۱۰۰ هزار تومان هدیهٔ ثبت‌نام، تا ۱ میلیونبا ثبت‌نام گردونهٔ هدیه را بچرخان: دست‌کم ۱۰۰٬۰۰۰ تومان و تا ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان اعتبار هدیه، بدون کارت بانکیگردونهٔ هدیه۱ میلیون برای تو، ۱ میلیون برای دوستتدوستانت را دعوت کن: برای هر دوستی که فعال شود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان اعتبار هدیه می‌گیری و خودش هم ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تومانجوایز
1xAi
علوم تجربی نهم · فصل ۶

خلاصه درس فصل ۶ علوم نهم؛ درسنامه و نکات مهم

«زمین‌ساخت ورقه‌ای»، فصل ۶ کتاب علوم تجربی نهم، صفحهٔ ۶۳ تا ۷۲، پایهٔ نهم: ۳ درس، هر کدام با توضیح مفاهیم، مثال حل‌شده و نکات مهم.

این درسنامه را هوش مصنوعی 1xAi از روی صفحه‌های همان درس در کتاب درسی نوشته است (برچسب «تولید هوش مصنوعی»). کنار توضیح‌ها شمارهٔ صفحهٔ کتاب آمده تا با کتاب مقایسه کنی، و مثال حل‌شدهٔ هر درس یک بار دیگر جداگانه حل و بررسی شده؛ مثالی که درست درنیامده حذف شده است.

درس ۱ · صفحهٔ ۶۳ تا ۶۷ · حدود ۱۱ دقیقه · تولید هوش مصنوعی

قاره‌های متحرک

در این درس یاد می‌گیری چگونه قاره‌های امروزی از یک خشکی بزرگ پدید آمده‌اند، چه شواهدی جابه‌جایی آن‌ها را تأیید می‌کند و ورقه‌های سنگ‌کره چگونه نسبت به هم حرکت می‌کنند.

پیش از شروع

اگر نقشهٔ آمریکای جنوبی و آفریقا را ببُری و آن‌ها را مثل دو تکهٔ جورچین کنار هم بگذاری، شباهت لبه‌هایشان چه رازی از گذشتهٔ زمین به تو می‌گوید؟

این شباهت یکی از سرنخ‌هایی است که نشان می‌دهد قاره‌های امروزی زمانی به هم متصل بوده‌اند. آن خشکی بزرگ به‌تدریج تکه‌تکه شد و قطعاتش جابه‌جا شدند؛ پس نقشهٔ زمین همیشه به شکل امروز نبوده است.

از پانگه‌آ تا قاره‌های امروز

از پانگه‌آ تا قاره‌های امروز

آیا قاره‌ها همیشه همین‌قدر از هم دور بوده‌اند؟ حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش، خشکی‌های زمین به هم پیوسته بودند و یک خشکی بسیار بزرگ به نام پانگه‌آ را می‌ساختند. دور این خشکی را اقیانوسی بزرگ به نام پانتالاسا فراگرفته بود.

برای تصور این گذشته، یک جورچینِ کامل را در نظر بگیر که تکه‌هایش هنوز کنار هم هستند. پانگه‌آ هم بعدها به دو خشکی کوچک‌تر تقسیم شد: لورازیا در شمال و گندوانا در جنوب. بین این دو، دریای تتیس قرار داشت؛ پس تتیس را با اقیانوسِ پیرامون پانگه‌آ اشتباه نگیر!

این جدایی پایان ماجرا نبود. با گذشت میلیون‌ها سال، لورازیا و گندوانا نیز به قطعات کوچک‌تری تقسیم شدند. این قطعات جابه‌جا شدند و به‌تدریج قاره‌های امروزی را پدید آوردند؛ نه اینکه قاره‌های امروزی یک‌باره از پانگه‌آ جدا شده باشند.

مسیر را به خاطر بسپار: یک خشکی بزرگ ← دو خشکی کوچک‌تر ← قطعات بیشتر و قاره‌های امروزی.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۴

سرنخ‌های قاره‌های جداشده

سرنخ‌های قاره‌های جداشده

اگر دو تکهٔ کاغذ پاره‌شده لبه‌های جورشدنی داشته باشند، احتمال می‌دهی قبلاً به هم وصل بوده‌اند. اگر خط‌های روی آن‌ها هم ادامهٔ یکدیگر باشند، اطمینانت بیشتر می‌شود. بررسی گذشتهٔ قاره‌ها هم شبیه کنار هم گذاشتن چند سرنخ است.

آلفرد وگنر، دانشمند آلمانی، مطرح کرد که قاره‌ها نسبت به هم جابه‌جا شده‌اند. شواهد اتصال قاره‌ها در گذشته عبارت‌اند از:

  • جورشدن حاشیه‌ها: حاشیهٔ شرقی آمریکای جنوبی با حاشیهٔ غربی آفریقا انطباق دارد.
  • شباهت فسیل‌ها: فسیل‌های مشابه در قاره‌هایی پیدا شده‌اند که امروز از هم دورند.
  • شباهت سنگ‌ها: سنگ‌های آفریقا و آمریکای جنوبی شباهت‌های سنگ‌شناسی دارند.
  • آثار یخچال‌های قدیمی: این آثار در قاره‌های مختلف، سرنخ دیگری از گذشتهٔ آن‌ها هستند.

قدرت این توضیح در کنار هم قرار گرفتن چند شاهد است، نه فقط شباهت شکل قاره‌ها. البته وگنر نتوانست علت حرکت را به‌طور پذیرفتنی توضیح دهد؛ پس شواهد جابه‌جایی را باید از توضیح علت آن جدا بدانیم.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۶

سنگ‌کره؛ یکپارچه نیست

سنگ‌کره؛ یکپارچه نیست

شاید سطح سنگی زمین را مثل پوستۀ سالم یک تخم‌مرغ، یک‌تکه تصور کنی؛ اما سنگ‌کره از ورقه‌های کوچک و بزرگِ جدا از هم تشکیل شده است. برای تصور شکل آن، پوستۀ تخم‌مرغِ ترک‌خورده مثال بهتری است؛ البته این فقط یک تشبیه برای بخش‌بخش بودن سنگ‌کره است.

زیر سنگ‌کره، سست‌کره قرار دارد که بخشی از گوشته است و حالت خمیری و نیمه‌مذاب دارد. ورقه‌های سنگ‌کره روی این بخش حرکت می‌کنند؛ پس نباید سست‌کره را یک اقیانوس کاملاً مایع تصور کنیم.

نکتۀ مهم دیگر این است که «ورقه» با «قاره» یکی نیست: یک ورقه می‌تواند هم بخش قاره‌ای داشته باشد و هم بخشی از کف اقیانوس را در بر بگیرد. بنابراین، جابه‌جایی قاره‌ها را باید همراه با حرکت ورقه‌های سنگ‌کره در نظر بگیریم، نه حرکت مستقل خشکی‌ها.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۷

سه جور حرکت ورقه‌ها

سه جور حرکت ورقه‌ها

دو کتاب را روی میز بگذار و تصور کن هر کدام یک ورقهٔ سنگ‌کره است. برای شناخت حرکت ورقه‌ها باید ببینی نسبت به هم چگونه جابه‌جا می‌شوند:

  • نزدیک‌شونده: کتاب‌ها را به سوی هم ببر؛ فاصلهٔ لبه‌های روبه‌روی آن‌ها کمتر می‌شود.
  • دورشونده: کتاب‌ها را از هم فاصله بده؛ فاصلهٔ لبه‌های روبه‌رو بیشتر می‌شود.
  • امتدادلغز: کتاب‌ها را کنار هم قرار بده و یکی را در امتداد لبهٔ دیگری بلغزان؛ دو لبه از کنار هم می‌گذرند، بدون اینکه به هم نزدیک یا از هم دور شوند.

پس فقط متحرک‌بودن یک ورقه مهم نیست؛ باید حرکت آن را در مقایسه با ورقهٔ کناری بررسی کنیم. این سه حالت، مدل ساده‌ای از حرکت ورقه‌های سنگ‌کره نسبت به یکدیگرند؛ البته حرکت واقعی آن‌ها بسیار آهسته است.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۷

مثال حل‌شده

دو تکهٔ مقواییِ آفریقا و آمریکای جنوبی را کنار هم گذاشته‌ای و می‌بینی حاشیه‌های روبه‌روی آن‌ها تقریباً جور می‌شوند. برای بررسی اینکه این دو قاره در گذشته به هم متصل بوده‌اند، چه سرنخ‌های دیگری را جست‌وجو می‌کنی و چرا؟

  1. ابتدا مشاهده را از نتیجه جدا می‌کنیم: جورشدن حاشیه‌ها یک سرنخ است، اما بهتر است شواهد دیگری هم بررسی شوند.

  2. فسیل‌های دو قاره را مقایسه می‌کنیم؛ شباهت آن‌ها می‌تواند از اتصال قاره‌ها در گذشته پشتیبانی کند.

  3. شباهت سنگ‌شناسی و آثار یخچال‌های قدیمی را نیز در دو قاره بررسی می‌کنیم.

  4. اگر چند شاهد با یکدیگر سازگار باشند، نتیجه می‌گیریم که اتصال گذشته و جدایی بعدی این قاره‌ها پشتوانهٔ قوی‌تری دارد.

جواب: برای بررسی اتصال گذشتهٔ دو قاره، باید علاوه بر شکل حاشیه‌ها، شباهت فسیل‌ها و سنگ‌ها و آثار یخچال‌های قدیمی را هم بررسی کنیم؛ همراهی این شواهد، نتیجه‌گیری را قوی‌تر می‌کند.

نکات مهم

  • پانگه‌آ ابتدا به لورازیا و گندوانا تقسیم شد و با تقسیم و جابه‌جایی بعدی این خشکی‌ها، قاره‌های امروزی شکل گرفتند.
  • انطباق حاشیهٔ قاره‌ها، شباهت فسیل‌ها و سنگ‌ها و آثار یخچال‌های قدیمی، شواهد اتصال قاره‌ها در گذشته‌اند.
  • سنگ‌کره از ورقه‌هایی تشکیل شده که روی سست‌کره حرکت می‌کنند و نسبت به هم نزدیک می‌شوند، دور می‌شوند یا از کنار هم می‌لغزند.

تمرین تعاملی این درس (رایگان)تمرین تعاملی این درس

درس ۲ · صفحهٔ ۶۷ تا ۶۹ · حدود ۱۰ دقیقه · تولید هوش مصنوعی

زمین‌ساخت ورقه‌ای

در این درس یاد می‌گیری ورقه‌های سنگ‌کره چگونه و چرا حرکت می‌کنند و این حرکت چگونه به ساخته‌شدن بستر اقیانوس، فرورانش و رخ‌دادن آتشفشان و زمین‌لرزه در مرزهای دورشونده مربوط است.

پیش از شروع

اگر در میانهٔ اقیانوس‌ها پیوسته سنگ‌کرهٔ جدید ساخته می‌شود، چرا بستر اقیانوس فقط بزرگ و بزرگ‌تر نمی‌شود؟

ساخته‌شدن سنگ‌کره فقط نیمی از ماجراست! ورقهٔ اقیانوسی از محل ساخته‌شدن دور می‌شود و در محل برخورد با ورقهٔ قاره‌ای می‌تواند به زیر آن فرو برود؛ پس هم‌زمان با ساخته‌شدن بخش‌های جدید، بخش‌هایی هم به درون زمین بازمی‌گردند.

پوسته‌ای یکپارچه نیست!

پوسته‌ای یکپارچه نیست!

زمین زیر پایمان یکپارچه و بی‌حرکت به نظر می‌رسد؛ اما سنگ‌کره از ورقه‌های کوچک و بزرگِ جدا از هم تشکیل شده است. برای تصورش، قطعه‌های یک جورچین را در نظر بگیر که کنار هم سطحی را می‌پوشانند؛ البته ورقه‌های زمین، برخلاف جورچین روی میز، نسبت به هم حرکت می‌کنند!

این ورقه‌ها روی سست‌کره قرار دارند؛ بخشی از گوشته که حالت خمیری و نیمه‌مذاب دارد. پس سست‌کره را با یک دریای کاملاً مایع اشتباه نگیر.

حرکت ورقه‌ها نسبت به هم سه حالت دارد. دو کف دستت را کنار هم بگذار و این حالت‌ها را نشان بده:

  • دورشونده: دست‌ها را از هم فاصله بده.
  • نزدیک‌شونده: دست‌ها را به سوی هم ببر.
  • امتدادلغز: دست‌ها را کنار هم، در امتداد یکدیگر بلغزان.

پس وقتی از حرکت ورقه‌ها حرف می‌زنیم، همیشه منظورمان دور شدن آن‌ها نیست.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۷

چه چیزی ورقه‌ها را حرکت می‌دهد؟

چه چیزی ورقه‌ها را حرکت می‌دهد؟

ورقه‌های سنگ‌کره روی سست‌کره قرار دارند؛ اما چه چیزی آن‌ها را جابه‌جا می‌کند؟ برای پیدا کردن پاسخ، یک ظرف آب را تصور کن که از پایین گرم می‌شود. آبِ گرم‌تر چگالی کمتری پیدا می‌کند و بالا می‌رود؛ آبِ سردتر و چگال‌تر پایین می‌آید و جای آن را می‌گیرد. این گردش، جریان همرفتی نام دارد.

در سست‌کره هم گردش مشابهی رخ می‌دهد، با این تفاوت که مواد آن خمیری‌اند، نه روان مثل آب. بخش‌های پایینی سست‌کره داغ‌تر و کم‌چگال‌ترند؛ بنابراین مواد آن‌ها بالا می‌آیند. مواد سردتر و چگال‌ترِ بخش‌های بالایی نیز پایین می‌روند. این گردش مواد باعث حرکت ورقه‌های سنگ‌کره می‌شود.

پس زنجیرهٔ علت‌ها را این‌طور به خاطر بسپار: تفاوت دما ← تفاوت چگالی ← جریان همرفتی ← حرکت ورقه‌ها.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۸

کدام ورقه پایین می‌رود؟

کدام ورقه پایین می‌رود؟

برای شناختن ورقه‌ها، اول به محل قرارگیری آن‌ها نگاه می‌کنیم: ورقه‌ای که زیر اقیانوس قرار دارد، اقیانوسی و ورقه‌ای که در محل قاره قرار دارد، قاره‌ای نامیده می‌شود.

حالا تصور کن یک ورقهٔ اقیانوسی و یک ورقهٔ قاره‌ای به هم نزدیک شوند و برخورد کنند. کدام‌یک زیر دیگری می‌رود؟ کلید پاسخ، چگالی است؛ یعنی اینکه در حجم برابر، کدام‌یک جرم بیشتری دارد. ورقهٔ اقیانوسی چگال‌تر است؛ بنابراین هنگام برخورد، به زیر ورقهٔ قاره‌ای فرو می‌رود. به این فرورفتن، فرورانش می‌گوییم.

برای یادآوری مفهوم چگالی، آب و روغن آشپزخانه را در نظر بگیر: روغنِ کم‌چگال‌تر روی آب می‌ماند. البته برخورد ورقه‌ها دقیقاً مانند آب و روغن نیست؛ این مثال فقط کمک می‌کند یادت بماند که «چگال‌تر بودن» با «بزرگ‌تر بودن» فرق دارد. پس برای پیش‌بینی فرورانش، به چگالی توجه کن، نه اندازهٔ ورقه.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۸

نوسازی بستر اقیانوس

نوسازی بستر اقیانوس

بستر اقیانوس را مثل یک نوار نقالهٔ بسیار آهسته تصور کن؛ در میانهٔ آن، سنگ تازه ساخته می‌شود و به‌تدریج از محل ساخته‌شدنش فاصله می‌گیرد.

هری هِس این فرایند را در «فرضیهٔ گسترش بستر اقیانوس‌ها» توضیح داد: مواد مذاب از سست‌کره بالا می‌آیند و به بسترِ بخش میانی اقیانوس می‌رسند. این مواد پس از سرد و جامد شدن، ورقهٔ اقیانوسی جدید می‌سازند. پس منظور از گسترش بستر، فقط جابه‌جایی سنگ‌های قدیمی نیست؛ سنگ تازه هم به وجود می‌آید.

ورقهٔ اقیانوسی با سرعت متوسط حدود 55 سانتی‌متر در سال از میانهٔ اقیانوس به سوی ساحل حرکت می‌کند. در الگوی توضیح‌داده‌شده در کتاب، ورقه پس از رسیدن به ساحل با ورقهٔ قاره‌ای برخورد می‌کند و به زیر آن فرو می‌رود.

حالا پاسخ پرسش آغاز درس روشن می‌شود: ساخته‌شدن ورقه در میانهٔ اقیانوس با فرورانش آن در جایی دیگر همراه است؛ بنابراین ساخته‌شدن بستر تازه، به معنی انباشته‌شدن همیشگی آن نیست.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۹

مرزهای دورشونده و فعال

مرزهای دورشونده و فعال

دو تکه خمیر را کنار هم بگذار و آرام از هم دور کن؛ بین آن‌ها فاصله می‌افتد. وقتی دو ورقهٔ سنگ‌کره هم از یکدیگر دور می‌شوند، در مرز آن‌ها شکاف ایجاد می‌شود؛ اما این شکاف خالی نمی‌ماند. مواد مذاب گوشته بالا می‌آیند و با سرد و جامد شدن، ورقهٔ جدید می‌سازند. پس دورشدن ورقه‌ها فقط جداشدن دو قطعه نیست؛ با ساخته‌شدن سنگ‌کرهٔ تازه همراه است.

نمونهٔ این فرایند در بستر اقیانوس اطلس دیده می‌شود. این مرزها نواحی آرام و بی‌رویدادی نیستند: در آن‌ها آتشفشان‌ها و زمین‌لرزه‌های متعددی رخ می‌دهد. بنابراین، اگر روی نقشه مرزی دورشونده دیدی، باید هم به ساخته‌شدن ورقهٔ جدید فکر کنی و هم به فعالیت آتشفشانی و زمین‌لرزه.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۹

مثال حل‌شده

اگر ورقه‌ای با سرعت متوسط 5 سانتی‌متر در سال5\,\text{سانتی‌متر در سال} حرکت کند، با فرض ثابت‌ماندن این سرعت، در مدت 20 سال20\,\text{سال} چند سانتی‌متر جابه‌جا می‌شود؟

  1. داده‌ها را مشخص می‌کنیم: سرعت متوسط 5 سانتی‌متر در سال5\,\text{سانتی‌متر در سال} و زمان 20 سال20\,\text{سال} است.

  2. چون جابه‌جایی هر سال را می‌دانیم، برای یافتن جابه‌جایی کل از رابطهٔ مسافت=سرعت×زمان\text{مسافت}=\text{سرعت}\times\text{زمان} استفاده می‌کنیم.

  3. جای‌گذاری می‌کنیم: مسافت=5×20=100 سانتی‌متر\text{مسافت}=5\times20=100\,\text{سانتی‌متر}.

  4. برای بیان پاسخ به متر، از 100 سانتی‌متر=1 متر100\,\text{سانتی‌متر}=1\,\text{متر} استفاده می‌کنیم؛ پس حرکت ورقه بسیار آهسته است، اما در زمان‌های طولانی جمع می‌شود.

جواب: ورقه در این مدت حدود 100 سانتی‌متر100\,\text{سانتی‌متر}، یعنی 1 متر1\,\text{متر} جابه‌جا می‌شود.

نکات مهم

  • سنگ‌کره از ورقه‌های جدا از هم تشکیل شده است که روی سست‌کره قرار دارند و نسبت به هم دور می‌شوند، نزدیک می‌شوند یا کنار هم می‌لغزند.
  • اختلاف دما و چگالی در سست‌کره جریان همرفتی ایجاد می‌کند که عامل حرکت ورقه‌هاست، و هنگام برخورد ورقهٔ اقیانوسی و قاره‌ای، ورقهٔ اقیانوسیِ چگال‌تر به زیر دیگری فرو می‌رود.
  • در مرزهای دورشونده، مواد مذاب بالا می‌آیند و ورقهٔ جدید می‌سازند و آتشفشان‌ها و زمین‌لرزه‌های متعددی رخ می‌دهد؛ در الگوی گسترش بستر اقیانوس، ورقهٔ ساخته‌شده به سوی ساحل حرکت می‌کند.

تمرین تعاملی این درس (رایگان)تمرین تعاملی این درس

درس ۳ · صفحهٔ ۶۹ تا ۷۲ · حدود ۱۴ دقیقه · تولید هوش مصنوعی

فرضیۀ گسترش بستر اقیانوس‌ها

در این درس یاد می‌گیری گسترش بستر اقیانوس‌ها و انواع حرکت ورقه‌های سنگ‌کره را توضیح دهی و ارتباط آن‌ها را با کوه‌زایی، زمین‌لرزه، آتشفشان، سونامی و شکستگی سنگ‌ها تشخیص دهی.

پیش از شروع

اگر در وسط اقیانوس‌ها پیوسته سنگ‌کرۀ جدید ساخته می‌شود، چرا سطح زمین مدام بزرگ‌تر نمی‌شود؟

ساخته‌شدن ورقۀ جدید فقط یک بخش ماجراست؛ در بعضی مرزها، ورقۀ اقیانوسی به زیر ورقۀ دیگر فرو می‌رود. پس برای فهمیدن تغییرات سطح زمین، باید هم محل ساخته‌شدن ورقه‌ها و هم محل برخورد و فرورفتن آن‌ها را بشناسیم.

ساخته‌شدن بستر تازه

ساخته‌شدن بستر تازه

تصور کن بستر اقیانوس یک تکه سنگِ ثابت و همیشگی نباشد؛ در بعضی جاها، بستر تازه‌ای به آن اضافه می‌شود! این همان ایدۀ اصلی فرضیۀ گسترش بستر اقیانوس‌ها است که هری هِس مطرح کرد.

در محل دورشدن دو ورقۀ سنگ‌کره، مواد مذاب از سست‌کره بالا می‌آیند. این مواد پس از سردشدن و انجماد، ورقۀ اقیانوسی جدید می‌سازند. با ادامۀ این فرایند، ورقه‌ها از محل ساخته‌شدن بستر تازه به دو طرف حرکت می‌کنند؛ شبیه دو نوار که از یک محل مشترک بیرون می‌آیند و از هم دور می‌شوند.

طبق کتاب، ورقۀ اقیانوسی به‌طور متوسط حدود 55 سانتی‌متر در سال حرکت می‌کند؛ حرکتی آهسته که در میلیون‌ها سال اثر بزرگی دارد. در محل دورشدن ورقه‌ها، آتشفشان و زمین‌لرزه هم رخ می‌دهد.

پس ترتیب را به خاطر بسپار: دورشدن ورقه‌ها ← بالاآمدن مواد مذاب ← انجماد و ساخته‌شدن ورقۀ تازه.

کتاب درسی، صفحهٔ ۶۹

برخورد یا لغزش ورقه‌ها

برخورد یا لغزش ورقه‌ها

ورقه‌های سنگ‌کره فقط از هم دور نمی‌شوند؛ گاهی به هم نزدیک می‌شوند و برخورد می‌کنند. وقتی ورقۀ اقیانوسی با ورقۀ قاره‌ای برخورد می‌کند، ورقۀ اقیانوسی به زیر ورقۀ قاره‌ای فرو می‌رود؛ این حرکت را فرورانش می‌نامیم.

در جریان فرورانش، شکستن سنگ‌ها و آزادشدن انرژی می‌تواند زمین‌لرزه ایجاد کند. در این نواحی، تشکیل مواد مذاب و بالاآمدن آن‌ها نیز می‌تواند به پیدایش آتشفشان بینجامد. بسیاری از زمین‌لرزه‌ها و آتشفشان‌های اطراف اقیانوس آرام با همین برخوردها ارتباط دارند.

اما نوع دیگری از حرکت هم وجود دارد: دو ورقه در کنار هم می‌لغزند، بدون آنکه به هم نزدیک یا از هم دور شوند. دو کف دستت را کنار هم بگذار و یکی را نسبت به دیگری به جلو حرکت بده؛ این کار مدلی ساده از لغزش کنار هم است. در مرز ورقه‌های واقعی، این لغزش می‌تواند زمین‌لرزه‌های زیادی ایجاد کند؛ پس هر زمین‌لرزه‌ای نشانۀ برخورد و فرورانش نیست.

کتاب درسی، صفحهٔ ۷۰

از رسوبات تا زاگرس

از رسوبات تا زاگرس

چطور لایه‌هایی که روزی کف دریا بوده‌اند، بخشی از یک رشته‌کوه می‌شوند؟ رسوبات در دریا ابتدا به‌صورت لایه‌های تقریباً افقی روی هم ته‌نشین می‌شوند. وقتی ضخامت این رسوبات زیاد می‌شود، فشار ناشی از برخورد ورقه‌ها می‌تواند لایه‌ها را خم کند و چین بدهد؛ در نتیجه، رشته‌کوه شکل می‌گیرد. برای تصور این اتفاق، حوله‌ای را روی میز پهن کن و دو سرش را به‌آرامی به طرف هم فشار بده؛ حوله چین می‌خورد، هرچند جنس و زمان تغییر آن با سنگ‌ها متفاوت است.

زاگرس نمونه‌ای از پیامد همین برخورد است. در بستر دریای سرخ، پوستۀ تازه ساخته می‌شود و به دو طرف حرکت می‌کند. ورقۀ عربستان هم به‌سوی ورقۀ ایران حرکت می‌کند و برخورد آن‌ها زاگرس را پدید آورده است. این حرکت هنوز ادامه دارد و با زمین‌لرزه در غرب و جنوب غرب ایران همراه است؛ پس کوه‌زایی فقط رویدادی مربوط به گذشتۀ دور نیست.

کتاب درسی، صفحهٔ ۷۱

وقتی بستر دریا می‌لرزد

وقتی بستر دریا می‌لرزد

اگر زمین‌لرزه‌ای زیر اقیانوس رخ دهد، آیا اثر آن فقط در کف اقیانوس می‌ماند؟ نه همیشه! زمین‌لرزه یا آتشفشان در بستر اقیانوس ممکن است سونامی ایجاد کند؛ یعنی امواجی در آب پدید بیایند که انرژی بسیار زیادی دارند و با رسیدن به ساحل، خسارت به بار می‌آورند.

برای تصورش، به موج کوچکی فکر کن که با تکان‌دادن آب یک ظرف به لبه‌های آن می‌رسد؛ البته سونامی از نظر اندازه و انرژی با این موج کوچک بسیار متفاوت است. اثر یک رویداد در بستر اقیانوس می‌تواند تا ساحل منتقل شود.

نکتۀ مهم، واژۀ «ممکن است» است: هر زمین‌لرزۀ زیر اقیانوس الزاماً سونامی نمی‌سازد. پس نباید «احتمال ایجاد سونامی» را با «حتماً رخ‌دادن آن» یکی بدانیم.

کتاب درسی، صفحهٔ ۷۲

گسل یا درزه؟

گسل یا درزه؟

یک خط شکستگی روی سنگ می‌بینی؛ آیا فقط با دیدن شکستگی می‌توانی بگویی گسل است؟ نه؛ باید ببینی دو طرف شکستگی نسبت به هم جابه‌جا شده‌اند یا نه.

حرکت ورقه‌های سنگ‌کره گاهی باعث شکستن سنگ‌های پوستۀ زمین می‌شود. اگر سنگ‌های دو طرف شکستگی نسبت به هم جابه‌جا شوند، گسل شکل می‌گیرد. اگر شکستگی ایجاد شود، اما دو طرف آن نسبت به هم جابه‌جا نشوند، درزه داریم.

برای تجسم، روی یک کاغذ چند خط موازی بکش و کاغذ را از وسط پاره کن. اگر دو تکه را بدون جابه‌جایی کنار هم بگذاری، مدلی شبیه درزه داری. اگر یکی را کمی در امتداد پارگی بلغزانی، خط‌ها دیگر روبه‌روی هم نیستند؛ این حالت شبیه گسل است.

پس معیار تشخیص، بزرگی شکاف نیست؛ جابه‌جایی نسبی دو طرف شکستگی است.

کتاب درسی، صفحهٔ ۷۲

مثال حل‌شده

اگر یک ورقۀ اقیانوسی با سرعت ثابتِ حدود 5 سانتی‌متر در سال5\ \text{سانتی‌متر در سال} حرکت کند، در مدت 20 سال20\ \text{سال} چه مسافتی را طی می‌کند؟

  1. سرعت و زمان را مشخص می‌کنیم: سرعت حدود 5 سانتی‌متر در سال5\ \text{سانتی‌متر در سال} و زمان 20 سال20\ \text{سال} است.

  2. برای حرکت با سرعت ثابت، از رابطۀ مسافت=سرعت×زمان\text{مسافت}=\text{سرعت}\times\text{زمان} استفاده می‌کنیم.

  3. جای‌گذاری می‌کنیم: مسافت=5×20=100 سانتی‌متر\text{مسافت}=5\times20=100\ \text{سانتی‌متر}.

  4. چون 100 سانتی‌متر=1 متر100\ \text{سانتی‌متر}=1\ \text{متر} است، جابه‌جایی ورقه حدود یک متر خواهد بود؛ حرکت سالانه کم است، اما در زمان طولانی جمع می‌شود.

جواب: ورقه در این مدت حدود 100 سانتی‌متر100\ \text{سانتی‌متر}، یعنی 1 متر1\ \text{متر}، جابه‌جا می‌شود.

نکات مهم

  • در مرزهای دورشونده ورقۀ تازه ساخته می‌شود و در برخی مرزهای برخوردی، ورقۀ اقیانوسی به زیر ورقۀ دیگر فرو می‌رود؛ لغزش کنار هم نیز می‌تواند زمین‌لرزه ایجاد کند.
  • برخورد ورقه‌ها می‌تواند لایه‌های رسوبی را چین دهد و رشته‌کوه بسازد، و زمین‌لرزه یا آتشفشان در بستر اقیانوس ممکن است سونامی ایجاد کند.
  • شکستگی سنگ‌ها با جابه‌جایی دو طرف، گسل و بدون جابه‌جایی، درزه نام دارد.

تمرین تعاملی این درس (رایگان)تمرین تعاملی این درس

درس‌های فصل ۶ را تعاملی بخوان

در پنل یادگیری 1xAi هر کدام از این درس‌ها قدم به قدم پیش می‌رود: بعد از هر بخش یک سوال کوتاه، بعد مثال حل‌شده و در پایان برگهٔ خروج. جوابت ثبت می‌شود و سوال‌های هر درس در روزهای بعد برای مرور برمی‌گردند. درس‌های تعاملی رایگان‌اند؛ فقط تصحیح پاسخ کوتاه سهمیهٔ روزانهٔ رایگان دارد.

ساختن حساب رایگان است و بعد از ثبت‌نام مستقیم به همین بخش از پنل برمی‌گردی.

فصل ۶ علوم نهم · رایگان