نمونه سوال درس ۱ دین و زندگی یازدهم با جواب

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: با روشن شدن سودمندی برنامهٔ الهی، پذیرش و اجرای آن بدون دخالت انتخاب انسان تحقق می‌یابد.
2. ۲گزینهٔ ۲: پیامبران افزون بر رساندن برنامهٔ الهی، انتخاب آن را نیز به جای انسان انجام می‌دهند.
3. ۳گزینهٔ ۳: انسان پیام الهی را با اندیشه بررسی می‌کند و پس از شناخت، دربارهٔ به‌کارگیری آن تصمیم می‌گیرد.
4. ۴گزینهٔ ۴: برخورداری انسان از قدرت انتخاب، او را در یافتن راه سعادت از برنامهٔ پیامبران بی‌نیاز می‌کند.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: اشتراک انسان‌ها در ویژگی‌های آفرینشی، پشتوانهٔ وحدت برنامهٔ کلی است؛ رشد فهم آنان نیز بیان متناسبِ همان اصول را ضروری می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: تفاوت اقوام در زبان و رسوم، از تفاوت فطرت آنان حکایت دارد؛ ازاین‌رو، هر پیامبر اصول اعتقادی متفاوتی عرضه می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: چون اصول دین ثابت‌اند، تفاوت سطح فهم مردم نمی‌تواند در چگونگی بیان تعالیم پیامبران نقشی داشته باشد.
4. ۴گزینهٔ ۴: نیاز به پیامبر جدید فقط هنگام دگرگون شدن تعالیم پیشین پدید می‌آید و رشد اندیشهٔ مردم در این نیاز اثری ندارد.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: مشکلات هر دو جامعه نشان می‌دهد برنامهٔ دینی، با وجود شناخته شدن و اجرای کامل، توان پاسخ‌گویی به نیازهای انسان را ندارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: کاستی اصلی هر دو جامعه، ناآگاهی از تعالیم است؛ زیرا شناخت درستِ دستورهای دین، اجرای آنها را ناگزیر می‌سازد.
3. ۳گزینهٔ ۳: جامعهٔ نخست از مرحلهٔ شناخت عبور کرده است و جامعهٔ دوم، به سبب آگاهی درست، فرایند هدایت را به پایان رسانده است.
4. ۴گزینهٔ ۴: جامعهٔ نخست در شناخت معتبر تعالیم کاستی دارد و جامعهٔ دوم در تبدیل آگاهی به عمل؛ انتساب دینیِ هیچ‌یک، به‌تنهایی بهره‌مندی از آثار دین را تضمین نمی‌کند.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: چون پاسخ نیازهای غریزی در طبیعت فراهم شده است، استفادهٔ درست از امکانات طبیعی برای تضمین سعادت کفایت می‌کند.
2. ۲گزینهٔ ۲: آگاهی از گرسنگی و تشنگی به رفع نیازهای طبیعی کمک می‌کند، اما سعادت به پاسخ درست به پرسش‌هایی مانند مقصد زندگی نیز وابسته است.
3. ۳گزینهٔ ۳: با آشکار شدن پرسش‌های اساسی زندگی، نیازهای طبیعی اهمیت خود را از دست می‌دهند و نیازهای برتر جانشین آنها می‌شوند.
4. ۴گزینهٔ ۴: همین که انسان از زندگی روزمره فراتر رود و دربارهٔ مقصد زندگی پرسش کند، سعادت او تضمین می‌شود.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: تحریف تعالیم پیشین ـ رشد تدریجی اندیشهٔ مردم
2. ۲گزینهٔ ۲: رشد تدریجی اندیشهٔ مردم ـ استمرار دعوت
3. ۳گزینهٔ ۳: استمرار دعوت ـ رشد تدریجی اندیشهٔ مردم
4. ۴گزینهٔ ۴: استمرار دعوت ـ تحریف تعالیم پیشین

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: نپذیرفتن پیامبر جدید می‌تواند مخالفت با دستور همان پیامبر پیشین باشد، بی‌آنکه لازم باشد همهٔ آموزه‌های پیشین را نادرست بدانیم.
2. ۲گزینهٔ ۲: آمدن پیامبر جدید نشان می‌دهد همهٔ آموزه‌های پیامبر پیشین نادرست شده‌اند و دیگر هیچ حقیقت مشترکی میان آنها باقی نمانده است.
3. ۳گزینهٔ ۳: پیروی از پیامبر پیشین و نپذیرفتن پیامبر جدید با یکدیگر سازگارند، زیرا بشارت به آمدن او برای پیروان تکلیفی ایجاد نمی‌کند.
4. ۴گزینهٔ ۴: تنها دلیل ضرورت پیروی از پیامبر جدید، دست‌کاری کتاب پیشین است؛ پس اگر این دست‌کاری ثابت نشود، پیروی از پیامبر جدید ضرورتی ندارد.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: آیندگان نیز می‌توانند با این معجزه روبه‌رو شوند و ناتوانی در همانندآوری، حتی در حد یک سوره، آشکار شود.
2. ۲گزینهٔ ۲: مخالفان می‌توانند پس از تمرین کافی، ابتدا یک سوره و سپس تمام کتابی همانند قرآن پدید آورند.
3. ۳گزینهٔ ۳: همانندآوری برای افراد ناممکن است، اما با همکاری همهٔ انسان‌ها و جنّیان امکان‌پذیر می‌شود.
4. ۴گزینهٔ ۴: اثبات اعجاز به مخاطبان نخستین اختصاص دارد و نسل‌های بعد تنها گزارش آنان را می‌پذیرند.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: در تصمیم نخست، نیاز ثابتی جای خود را به نیازی تازه داده و در تصمیم دوم، حکم شرعی به سود تشخیص فرد کنار گذاشته شده است.
2. ۲گزینهٔ ۲: در تصمیم نخست، ابزار دفاع باید مطابق گذشته باقی بماند و در تصمیم دوم، انجام دادن یا ندادن روزه به انتخاب مکلف واگذار می‌شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: در تصمیم نخست، مصداق پاسخ به نیازی پایدار عوض شده و در تصمیم دوم، قاعده‌ای فراگیر حکم روزه را در وضعیت زیان‌بار تعیین کرده است.
4. ۴گزینهٔ ۴: در هر دو تصمیم، ناکافی بودن مقررات پیشین آشکار شده و اعتبار تصمیم تازه به دریافت برنامه‌ای از پیامبری دیگر وابسته است.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: تردید آنان از ناکافی بودن شواهد ناشی می‌شد؛ ازاین‌رو، مجادلهٔ ایشان کوششی مستدل برای دستیابی به حقیقت بود.
2. ۲گزینهٔ ۲: آنان با انکار آمدن رسول بعدی، به تعالیم قطعی یوسف وفادار ماندند و آیات، این وفاداری را تأیید می‌کند.
3. ۳گزینهٔ ۳: بیراهه رفتن آنان مستقل از کردارشان بود؛ بنابراین، اشاره به تجاوز از حد و تکبر، در تبیین سرنوشتشان نقشی ندارد.
4. ۴گزینهٔ ۴: تردیدورزی آنان با وجود شواهد روشن ادامه داشت و بیراهه رفتنشان در پیوند با رفتارهایی چون تجاوز از حد و مجادلهٔ بی‌دلیل مطرح شده است.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: ارزشمند بودن مقصد زندگی، بیش از درستی آن، به میزان پایداری انسان در دنبال کردن آن وابسته است.
2. ۲گزینهٔ ۲: کسی که مقصد آفرینش خود را شناخته است، دیگر نیازی به پاسخ‌گویی به خواسته‌های طبیعی ندارد.
3. ۳گزینهٔ ۳: شناخت درست مقصد زندگی، زمینهٔ صرف کردن فرصت عمر در جهتی متناسب با آفرینش انسان است.
4. ۴گزینهٔ ۴: برای رهایی از نگرانی دربارهٔ هدررفتن عمر، انتخاب قطعی هر هدفی از بررسی درستی آن مهم‌تر است.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: پسند مردم جایگزین اجازهٔ خدا در نسبت دادن حکم به او نیست و نیت پنهان نیز بیرون از آگاهی الهی قرار ندارد.
2. ۲گزینهٔ ۲: چون روزی‌ها متعلق به خداست، استفاده از همهٔ آنها ممنوع است و تنها رفتار آشکار انسان موضوع گواهی الهی است.
3. ۳گزینهٔ ۳: رضایت عمومی برای نسبت دادن حکم به خدا کافی نیست، ولی گواهی خدا فقط رفتارهای انجام‌شده را دربر می‌گیرد.
4. ۴گزینهٔ ۴: برخورداری حکم‌دهندگان از نعمت‌های خدا نشانهٔ تأیید حکم آنان است، هرچند نیتشان نیز برای خدا آشکار باشد.

دین و زندگی · دین و زندگی ۲ · درس ۱: تفکر و اندیشه

1. ۱گزینهٔ ۱: چون دیگران تاکنون از انجام همان کار ناتوان بوده‌اند، آموختنی بودن آن مانعی برای معجزه بودن نیست.
2. ۲گزینهٔ ۲: اگر اجراکننده بدون استاد و فقط با تمرین شخصی به این توانایی رسیده باشد، کار او معجزه محسوب می‌شود.
3. ۳گزینهٔ ۳: اگر ابزار و گزارش این نمایش برای نسل‌های بعد باقی بماند، همین ماندگاری برای معجزه دانستن آن کافی است.
4. ۴گزینهٔ ۴: ناتوانی فعلی تماشاگران برای معجزه دانستن کافی نیست؛ زیرا خود اجراکننده امکان دستیابی به این کار از راه یادگیری را نشان داده است.