نمونه سوال درس ۲ زبان انگلیسی دوازدهم با جواب

متن، مقدمه را محل توضیح شیوهٔ تنظیم مدخل‌ها، اطلاعات ارائه‌شده، اختصارات و نشانه‌های تلفظ معرفی می‌کند. در این موقعیت، دانش‌آموز در یافتن مدخل مشکلی ندارد؛ بنابراین واژه‌های راهنما راه‌حل مشکل او نیستند. او باید ابتدا قراردادهای فرهنگ را با مراجعه به مقدمه و راهنمای مربوط بشناسد. (صفحه‌های ۵۲–۵۳) پاسخ: گزینهٔ ۴

مرجع جای خالی نخست، librarian و انسان است. همچنین پس از جای خالی، فعل suggested آمده و ضمیر موصولی نقش فاعل آن را دارد؛ بنابراین who مناسب است، نه whom. مرجع جای خالی دوم dictionary و غیرانسان است؛ پس which مناسب است. گرچه that نیز در ساخت‌های معرفی‌شده می‌تواند جایگزین مناسبی باشد، هیچ‌یک از گزینه‌های دیگر هر دو جای خالی را درست کامل نمی‌کند. (صفحه‌های ۵۷–۵۹) پاسخ: گزینهٔ ۱

نبودن سینا وضعیت فعلی است و جملهٔ دوم حضور فرضی او را بیان می‌کند؛ بنابراین باید از شرطی نوع دوم استفاده شود. مطابق الگوهای درس، پس از if برای فعل be از were استفاده می‌شود و در بخش نتیجه، could همراه با شکل سادهٔ فعل می‌تواند توانایی در وضعیت فرضی را بیان کند. جملهٔ کامل چنین است: If he were here, he could help us with the game. (صفحه‌های ۵۹–۶۲) پاسخ: گزینهٔ ۳

در روش word attack، رابطهٔ واژه با اعضای خانوادهٔ آن و نیز معنای اجزایی مانند پیشوند و پسوند به فهم کمک می‌کند. متن تأکید دارد که حتی اگر معنای دقیق به دست نیاید، ممکن است همان میزان درک برای ادامهٔ خواندن کافی باشد. بنابراین این روش نه بی‌فایده است و نه تضمینی برای شناخت قطعیِ همهٔ معانی واژه. (صفحه‌های ۵۵–۵۶) پاسخ: گزینهٔ ۲

جمله‌های پشتیبان به سه نوع اطلاعات اشاره می‌کنند: املای واژه، تلفظ و کاربرد در جمله. بنابراین جملهٔ موضوع باید همهٔ این جزئیات را زیر یک ایدهٔ مشترک قرار دهد. گزینهٔ چهارم، موضوع «فرهنگ» و ایدهٔ کنترل‌کنندهٔ «ارائهٔ انواع اطلاعات دربارهٔ واژه‌ها» را بیان می‌کند. گزینهٔ اول بیش از حد محدود است و دو گزینهٔ دیگر مسیر متفاوتی برای بند تعیین می‌کنند. اصل وحدت موضوع بند و نقش جملهٔ موضوع در بخش نوشتن توضیح داده شده است. (صفحه‌های ۵۲–۵۳ و ۶۳–۶۵) پاسخ: گزینهٔ ۴

در بخش دستور، توضیح داده شده است که مدخل‌های لغت فرس با توجه به حروف پایانی واژه‌ها تنظیم شده‌اند؛ پس نمی‌توان بدون بررسی، ترتیب مبتنی بر حرف آغازین را به آن نسبت داد. از سوی دیگر، در متن روش استفاده از فرهنگ، واژه‌های راهنما به‌عنوان نشان‌دهندهٔ نخستین و آخرین مدخل صفحه معرفی می‌شوند. این نقش با متفاوت‌بودن مبنای ترتیب از بین نمی‌رود: اگر چنین راهنماهایی برای آن فرهنگ در نظر گرفته شوند، باز هم می‌توانند مرز مدخل‌های صفحه را نشان دهند. همچنین وجود شاهد شعری دلیلی بر کامل‌بودن نسخهٔ نخست نیست؛ متن از افزوده‌شدن واژه‌ها به آن سخن می‌گوید. بنابراین فقط گزینهٔ سوم هر دو بخش درس را درست به هم پیوند می‌دهد. (صفحه‌های ۵۲–۵۳ و ۵۷–۵۹) پاسخ: گزینهٔ ۳

واژه‌های راهنما، نخستین و آخرین مدخل یک صفحه را مشخص می‌کنند؛ بنابراین، خواننده با توجه به آن‌ها درمی‌یابد که آیا صفحهٔ مناسبی را برای یافتن واژه انتخاب کرده است. این واژه‌ها جایگزین تعریف، اطلاعات دستوری یا راهنمای تلفظ نیستند. (صفحه‌های ۵۲–۵۳) پاسخ: گزینهٔ ۲

ساخت «If + گذشتهٔ ساده» همراه با «would + شکل سادهٔ فعل» در این درس برای بیان موقعیت خیالی به کار می‌رود. در جملهٔ سؤال، داشتن ماشین زمان وضعیت فرضی و سفر به آینده نتیجهٔ وابسته به آن است؛ جمله وقوع سفر در گذشته یا قطعی‌بودن آن در آینده را گزارش نمی‌کند. (صفحه‌های ۵۹–۶۲ و ۶۸–۶۹) پاسخ: گزینهٔ ۱

موضوع جمله، چیزی است که نویسنده دربارهٔ آن سخن می‌گوید و ایدهٔ محدودکننده، جنبهٔ مورد تأکید دربارهٔ آن را مشخص می‌کند. در جملهٔ داده‌شده، «A learner’s dictionary» موضوع است و بخش «gives foreign students useful help with English» بیان می‌کند نویسنده بر چه ویژگی‌ای از آن تمرکز دارد. (صفحهٔ ۶۵) پاسخ: گزینهٔ ۳

هر بند باید حول یک ایدهٔ مشترک شکل بگیرد و ورود به ایده‌ای تازه، به بند تازه نیاز دارد. جمله‌های الف، ب و د به انتخاب فرهنگ مناسب مربوط‌اند؛ سطح و اندازه نیز در گفت‌وگوی درس از جنبه‌های این انتخاب هستند. جملهٔ ج دربارهٔ کاربرد شرطی نوع دوم است و با محور بند تناسب ندارد؛ بنابراین باید به بندی با موضوع مرتبط منتقل شود. (صفحه‌های ۴۷–۵۱ و ۶۳–۶۴) پاسخ: گزینهٔ ۲

بند موردنظر میان انواع کوسه تفاوت می‌گذارد: بیشتر آن‌ها به انسان حمله نمی‌کنند و تنها گروهی خاص می‌توانند خطرناک باشند. پس نه می‌توان همه را بی‌خطر دانست و نه خطر یک گروه را به تمام انواع تعمیم داد. همچنین متن دربارهٔ سهم هر نوع کوسه در تلفات انسانی اطلاعاتی نمی‌دهد. (صفحهٔ ۵۴) پاسخ: گزینهٔ ۴

طبق دانستنی‌های درس، تدوین بزرگ‌ترین فرهنگ $134$ سال طول کشیده و سالانه حدود $4000$ واژه به فرهنگ انگلیسی افزوده می‌شود. با فرض ثابت‌ماندن این نرخ در بازهٔ فرضی سؤال، داریم: $N=134\times 4000=536{,}000$. این محاسبه دربارهٔ افزایش فرضی واژه‌هاست، نه تعداد واقعی مدخل‌های بزرگ‌ترین فرهنگ. (صفحه‌های ۴۳–۴۶) پاسخ: گزینهٔ ۴