قشرهای ضعیف خود مصرف میکنند؛ در نتیجه، از شدت مشکلات داخلیشان میکاهند. سرمایهگذاریهای مشترک و معاهدات بینالمللی نیز میتوانند انتقال ثروت را آسان کنند. پس نکتهٔ اصلی، پیوند میان فقر پیرامون و کاهش مشکلات مرکز است.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۸
استعمار؛ فراتر از اقتصاد
استعمار؛ فراتر از اقتصاد
آیا برای شناخت رابطۀ کشورهای غنی و فقیر، فقط باید به پول، کارخانه و منابع طبیعی نگاه کنیم؟ کسانی که اصطلاحهای استعمارگر و استعمارزده را به کار میبرند، معتقدند این نگاه کافی نیست؛ باید بُعد فرهنگی این رابطه را هم دید.
در این دیدگاه، مشکل کشورهای فقیر تنها ضعف اقتصادی و صنعتی نیست؛ خودباختگی فرهنگی هم اهمیت دارد. خودباختگی یعنی جامعه ارزش فرهنگ و تواناییهای خودش را نبیند و فرهنگ جامعۀ مسلط را صرفاً به دلیل قدرت آن، برتر بداند.
مثلاً فرض کن کسی بگوید: «هر رسم و اندیشهای که از کشورهای قدرتمند بیاید، حتماً از داشتههای ما بهتر است.» این داوری بدون بررسی، نشانهای از خودباختگی است. البته آموختن از دیگران بهخودیخود خودباختگی نیست؛ تفاوت در این است که آگاهانه انتخاب کنیم یا داشتههای خود را بیارزش بدانیم.
پس این دو اصطلاح، توجه ما را از اقتصادِ تنها به اقتصاد و فرهنگ در کنار هم میبرند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۸۹
مثال حلشده
کشوری معادن ارزشمند دارد، اما بخش زیادی از ثروت حاصل از آنها به کشورهای صنعتی منتقل میشود و مردمش همچنان فقیرند. با نگاه «مرکز و پیرامون»، چگونه میتوان همزمانی منابع فراوان و فقر را توضیح داد؟
ابتدا میان «داشتن منابع» و «بهرهمندشدن مردم از ثروت منابع» تفاوت میگذاریم؛ این دو لزوماً همراه نیستند.
مسیر ثروت را دنبال میکنیم: در این موقعیت، بخش زیادی از ثروت بهجای باقیماندن در کشور صاحب منابع، به کشورهای صنعتی منتقل میشود.
با نگاه مرکز و پیرامون، این رابطه را توضیح میدهیم: انتقال ثروت، کشور پیرامونی را ضعیف نگه میدارد و به تأمین رفاه و کاهش مشکلات داخلی کشورهای مرکزی کمک میکند.
جواب: داشتن منابع طبیعی بهتنهایی رفاه را تضمین نمیکند؛ در نگاه مرکز و پیرامون، انتقال ثروت حاصل از این منابع به کشورهای مرکزی میتواند با تداوم فقر در کشور پیرامونی و تأمین رفاه در مرکز همراه شود.
نکات مهم
شمال و جنوب بیانگر شکاف کشورهای غنی و فقیر است، اما جهان اول و دوم و سوم جایگاه کشورها را نسبت به بلوکهای غرب و شرق نشان میدهد.
اصطلاحهای توسعهیافته و در حال توسعه، کشورهای صنعتی را الگو میگیرند؛ نگاه مرکز و پیرامون بر نقش بهرهکشی و انتقال ثروت در فقر پیرامون و رفاه مرکز تأکید دارد.
اصطلاحهای استعمارگر و استعمارزده، علاوه بر اقتصاد، بُعد فرهنگی چالش و خودباختگی فرهنگی را نیز برجسته میکنند.
درس ۶ · صفحهٔ ۹۱ تا ۹۲ · حدود ۹ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
درس یازدهم: بحرانهای اقتصادی و زیست محیطی
در این درس یاد میگیری بحران را از یک اختلال معمولی تشخیص بدهی، گسترش پیامدهای آن میان کشورها را توضیح بدهی و بحران اقتصادی را از چالش فقر و غنا متمایز کنی.
پیش از شروع
چطور ممکن است یک بحران در کشوری دیگر شروع شود، اما زندگی ما را هم بههم بریزد؛ حتی اگر در ایجادش نقشی نداشته باشیم؟
پیامدهای کارهای افراد و جوامع همیشه به خودشان محدود نمیشود. چون جوامع با هم ارتباط دارند، بحران هم میتواند از محل آغازش فراتر برود؛ بنابراین سهم کشورها در ایجاد یک بحران برابر نیست، اما پیامدهایش میتواند به همۀ آنها برسد.
بحران پشت مرز نمیماند
بحران پشت مرز نمیماند
آیا ممکن است کسی کاری کند، اما دردسرش نصیب دیگری شود؟ در حکایت آغاز درس، کسی از بام میافتد، اما گردن فردی که پایین بوده آسیب میبیند! این حکایت کمک میکند رابطۀ ایجاد یک مشکل و آسیبدیدن از آن را بهتر بفهمیم: این دو همیشه مربوط به یک نفر نیستند.
در جهان هم پیامدهای کارهای یک جامعه لزوماً در مرزهای همان جامعه نمیماند. مثلاً فرض کن آلودگیِ ایجادشده در یک کشور، همراه جریان رودخانه به کشور همسایه برسد؛ مردم آنجا هم آسیب میبینند، حتی اگر در ایجاد آلودگی نقشی نداشته باشند.
پس باید دو پرسش را جدا کنیم: چه کشورهایی در ایجاد بحران سهم دارند؟ و چه کشورهایی از آن آسیب میبینند؟ سهم کشورها در ایجاد بحران یکسان نیست، اما پیامدهای نامطلوب آن میتواند به کشورهای دیگر هم گسترش پیدا کند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۱
چه زمانی بحران داریم؟
چه زمانی بحران داریم؟
آیا هر مشکلی یک بحران است؟ نه؛ برای تشخیص بحران، باید ببینیم مشکل چه اثری بر تعادل کل نظام گذاشته است.
«نظام» مجموعهای از اجزای بههمپیوسته است که برای رسیدن به هدفی مشترک با هم ارتباط دارند؛ مثل بدن انسان، رایانه یا جامعه. در حالت طبیعی، این اجزا در کنار هم کار میکنند و نظام تعادل دارد.
مثلاً بدن تو ممکن است با یک سرماخوردگی خفیف روبهرو شود، اما همچنان بتواند فعالیتهای معمولش را انجام دهد. پس صرفِ بیمارشدن به معنای بحران نیست. اگر بیماری قابلکنترل نباشد و بدن را از وضعیت طبیعی خارج کند، وضعیت بحرانی میشود.
تغییرات درونی یا بیرونی میتوانند تعادل نظام را برهم بزنند. بنابراین، معیار اصلی این نیست که مشکل از کجا آمده یا فقط یک جزء آسیب دیده است؛ باید بپرسیم: آیا تعادل کل نظام بههم خورده است؟
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۱
زنجیرۀ پیامدهای اقتصادی
زنجیرۀ پیامدهای اقتصادی
بحران اقتصادی فقط مشکل یک فروشگاه یا یک کارخانه نیست؛ اختلالی است که نظام اقتصادی را درگیر میکند. برای فهم پیامدهای آن، از قدرت خرید شروع کنیم: یعنی مردم چقدر توان خرید کالا و خدمات دارند.
فرض کن خانوادههای زیادی دیگر نتوانند مثل قبل لباس بخرند. فروش لباس کم میشود و تولیدکنندگان بخشی از بازار فروششان را از دست میدهند. وقتی این وضعیت شدید و گسترده شود، کارخانهها ممکن است تعطیل شوند و کارگران شغلشان را از دست بدهند. پس مسئله از خرید کمتر خانوادهها به محل کار کارگران هم میرسد.
زنجیرۀ اصلی را اینطور دنبال کن:
کاهش شدید قدرت خرید ← کاهش فروش تولیدکنندگان ← تعطیلی کارخانهها ← بیکاری کارگران
دقت کن: کمشدن فروش یک مغازه، بهتنهایی نشانۀ بحران اقتصادی نیست؛ اینجا از اختلالی گسترده در نظام اقتصادی حرف میزنیم.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۲
بحران اقتصادی یا فقر و غنا؟
بحران اقتصادی یا فقر و غنا؟
آیا وجود افراد فقیر و ثروتمند در یک جامعه، بهتنهایی نشان میدهد که آن جامعه در بحران اقتصادی است؟ نه؛ باید این دو موضوع را از هم جدا کنیم.
چالش فقر و غنا همیشگی است؛ یعنی تفاوت میان فقیران و ثروتمندان، فقط به دورههای بحران محدود نیست. اما بحران اقتصادی اغلب متناوب است؛ یعنی در دورههایی پدید میآید و ممکن است پس از مهارشدن، دوباره رخ دهد. متناوببودن به معنای تکرار در فاصلههای زمانی دقیق و ثابت نیست.
برای نمونه، ممکن است در شهری کارخانهها فعال باشند و خریدوفروش جریان داشته باشد، اما برخی خانوادهها فقیر و برخی ثروتمند باشند. پس وجود فقر را نباید بهتنهایی نشانۀ بحران اقتصادی دانست.
در تاریخ سرمایهداری غرب نیز بحرانها چندین بار رخ دادهاند، اما شدت یکسانی نداشتهاند. بحران میان دو جنگ جهانی، نمونهای بسیار شدید بود. بنابراین، برای مقایسۀ بحران اقتصادی با چالش فقر و غنا، به دورهای یا همیشگیبودن آنها توجه کن.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۲
مثال حلشده
در یک جامعه، قدرت خرید مردم بهشدت کاهش یافته، کالاهای کارخانهها فروش نمیرود و تعدادی از کارخانهها تعطیل شدهاند. کسی میگوید: «بیکاری کارگران فقط به تصمیم صاحبان کارخانه مربوط است و ارتباطی با وضعیت مصرفکنندگان ندارد.» چگونه این توضیح را بررسی میکنی؟
از وضعیت مصرفکنندگان شروع میکنیم: کاهش قدرت خرید یعنی مردم توان کمتری برای خرید کالا دارند.
خرید کمتر مردم، بازار فروش تولیدکنندگان را کوچک میکند و کالاهای کمتری فروخته میشود.
ازدسترفتن بازار فروش میتواند به تعطیلی کارخانهها و در پی آن بیکاری کارگران بینجامد.
پس برای توضیح بیکاری در این موقعیت، باید ارتباط مصرفکنندگان، تولیدکنندگان و کارگران را ببینیم، نه اینکه فقط یک تصمیم را جدا از این زنجیره بررسی کنیم.
جواب: این توضیح کامل نیست؛ تعطیلی کارخانه و بیکاری میتواند بخشی از زنجیرۀ پیامدهای بحران اقتصادی باشد و فقط با تصمیم صاحبان کارخانه توضیح داده نمیشود.
نکات مهم
بحران زمانی رخ میدهد که تغییرات درونی یا بیرونی تعادل کل نظام را برهم بزنند و پیامدهای آن میتواند فراتر از محل آغازش گسترش یابد.
در بحران اقتصادی، کاهش شدید قدرت خرید به ازدسترفتن بازار فروش تولیدکنندگان، تعطیلی کارخانهها و بیکاری کارگران میانجامد.
بحرانهای اقتصادی در تاریخ سرمایهداری با شدتهای متفاوت تکرار شدهاند و برخلاف چالش همیشگی فقر و غنا، اغلب متناوباند.
درس ۷ · صفحهٔ ۹۲ تا ۹۴ · حدود ۱۲ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
بحرانهای اقتصادی
در این درس یاد میگیری بحران اقتصادی چگونه پدیدار میشود، چه تفاوت و پیوندی با چالش فقر و غنا دارد، چگونه جهانی میشود و فعالیتهای انسان چه آسیبهایی به محیطزیست میزند.
پیش از شروع
چطور ممکن است یک بحران اقتصادی در کشوری دور، به تعطیلی کارخانهای در کشور دیگر و بیکار شدن کارگرانش بینجامد؟
وقتی اقتصاد کشورها به هم وابسته باشد، کاهش خرید و فروش در یک کشور میتواند بر تولید و اشتغال کشورهای دیگر اثر بگذارد. به همین دلیل، بحران اقتصادی همیشه پشت مرزهای کشور آغازکننده باقی نمیماند.
از کاهش خرید تا بیکاری
از کاهش خرید تا بیکاری
اگر مردم هنوز به کفش نیاز داشته باشند، آیا ممکن است یک کارخانهٔ کفش تعطیل شود؟ بله؛ نیاز داشتن با توان خرید داشتن فرق دارد.
بحران اقتصادی یعنی فعالیتهای نظام اقتصادی دچار اختلال شود. در چنین وضعی، قدرت خرید مصرفکنندگان بهشدت پایین میآید؛ یعنی مردم کمتر میتوانند کالاها و خدمات موردنیازشان را بخرند.
مثلاً خانوادهای را تصور کن که خرید کفش تازه را عقب میاندازد. اگر خانوادههای زیادی همین کار را بکنند، کفشهای کمتری فروخته میشود. کارخانه مشتری کافی برای محصولاتش ندارد و ممکن است ناچار به تعطیلی شود؛ در نتیجه، کارگرانش بیکار میشوند.
پس این زنجیره را به خاطر بسپار: کاهش قدرت خرید ← کاهش فروش تولیدکنندگان ← تعطیلی کارخانهها و بیکاری. مشکل فقط به خریدار یا فروشنده محدود نمیماند؛ اختلال در یک بخش، به بخشهای دیگر هم آسیب میزند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۲
بحران دورهای، نابرابری همیشگی
بحران دورهای، نابرابری همیشگی
آیا وقتی بحران اقتصادی فروکش میکند، فاصلهٔ فقیر و ثروتمند هم از بین میرود؟ برای پاسخ، باید زمان و تداوم این دو چالش را مقایسه کنیم.
در تاریخ اقتصاد سرمایهداری غرب، بحرانهای اقتصادی هر چند وقت یکبار و با شدتهای متفاوت رخ دادهاند؛ یعنی اقتصاد همیشه در وضعیت بحران نیست. به این ویژگی، متناوب بودن میگوییم. برای نمونه، نخستین بحران اقتصادی در انگلستان در سال میلادی رخ داد و یکی از مهمترین بحرانها در فاصلهٔ سالهای تا میلادی اتفاق افتاد.
اما چالش فقر و غنا در این نظام، همیشگی است؛ یعنی وجود گروههای فقیر و ثروتمند و فاصلهٔ میان آنها، به دورههای بحران محدود نمیشود.
فرض کن کارخانههای یک شهر پس از رکود دوباره رونق بگیرند. این بهبود، بهتنهایی به معنای از بین رفتن فاصلهٔ فقیر و ثروتمند نیست. پس «پایان بحران اقتصادی» را نباید با «پایان چالش فقر و غنا» یکی بدانیم.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۲
آسیب همگانی، فشار نابرابر
آسیب همگانی، فشار نابرابر
آیا وقتی میگوییم بحران اقتصادی به تمام جامعه آسیب میزند، منظورمان این است که همه به یک اندازه زیان میبینند؟ نه؛ گستردگی آسیب با برابر بودن فشار فرق دارد.
در چالش فقر و غنا، آسیبها متوجه قشرهای فقیر و ضعیفاند؛ اما در بحران اقتصادی، سرمایهداران هم ممکن است بازار فروش و بخشی از سرمایهٔ خود را از دست بدهند. بااینحال، آنان ابزارهایی دارند که میتوانند به کمکشان فشار بحران را به قشرهای ضعیف و تولیدکنندگان خرد منتقل کنند.
مثلاً صاحب یک شرکت بزرگ ممکن است برای کاهش هزینهها، تعدادی از کارگران را اخراج کند یا خرید از کارگاههای کوچک را کاهش دهد. در این مثال، شرکت هم زیان دیده است، ولی بخشی از فشار آن به کارگران و کارگاههای کوچک منتقل میشود.
پس آسیب همگانی الزاماً فشار برابر نیست؛ بحران اقتصادی میتواند با سنگینتر کردن فشار بر گروههای ضعیف، چالش فقر و غنا را تشدید کند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۳
بحرانها پشت مرز نمیمانند
بحرانها پشت مرز نمیمانند
اگر اقتصاد یک کشور دچار بحران شود، چرا کشورهای دیگر هم آسیب میبینند؟ اقتصاد جهانی، فعالیتهای اقتصادی کشورها را به هم پیوند میدهد. در گذشته، بحرانهای اقتصادی بیشتر به کشورهای غربی محدود بودند و از شرایط داخلی همان کشورها تأثیر میگرفتند؛ اما با گسترش ارتباطات اقتصادی، پیامدهای بحران هم از مرزها عبور کردند.
مثلاً کارخانهای را تصور کن که بخشی از محصولاتش را به کشور دیگری میفروشد. اگر در کشور خریدار بحران رخ دهد و سفارشها کم شود، این کارخانه نیز ممکن است تولیدش را کاهش دهد. پس لازم نیست بحران در کشور خودِ کارخانه آغاز شده باشد تا به آن آسیب بزند. کاهش اهمیت مرزها در اینجا یعنی مرز سیاسی نمیتواند جلوی سرایت پیامدهای اقتصادی را بگیرد، نه اینکه مرزها از بین رفتهاند.
بحرانِ مهارنشده میتواند پیامد سیاسی هم داشته باشد: گسترش اختلالهای اقتصادی ممکن است حکومتها را با خطر فروپاشی روبهرو کند؛ البته این نتیجه برای هر بحرانی قطعی نیست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۳
چالش جهانی محیطزیست
چالش جهانی محیطزیست
چالشهای جهانی فقط اقتصادی نیستند؛ محیط طبیعیِ زندگی ما هم با آسیبهای گسترده روبهروست. در دویست سال اخیر، فعالیتهای انسان تغییرات بزرگی در محیطزیست ایجاد کرده است. وقتی تولید و مصرف با آلودگی و استفادهٔ بیرویه از طبیعت همراه شود، آب، هوا، خاک و موجودات زنده آسیب میبینند.
برای نمونه، یک کیسهٔ پلاستیکی را تصور کن که پس از خرید دور انداخته میشود. اگر به رودخانه و سپس دریا برسد، فقط محل زندگی ما را آلوده نکرده است؛ میتواند زندگی جانوران دریایی را هم تهدید کند.
آسیبهای محیطزیستی شکلهای گوناگونی دارند:
آلودگی: مانند آلوده شدن هوا، آب و خاک با مواد زیانآور.
کاهش منابع: مانند مصرف بیرویهٔ منابع طبیعی تجدیدناپذیر.
تهدید حیات: مانند در معرض نابودی قرار گرفتن گونههای گیاهی و جانوری.
پس مسئله فقط کثیف شدن محیط نیست؛ فعالیت انسان میتواند منابع و شرایط لازم برای ادامهٔ زندگی را نیز به خطر بیندازد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۴
مثال حلشده
کارخانهای بخشی از محصولاتش را به کشور دیگری صادر میکند. با وقوع بحران اقتصادی در کشور خریدار، سفارشها کم میشود و کارخانه تعدادی از کارگرانش را بیکار میکند. چگونه بحرانی در خارج از کشور به بیکاری این کارگران انجامیده است؟
بحران در کشور خریدار، قدرت خرید مصرفکنندگان آن کشور را کاهش میدهد.
کاهش خرید باعث میشود سفارش کمتری به کارخانهٔ صادرکننده برسد و بازار فروش آن کوچکتر شود.
با افت فروش، فعالیت کارخانه کاهش مییابد و ممکن است بخشی از کارگران بیکار شوند.
پس ارتباط اقتصادی میان کشورها راه انتقال پیامدهای بحران است؛ مرز سیاسی مانع قطعی سرایت بحران نیست.
جواب: پیوندهای اقتصاد جهانی میتواند بحران کشور خریدار را به کشور صادرکننده منتقل کند؛ افت سفارشها نیز فروش کارخانه را کاهش میدهد و شغل کارگران را تهدید میکند.
نکات مهم
بحران اقتصادی با افت قدرت خرید و فروش، به تعطیلی کارخانهها و بیکاری میانجامد و برخلاف چالش همیشگی فقر و غنا، اغلب متناوب است.
بحران اقتصادی در اقتصاد جهانی از مرزها عبور میکند، فشارش میتواند بیشتر به ضعیفان منتقل شود و مهار نشدن آن حتی حکومتها را به خطر بیندازد.
فعالیتهای انسان میتواند با آلوده کردن محیط، کاهش منابع طبیعی و تهدید گیاهان و جانوران، بحرانهای زیستمحیطی ایجاد کند.
درس ۸ · صفحهٔ ۹۴ تا ۹۸ · حدود ۱۵ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
بحرانهای زیستمحیطی
در این درس یاد میگیری بحرانهای زیستمحیطی را بشناسی، ارتباط آنها را با نگاه انسان مدرن به طبیعت توضیح بدهی و پیامدهای اجتماعی و جهانی آنها را تحلیل کنی.
پیش از شروع
اگر کشوری زبالههای سمّی خود را به کشوری دیگر بفرستد، آیا مشکل محیطزیست را حل کرده است؟ این ماجرا چه ارتباطی با نابرابری میان کشورها دارد؟
با جابهجایی زباله، خطر آن از بین نمیرود؛ فقط مردم و سرزمین دیگری در معرض آسیب قرار میگیرند. در این درس میبینی که بحران محیطزیست فقط مسئلهٔ آب و خاک نیست و میتواند با فقر، نابرابری و روابط قدرت میان کشورها پیوند بخورد.
محیطزیست؛ فراتر از جنگلها
محیطزیست؛ فراتر از جنگلها
وقتی میگویی «محیطزیست»، فقط جنگل و جانوران دور از شهر را تصور میکنی؟ محیطزیست، محیط طبیعی زندگی ماست؛ پس هوایی که نفس میکشیم، آبی که مینوشیم و خاکی که غذایمان در آن رشد میکند، هم بخشی از آن هستند.
آسیبهای زیستمحیطی شکلهای گوناگونی دارند: آلودهشدن هوا، کاهش منابع آب، مسمومشدن خاک و بهخطرافتادن زندگی گیاهان و جانوران. وقتی این آسیبها زندگی انسان و دیگر موجودات را بهطور جدی تهدید میکنند، با بحران زیستمحیطی روبهرو هستیم.
مثلاً اگر مواد سمّی وارد آب یک رودخانه شوند، فقط ماهیها آسیب نمیبینند؛ استفاده از آن آب برای آشامیدن یا کشاورزی هم میتواند سلامت انسانها را تهدید کند. بنابراین، مراقبت از محیطزیست کاری جدا از مراقبت از زندگی خودمان نیست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۴
از شهر صنعتی تا بحران جهانی
از شهر صنعتی تا بحران جهانی
آیا آلودگی کنار یک کارخانه، همیشه همانجا باقی میماند؟ برای فهمیدن گسترش بحران، باید محل آغاز آن را از دامنهٔ امروزی آن جدا کنیم.
شهرهای صنعتی نخستین مراکزی بودند که با آلودگیهای زیستمحیطی روبهرو شدند. با انقلاب صنعتی، انسان توان بیشتری برای تغییر طبیعت پیدا کرد و امیدوار بود بر آن مسلط شود؛ اما این تغییرات، مشکلاتی هم به همراه آورد و رابطهٔ متقابل انسان و طبیعت را دچار اختلال کرد.
با گسترش زندگی مدرن در جهان، آسیبهای زیستمحیطی نیز گسترش یافتند. امروزه این بحرانها به شهرهای صنعتی یا منطقهای خاص محدود نیستند و آب، خاک و هوا را در سراسر جهان درگیر میکنند.
برای نمونه، دود یک مرکز صنعتی میتواند با باد از محل تولیدش دور شود؛ پس مرز شهر، دیواری در برابر آلودگی نیست. شهری بودنِ نقطهٔ آغاز، به معنای محلی ماندن بحران نیست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۵
نگاه به طبیعت چه فرقی میکند؟
نگاه به طبیعت چه فرقی میکند؟
فرض کن کنار یک جنگل ایستادهای. آیا آن را فقط منبع چوب میبینی یا برای آن ارزشی فراتر از کاربردش برای انسان قائلی؟ برداشت ما از طبیعت، بر شیوهٔ رفتارمان با آن اثر میگذارد.
کتاب سه نگاه را مقایسه میکند:
نگاه مدرن: طبیعت چیزی بیجان و در اختیار انسان تلقی میشود؛ انسان گمان میکند با تسلط بر آن میتواند همهٔ مشکلاتش را حل کند.
نگاه توحیدی: موجودات طبیعی نشانههای خداوندند، او را تسبیح میکنند و به سوی او بازمیگردند؛ پس طبیعت فقط وسیلهٔ مصرف انسان نیست.
نگاه اساطیری: طبیعت دارای نیروها و ابعاد ماورایی دانسته میشود، نه صرفاً مادهای خام و بیجان.
بنابراین، نگاه توحیدی و اساطیری یکسان نیستند، هرچند هر دو با نگاه صرفاً مادی به طبیعت تفاوت دارند. کتاب، نگاه مدرن را یکی از ریشههای بحران معرفی میکند: وقتی تصرف در طبیعت بیحد تصور شود، افزایش توان صنعتی میتواند در کنار آسایش بیشتر، آسیبهای جبرانناپذیر هم ایجاد کند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۵
وقتی آسیب طبیعت، اجتماعی میشود
وقتی آسیب طبیعت، اجتماعی میشود
خشکشدن یک رودخانه فقط مسئلهٔ آب و ماهیها نیست؛ زندگی مردم کنار آن هم تغییر میکند. تصور کن کشاورزان یک روستا بهدلیل کمبود آب، محصول کمتری برداشت کنند. درآمدشان کاهش مییابد و ممکن است برخی برای پیدا کردن کار به شهر مهاجرت کنند. اگر کار و مسکن مناسب فراهم نباشد، احتمال بیکاری، فقر و حاشیهنشینی بیشتر میشود.
این مثال نشان میدهد بحرانی که از رابطهٔ انسان و طبیعت آغاز شده، میتواند به روابط انسانها و جوامع سرایت کند. حتی اختلاف بر سر منابع آب ممکن است به اختلافات سیاسی میان مناطق یا کشورها بینجامد.
برای چارهاندیشی، همایشهای بینالمللی متعددی برگزار شده است؛ اما بنا بر متن درس، این همایشها نتوانستهاند از شتاب بحران بکاهند. در کنار آنها، اعتراضها و واکنشهای مردم نیز به شکلگیری جنبشهای اجتماعی جدیدِ حامی محیطزیست انجامیده است. پس محیطزیست فقط موضوعی طبیعی نیست؛ مسئلهای اجتماعی هم هست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۶
استعمار سمّی؛ انتقال خطر به دیگران
استعمار سمّی؛ انتقال خطر به دیگران
به پرسش آغاز درس برگردیم: آیا فرستادن زبالههای سمّی به کشوری دیگر، مشکل را حل میکند؟ جابهجایی زباله، به معنای برطرفکردن خطر آن نیست. ممکن است محل تولید زباله پاکتر بماند، اما آب، خاک و سلامت مردمِ مقصد به خطر بیفتد.
کتاب توضیح میدهد که برخی کشورهای صنعتی، زبالههای خطرناک خود را به کشورهای فقیر میفرستند. نیاز مالی یا کماطلاعی در کشورهای مقصد میتواند پذیرش این زبالهها را آسانتر کند. برخی جنبشهای حامی محیطزیست، این انتقال نابرابرِ خطر را «استعمار سمّی» مینامند: جامعهای برای حفظ محیط زندگی خود، سرزمین و مردم جامعهای دیگر را در معرض آسیب قرار میدهد.
برای درک موضوع، تصور کن کسی برای تمیز نگهداشتن حیاط خودش، زبالههای خطرناک را در حیاط همسایهٔ نیازمندش بریزد و پول کمی هم بدهد. پرداخت پول، خطر را از بین نمیبرد.
«پیمان باسل» تلاشی بینالمللی برای جلوگیری از انتقال این زبالهها به کشورهای فقیر بود؛ اما نپذیرفتن پیمان یا دورزدن قوانین، مانع پایانیافتن این تجارت شد. پس این بحران، هم زیستمحیطی است و هم به نابرابری و روابط قدرت مربوط میشود.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۶
مثال حلشده
فرض کن در منطقهای، خشکسالی طولانی تولید محصولات کشاورزی را کاهش داده است. تعدادی از خانوادهها به حاشیهٔ شهر مهاجرت کردهاند و شغل پایداری ندارند. چرا رسیدگی به این وضعیت نباید فقط به تأمین آب محدود شود؟
نقطهٔ آغاز را مشخص میکنیم: خشکسالی یک آسیب زیستمحیطی است که منابع آب و فعالیت کشاورزی را تحت تأثیر قرار میدهد.
پیامد اقتصادی را پیدا میکنیم: کاهش محصول میتواند درآمد و فرصتهای شغلی کشاورزان را کم کند.
پیامد اجتماعی را دنبال میکنیم: از دست رفتن معیشت میتواند به مهاجرت، حاشیهنشینی و افزایش خطر فقر بینجامد.
نتیجه میگیریم: چون آسیب از رابطهٔ انسان و طبیعت به روابط اجتماعی و اقتصادی سرایت کرده، راهکار نیز باید هم به منابع آب و هم به معیشت و اشتغال مردم توجه کند.
جواب: خشکسالی در این مثال فقط مسئلهای طبیعی نیست؛ با آسیبزدن به معیشت، به مهاجرت و مشکلات اجتماعی نیز میانجامد، بنابراین رسیدگی به آن هم حفاظت از منابع آب و هم توجه به زندگی و اشتغال مردم را میطلبد.
نکات مهم
محیطزیست شامل محیط طبیعی زندگی ماست و بحرانهای آن با گسترش زندگی مدرن از شهرهای صنعتی به سراسر جهان گسترش یافتهاند.
کتاب، نگاه مدرن به طبیعت بهعنوان مادهٔ خامِ قابل تصرف را از ریشههای بحران میداند و آن را با نگاه توحیدی و اساطیری مقایسه میکند.
بحران زیستمحیطی میتواند به مهاجرت، فقر و اختلافات سیاسی بینجامد و صدور زبالههای سمّی به کشورهای فقیر، نمونهای از پیوند آن با نابرابری و سلطه است.
درس ۹ · صفحهٔ ۹۸ تا ۹۹ · حدود ۱۱ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
درس دوازدهم: بحرانهای معرفتی و معنوی
در این درس یاد میگیری بحرانهای معرفتی و معنوی به کدام لایۀ فرهنگ مربوطاند و چگونه تغییر راههای شناخت و آشکار شدن محدودیتها و مبانی غیرتجربی علم، در روایت کتاب به بحران معرفتی جدید غرب انجامید.
پیش از شروع
آیا با آزمایش و مشاهده میتوان فهمید چه کاری «درست» است و زندگی چه معنایی دارد؟ اگر علم تجربی نتواند به همۀ پرسشها پاسخ بدهد، چه اتفاقی برای فرهنگی میافتد که آن را تنها راه شناخت میداند؟
علم تجربی برای شناخت پدیدههای قابل مشاهده توانمند است، اما نمیتواند بهتنهایی دربارۀ همۀ پرسشها، از جمله پرسشهای ارزشی، داوری کند. کتاب توضیح میدهد که آشکار شدن محدودیتها و مبانی غیرتجربی این علم، ادعای «تنها راه شناخت بودن» آن را زیر سؤال برد و بحرانی در لایههای عمیق فرهنگ غرب پدید آورد.
بحران در کدام لایۀ فرهنگ؟
بحران در کدام لایۀ فرهنگ؟
اگر در یک جمع دوستانه، اختلاف بر سر شیوۀ سلامکردن باشد، مسئله با اختلاف بر سر «چه چیزی در زندگی ارزشمند است؟» فرق دارد. اولی به رفتارهای آشکار نزدیکتر است؛ دومی به باورها و ارزشهای بنیادی مربوط میشود. فرهنگ هم لایههای سطحی و عمیق دارد.
در تحلیل کتاب، چالشهای جهانی ریشهای درونی در فرهنگ غرب دارند؛ یعنی حاصل برخورد با فرهنگهای دیگر نیستند. این چالشها بهتدریج آشکار میشوند و پیدایش چالشی تازه، لزوماً چالشهای قبلی را از بین نمیبرد.
کتاب، سکولاریسم، اومانیسم و روشنگری را عمیقترین لایۀ هویتی فرهنگ معاصر غرب معرفی میکند. نکتۀ مهم این است: همۀ چالشهای جهانی از این لایه ریشه میگیرند، اما بحرانهای معرفتی و معنوی مستقیماً به خودِ این لایه تعلق دارند. پس نباید «ریشهداشتن در یک لایه» را با «مربوطبودن مستقیم به همان لایه» یکی بگیریم؛ این بحرانها خودِ بنیادهای شناخت و معنای زندگی را درگیر میکنند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۸
دگرگونی راههای شناخت
دگرگونی راههای شناخت
وقتی میپرسی «از کجا بدانم این حرف درست است؟»، در واقع دنبال راه معتبر شناخت میگردی. مثلاً برای فهمیدن دمای آب، آن را اندازه میگیری؛ اما برای بررسی درستی یک استدلال، رابطهٔ دلیل و نتیجه را میسنجی. پس استدلال عقلی و مشاهدهٔ تجربی یکسان نیستند.
در روایت کتاب، مسیر تغییر راههای معتبر شناخت در غرب سه مرحله داشت:
قرون وسطی: کتاب مقدس و شهود آباء کلیسا بیشترین اعتبار را داشتند و عقل و تجربه نادیده گرفته میشدند.
رنسانس و پس از آن: اعتبار روش پیشین زیر سؤال رفت. برای عبور از بحران، وحی و شهود از شناخت علمی کنار گذاشته شدند و عقل و تجربه معتبر شمرده شدند.
قرنهای نوزدهم و بیستم: اعتبار شناخت عقلی نیز پایدار نماند و فقط حس و تجربه راه شناخت علمی به شمار آمدند.
نکتۀ مهم این است: ابتدا عقل و تجربه با هم پذیرفته شدند؛ سپس شناخت علمی به حس و تجربه محدود شد. این دو مرحله را با هم اشتباه نگیر.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
وقتی یک روش، تنها راه شمرده شد
وقتی یک روش، تنها راه شمرده شد
فرض کن کسی بگوید: «فقط مطالبی که با مشاهده و آزمایش بررسی میشوند، شناخت معتبرند.» او صرفاً از ارزش روش تجربی دفاع نمیکند؛ بلکه راههای دیگر شناخت را هم کنار میگذارد. تفاوت این دو ادعا مهم است: مفید بودن یک روش، با تنها راه بودن آن یکسان نیست.
در روایت کتاب، جامعهشناسان قرن نوزدهم چنین نگاه انحصاریای داشتند. آنان میخواستند حتی دربارۀ گفتههای پیامبران از راه وحی یا نتیجهگیریهای عالمان با استدلال عقلی، با روش حسی و تجربی داوری کنند. چون روش خود را تنها راه درست میشمردند، آگاهیها و علوم جوامع دیگر را غیرعلمی میدانستند.
پیامد این نگاه فقط علمی نبود؛ فرهنگی هم بود. وقتی دانش فرهنگهای دیگر بیاعتبار شمرده میشد، این تصور به نخبگان آن جوامع القا میشد که برای پیشرفت، تنها یک مسیر دارند: پیروی از فرهنگ غرب.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
مرزهای علم تجربی
مرزهای علم تجربی
فرض کن با مشاهده و بررسی بفهمیم مصرف زیاد آب در یک محله، ذخیرۀ آب را کاهش میدهد. اما آیا همین بررسی بهتنهایی ثابت میکند که «باید آب را عادلانه تقسیم کنیم»؟ پرسش اول دربارۀ اتفاقی قابل مشاهده است؛ پرسش دوم دربارۀ ارزشها و کاری است که باید انجام دهیم.
داوری ارزشی یعنی قضاوت دربارۀ خوب و بد یا باید و نباید. علم تجربی میتواند پیامدهای یک کار را بررسی کند، اما نتایج آزمایش و مشاهده بهتنهایی برای تعیین خوب و بد کافی نیستند.
در روایت کتاب، در نیمۀ اول قرن بیستم این محدودیت روشن شد؛ بنابراین علم تجربی از داوری ارزشی دست برداشت و به بررسی امور طبیعی محدود شد. محدود بودن با بیفایده بودن فرق دارد: مسئله این نبود که علم تجربی دیگر چیزی نمیآموزد؛ بلکه نمیتوانست بهتنهایی پاسخگوی همۀ انواع پرسشها باشد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
از تردید علمی تا بحران هویتی
از تردید علمی تا بحران هویتی
گاهی پرسش فقط این نیست که «یک روش چه چیزهایی را نمیتواند بشناسد؟»؛ بلکه میپرسیم «خودِ این روش بر چه پایههایی استوار است؟»
در روایت کتاب، در نیمۀ دوم قرن بیستم روشن شد که علم تجربی هم مبانی غیرتجربی دارد؛ یعنی همۀ پیشفرضهایش را از مشاهده و آزمایش به دست نمیآورد. برای نزدیک شدن به موضوع، ساختمانی را تصور کن: بررسی اتاقها با بررسی پیِ ساختمان فرق دارد. این بار پرسشها متوجه «پی» علم مدرن شده بود.
نتیجۀ این تردید، در تحلیل کتاب، آن بود که تفسیر علم تجربی غربی از طبیعت، تنها تفسیر ممکن دانسته نشد؛ تفسیرهای متناسب با فرهنگهای دیگر نیز ممکن شمرده شدند. این سخن به معنای بیفایده بودن آزمایش نیست؛ بحث بر سر انحصاری دانستن یک تفسیر است.
چون این مبانی با روشنگری و بنیانهای هویتی فرهنگ غرب پیوند داشتند، تردید در آنها فقط مسئلهای علمی باقی نماند؛ به عمیقترین لایۀ فرهنگ نیز رسید.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
مثال حلشده
در یک گفتوگوی کلاسی، یک نفر میگوید: «علم تجربی نمیتواند بهتنهایی دربارۀ ارزشها داوری کند.» نفر دیگر میگوید: «تفسیر علمی غرب از طبیعت، تنها تفسیر ممکن نیست.» آیا این دو سخن به یک مرحله از بحران معرفتی اشاره دارند؟
موضوع سخن اول را مشخص میکنیم: پرسش از محدودۀ توانایی علم تجربی و امکان داوری آن دربارۀ ارزشهاست.
آن را با روایت کتاب تطبیق میدهیم: در نیمۀ اول قرن بیستم، روشن شدن محدودیتها باعث شد علم از داوری ارزشی دست بردارد.
موضوع سخن دوم را جدا میکنیم: پرسش از یگانه بودن تفسیر غربی از طبیعت است، نه صرفاً محدودۀ کاربرد علم.
آن را با مرحلۀ بعد پیوند میدهیم: در نیمۀ دوم قرن بیستم، آشکار شدن مبانی غیرتجربی علم امکان تفسیرهای متناسب با فرهنگهای دیگر را مطرح کرد.
جواب: نه؛ کنار گذاشتن داوری ارزشی به محدودیت توانایی علم تجربی مربوط است، اما پذیرش امکان تفسیرهای دیگر به آشکار شدن مبانی غیرتجربی آن مربوط میشود؛ اینها دو مرحلۀ متمایز در روایت کتاباند.
نکات مهم
در تحلیل کتاب، چالشهای جهانی ریشۀ درونی دارند و بحرانهای معرفتی و معنوی مستقیماً به عمیقترین لایۀ هویتی فرهنگ غرب مربوطاند.
در روایت کتاب، راه معتبر شناخت از کتاب مقدس و شهود آباء کلیسا به عقل و تجربه تغییر کرد و سپس به حس و تجربه محدود شد.
آشکار شدن محدودیتها و مبانی غیرتجربی علم، ادعای انحصاری بودن شناخت تجربی و بنیانهای روشنگری را زیر سؤال برد و به بحران معرفتی جدید انجامید.
درس ۱۰ · صفحهٔ ۹۹ تا ۱۰۰ · حدود ۱۲ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
بحران معرفتی
در این درس یاد میگیری مسیر شکلگیری بحران معرفتی جدید غرب را توضیح بدهی و دو بُعد آن، یعنی افول روشنگری و ناسازگاری توان معرفتی با نیازهای اقتصادی و سیاسی، را از هم تشخیص بدهی.
پیش از شروع
اگر علم تجربی را تنها راه معتبر شناخت بدانیم، اما معلوم شود که خودش به پیشفرضهای غیرتجربی تکیه دارد، چه پرسشی دربارهٔ اعتبار این ادعا پیش میآید؟
آنوقت باید بپرسیم آیا میتوان همهٔ شناختهای غیرتجربی را نامعتبر دانست، درحالیکه خود علم تجربی به آنها وابسته است؟ کتاب، آشکارشدن این وابستگی و محدودیتهای علم تجربی را آغاز بحران معرفتی جدید غرب میداند؛ بحرانی که هم مبانی اندیشهٔ مدرن و هم توجیه حضور جهانی غرب را به چالش کشید.
تغییر معیار شناخت معتبر
تغییر معیار شناخت معتبر
وقتی میپرسی «از کجا میدانیم؟»، در واقع دنبال راه معتبر شناخت هستی. مثلاً برای فهمیدن دمای هوا سراغ اندازهگیری میروی، اما برای بررسی درستی یک استدلال، از عقل کمک میگیری.
در روایت کتاب، معیار شناخت معتبر در غرب این مسیر را طی کرد:
قرون وسطی: کتاب مقدس و شهود آباء کلیسا معتبرترین راه شناخت بودند و عقل و تجربه نادیده گرفته میشدند.
دوران رنسانس و پس از آن: اعتبار روش پیشین زیر سؤال رفت. برای عبور از بحران، وحی و شهود از شناخت علمی کنار گذاشته شدند و عقل و تجربه معتبر شمرده شدند.
قرنهای نوزدهم و بیستم: شناخت عقلی جدید نیز جایگاه پیشینش را از دست داد و فقط شناخت حسی و تجربی، علمی دانسته شد.
پس نکته فقط تغییر چند نظریه نبود؛ معیارِ علمیبودن شناخت تغییر کرد. دقت کن: مرحلهٔ «عقل و تجربه» با مرحلهٔ «فقط حس و تجربه» یکی نیست؛ در مرحلهٔ دوم، استدلال عقلیِ مستقل از تجربه دیگر راه شناخت علمی به شمار نمیآمد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
علم تجربی و پرسش از مبانی آن
علم تجربی و پرسش از مبانی آن
آیا با آزمایش میتوان فهمید «چه چیزی رخ میدهد» و «چه کاری درست است»؟ مثلاً مشاهده میتواند پیامدهای تقلب در امتحان را نشان دهد؛ اما آیا همین مشاهده، بهتنهایی، برای داوری دربارهٔ درست یا نادرست بودن تقلب کافی است؟ این تفاوت، نمونهای برای فهم محدودیت علم تجربی است.
در روایت کتاب، بحران معرفتی جدید با آشکارشدن دو نکته آغاز شد:
علم تجربی پاسخگوی همهٔ پرسشها نیست. در نیمهٔ اول قرن بیستم، با روشنشدن محدودیتهایش، از داوریهای ارزشی کنار کشید و به امور طبیعی محدود شد.
علم تجربی به مبانی غیرتجربی وابسته است. یعنی خودش بر شناختها و پیشفرضهایی تکیه دارد که همگی از راه حس و آزمایش به دست نیامدهاند. این وابستگی در نیمهٔ دوم قرن بیستم آشکار شد.
پس مسئله این نبود که آزمایش دیگر فایده ندارد؛ مسئله، ادعای «تنها راه شناخت بودن» آن بود. همچنین این ادعا زیر سؤال رفت که علم تجربی غربی، تنها تفسیر ممکن از طبیعت است؛ تفسیرهای متناسب با فرهنگهای دیگر نیز ممکن دانسته شدند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۹۹
افول روشنگری و پیدایش پسامدرن
افول روشنگری و پیدایش پسامدرن
چرا پرسش دربارهٔ مبانی علم تجربی، فقط بحثی دربارۀ یک روش علمی نبود؟ چون در روایت کتاب، روشنگری مدرن از قرن نوزدهم بر حس و تجربه تکیه داشت و شناخت غیرتجربی را علمی نمیدانست. پس این معیار، بخشی از هویت معرفتی جهان مدرن بود؛ یعنی مشخص میکرد چه شناختی را معتبر و علمی بشمارد.
وقتی روشن شد علم تجربی خودش به معرفتهای غیرتجربی وابسته است، استقلال آن زیر سؤال رفت. در نتیجه، تردید از یک روش شناخت فراتر رفت و به پایههای هویت جهان مدرن رسید.
برای نزدیکشدن به موضوع، مدرسهای را تصور کن که فقط نتایج آزمون کتبی را معتبر میداند؛ اما بعد معلوم میشود طراحی همان آزمون بر معیارهایی بیرون از آن تکیه دارد. حالا پرسش فقط دربارهٔ یک آزمون نیست؛ معیار اصلی مدرسه هم محل بحث میشود.
کتاب متفکرانی را که در اصل روشنگری علم مدرن تردید کردند و از اصول آن فراتر رفتند، پسامدرن یا پسامدرنگرا مینامد. پس این نام صرفاً به معنای «دانشمندان جدیدتر» نیست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۰
گسترش جهانی، ناتوانی در توجیه
گسترش جهانی، ناتوانی در توجیه
آیا گستردگی قدرت یک جامعه، حتماً به معنای توانایی آن در دفاع فکری از کارهایش است؟ قدرتِ عمل با توانِ توجیه یکسان نیست. توجیه در اینجا یعنی آوردن دلیل برای موجه نشاندادن حضور و عملکرد خود.
طبق روایت کتاب، هنگامی که متفکران پسامدرن در مبانی فرهنگ غرب تردید کردند، اقتصاد و سیاست غرب حضوری جهانی پیدا کرده بود. این حضور به پشتوانهای علمی و فکری نیاز داشت؛ اما اندیشههای پسامدرن ظرفیت فراهمکردن چنین پشتوانهای را نداشتند.
برای نزدیکشدن به موضوع، گروهی دانشآموزی را تصور کن که میخواهد برای تمام کلاسهای مدرسه تصمیم بگیرد، اما نمیتواند دلیل قانعکنندهای بیاورد که چرا تصمیمهایش باید برای همه معتبر باشد. گستردگی فعالیت گروه، جای دلیل را نمیگیرد.
پس بُعد دوم بحران، ناسازگاری میان نیازهای اقتصادی و سیاسی غرب و توان معرفتی آن است؛ نه اینکه اقتصاد و سیاست غرب دیگر حضور جهانی نداشتند، بلکه نمیتوانستند توجیه معرفتیِ لازم برای این حضور را فراهم کنند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۰
مثال حلشده
دانشآموزی میگوید: «وقتی اقتصاد و سیاست یک فرهنگ در جهان گسترش یافته، پس آن فرهنگ حتماً توان معرفتی لازم برای توجیه این حضور را هم دارد.» با توجه به درس، استدلال او را بررسی کن.
ابتدا دو موضوع را جدا میکنیم: گسترش عملی اقتصاد و سیاست، و توان فکری برای توجیه این گسترش.
حضور گسترده در جهان، نیاز به توجیه را ایجاد میکند؛ اما وجود این نیاز به معنای برآوردهشدن آن نیست.
طبق روایت کتاب، درست در زمان جهانیشدن اقتصاد و سیاست غرب، متفکران پسامدرن در اصول و مبانی فرهنگ غرب تردید کردند.
بنابراین، ممکن است حضور اقتصادی و سیاسی گسترده باشد، اما توان معرفتی لازم برای دفاع از آن وجود نداشته باشد؛ پس نتیجهگیری دانشآموز الزامی نیست.
جواب: این استدلال درست نیست؛ قدرت و گسترش اقتصادی و سیاسی بهتنهایی نشاندهندهٔ توان معرفتی برای توجیه آن نیست و فاصلهٔ این دو، همان بُعد دوم بحران معرفتی در روایت کتاب است.
نکات مهم
در روایت کتاب، معیار شناخت معتبر در غرب از کتاب مقدس و شهود کلیسایی به عقل و تجربه و سپس به حس و تجربه محدود شد.
آشکارشدن محدودیتها و مبانی غیرتجربی علم تجربی، استقلال آن و بنیانهای روشنگری را زیر سؤال برد و زمینهٔ شکلگیری جریانهای پسامدرن شد.
بُعد دیگر بحران، ناسازگاری میان نیاز اقتصاد و سیاست غرب به توجیه حضور جهانی و ناتوانی اندیشههای پسامدرن در تأمین این توجیه بود.
درس ۱۱ · صفحهٔ ۱۰۰ تا ۱۰۴ · حدود ۱۳ دقیقه · تولید هوش مصنوعی
بحران معنویت
در این درس یاد میگیری بحران معنویت در فرهنگ غرب چگونه شکل گرفت، چه نسبتی با افول سکولاریسم دارد و چه پیامدهای اجتماعیای به دنبال آورد.
پیش از شروع
اگر علم و فناوری پیشرفت کنند و زندگی مادی راحتتر شود، آیا نیاز انسان به دین و معنویت هم از بین میرود؟
برخی جامعهشناسان پیشبینی میکردند که دین حتی از زندگی خصوصی مردم غرب هم کنار برود، اما چنین نشد. طبق توضیح کتاب، بازگشت توجه به دین و معنویت نشان داد که پاسخدادن به نیازهای مادی، جای پاسخ به نیازهای معنوی انسان را نمیگیرد.
سکولاریسم؛ کجا و تا کجا؟
سکولاریسم؛ کجا و تا کجا؟
آیا دنیویشدنِ حوزههای تخصصی یک جامعه یعنی مردم آن دیگر هیچ باور دینیای ندارند؟ این دو یکی نیستند.
طبق توضیح کتاب، در فرهنگ مدرن، سکولاریسم ابتدا در هنر و سپس در اقتصاد، سیاست و علم ظاهر شد. یعنی فرهنگ تخصصی این حوزهها دنیوی شد؛ در این چارچوب، گرایشها و رفتارهای دینی تنها با توجیه دنیوی امکان مطرحشدن داشتند.
اما باید میان فرهنگ تخصصی و فرهنگ عمومی مردم فرق بگذاریم. دنیویشدن حوزههای تخصصی به این معنا نبود که دین از زندگی شخصی و خصوصی مردم هم کنار رفته است.
برای نمونه، ممکن بود افراد در جامعهای با نهادهای تخصصیِ سکولار زندگی کنند، اما مراسم ازدواج یا تدفین خود را بر اساس آموزههای مسیحیت برگزار کنند. پس برای فهم جایگاه دین، فقط نباید به حوزههای تخصصی نگاه کنیم؛ زندگی روزمره و آیینهای مردم هم بخشی از تصویرند.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۰
بازگشتی برخلاف پیشبینی
بازگشتی برخلاف پیشبینی
آیا هر پیشبینی دربارهٔ آیندهٔ جامعه، حتماً درست از آب درمیآید؟ برخی جامعهشناسان گمان میکردند در قرن بیستم، دین از فرهنگ عمومی مردم هم کنار میرود؛ یعنی از همان عرصهای که هنوز در آن حضور داشت. اما آنچه رخ داد، خلاف این پیشبینی بود.
دین از فرهنگ عمومی حذف نشد و در سالهای پایانی قرن بیستم، توجه دینی و معنوی دوباره به سطوح مختلف زندگی انسانها بازگشت. بعضی متفکران این موج را با عنوانهای «افول سکولاریسم» و «پساسکولاریسم» توصیف کردند و آن را نشانهٔ بحران معنویت در فرهنگ غرب دانستند.
برای فهم تفاوت، فرض کن کسی پیشبینی کند با گسترش سرگرمیهای جدید، یک آیین دینی خانوادگی فراموش میشود؛ اما بعد ببیند نسل جوان هم دوباره به آن توجه میکند. این مثال فقط کمک میکند فرقِ «پیشبینی حذف دین» و «واقعیت بازگشت توجه دینی» را ببینی. پس اینجا افول سکولاریسم به معنای ناپدیدشدن دین نیست؛ به بازگشت توجه به دین و معنویت اشاره دارد.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۱
نیازی که حذف نمیشود
نیازی که حذف نمیشود
تصور کن کسی خوراک، خانه و امکانات رفاهی دارد، اما هنوز میپرسد: «زندگی من چه معنایی دارد؟» این مثال کمک میکند فرقِ برآوردهشدن نیازهای مادی با پاسخگرفتن نیازهای معنوی را ببینیم.
از نگاه کتاب، انسان نیازی فطری به حقایق قدسی و ماورای طبیعی دارد؛ یعنی نیاز او فقط به امور مادی محدود نیست و به حقیقتهایی فراتر از جهان مادی نیز گرایش دارد. کتاب این نیاز را مهمترین دلیل ماندگاری باورهای دینی و معنوی میداند.
پس یک فرهنگ باید به هر دو بُعد زندگی انسان پاسخ دهد: هم نیازهای جسمانی و دنیوی، هم نیازهای معنوی و قدسی. همانطور که نادیدهگرفتن نیازهای مادی بحرانساز است، بیتوجهی به نیاز معنوی هم میتواند بحران ایجاد کند.
کتاب توضیح میدهد که در فرهنگ غرب، انکار حقایق قدسی و محور قرار دادن انسانِ صرفاً دنیوی، به پیامدهایی مانند پوچگرایی، یأس و ازدسترفتن امیدها و آرمانها انجامید. بنابراین، پیشرفت مادی بهتنهایی پاسخ همهٔ نیازهای انسان نیست.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۱
پیامدهای متفاوت بازگشت معنویت
پیامدهای متفاوت بازگشت معنویت
اگر گروهی از مردم از نگاه صرفاً دنیوی فاصله بگیرند، آیا همه به یک مسیر میروند؟ بازگشت توجه به معنویت، پیامد یکسانی نداشت. کتاب سه پیامد اجتماعی را معرفی میکند:
جستوجوی سنتهای دینی: برخی از نخبگان غربی به سراغ سنتهای قدسی و دینی رفتند.
بازگشت به هویت دینی: مهاجرانی که پیشتر تحت تأثیر و مرعوب فرهنگ مدرن بودند، دوباره به هویت دینی خود توجه کردند.
رونق معنویتهای کاذب: همزمان، بازار جریانهایی گسترش یافت که کتاب آنها را معنویتهای کاذب مینامد؛ مانند خرافهپرستی و برخی شکلهای بازسازیشدۀ ادیان و عرفانها.
برای تصور این تفاوت، دو واکنش را کنار هم بگذار: مهاجری دوباره به سنت دینی خانوادۀ خود توجه میکند؛ فردی دیگر جذب تبلیغات یک جریان خرافی میشود. هر دو از نگاه صرفاً دنیوی فاصله گرفتهاند، اما مسیرشان یکی نیست. پس افزایش گرایش به معنویت را نباید با یکسانبودن همۀ پاسخها به این نیاز اشتباه گرفت.
کتاب درسی، صفحهٔ ۱۰۲
مثال حلشده
در آستانۀ قرن بیستویکم، نمایندگان ادیان برای بررسی نقش دین در صلح جهانی گرد هم آمدند. چگونه میتوان اهمیت یافتن چنین اجلاسی را با تحولات معنوی پایان قرن بیستم توضیح داد؟
ابتدا پیشبینی پیشین را مشخص میکنیم: برخی جامعهشناسان انتظار داشتند دین در قرن بیستم از فرهنگ عمومی نیز کنار برود.
سپس آن را با روند واقعی مقایسه میکنیم: بنا بر کتاب، دین باقی ماند و در سالهای پایانی قرن، توجه دینی و معنوی به سطوح مختلف زندگی بازگشت.
حالا ارتباط را پیدا میکنیم: وقتی دین دوباره در زندگی اجتماعی مورد توجه قرار میگیرد، پرسش از نقش آن در مسئلهای جهانی مانند صلح نیز اهمیت بیشتری مییابد.
نتیجه میگیریم که این اجلاس با روند افول سکولاریسم سازگار است؛ البته از برگزاری آن نمیتوان نتیجه گرفت که همۀ نهادهای جوامع غربی دینی شدهاند.
جواب: چون در پایان قرن بیستم توجه دینی و معنوی دوباره گسترش یافت و پیشبینی حذف دین تحقق نیافت، بررسی نقش دین در صلح جهانی اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ از نگاه درس، چنین اجلاسی را میتوان در پیوند با افول سکولاریسم فهمید.
نکات مهم
در فرهنگ مدرن غرب، حوزههای تخصصی سکولار شدند، اما دین در زندگی شخصی و فرهنگ عمومی باقی ماند و توجه دوباره به آن در پایان قرن بیستم با عنوانهایی مانند پساسکولاریسم توصیف شد.
از نگاه کتاب، نیاز فطری به حقایق قدسی علت اصلی تداوم دین است و نادیدهگرفتن آن، زمینهساز بحران معنویت میشود.
رویگردانی از سکولاریسم، هم جستوجوی سنتهای دینی و بازگشت به هویت دینی را تقویت کرد و هم، به تعبیر کتاب، بازار معنویتهای کاذب را رونق داد.
در پنل یادگیری 1xAi هر کدام از این درسها قدم به قدم پیش میرود: بعد از هر بخش یک سوال کوتاه، بعد مثال حلشده و در پایان برگهٔ خروج. جوابت ثبت میشود و سوالهای هر درس در روزهای بعد برای مرور برمیگردند. درسهای تعاملی رایگاناند؛ فقط تصحیح پاسخ کوتاه سهمیهٔ روزانهٔ رایگان دارد.
ساختن حساب رایگان است و بعد از ثبتنام مستقیم به همین بخش از پنل برمیگردی.